ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 386

กลุ่มควันที่ลอยพวยพุ่งขึ้นจากกระถางธูปป๋อชานกลายเป็นสีชมพูอ่อน ราวกับมีระรอกคลื่นพัดอยู่ภายในห้อง

เป็นดั่งดวงจันทราและดวงดารา ไม่รู้ว่าจะเป็นคืนนี้หรือว่าคืนไหน

ตงฟางหลีตะกละตระกรามไม่เพียงพอ ราวกับว่าจะกลืนนางลงไปทั้งตัว ร้อนแรงเสียจนทำเอานางไม่รู้จะทำอย่างไรดี

เป็นครั้งแรกที่ฉินเหยี่ยนเย่ว์รู้สึกว่าตงฟางหลีร้อนแรงถึงเพียงนี้

ขณะนางคิดจะตอบสนองให้แก่เขานั้น ท้องพลันร้องโครกครากขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

ตงฟางหลีชะงักไปอย่างชัดเจน ก่อนจะปล่อยริมฝีปากของนางให้เป็นอิสระทันที ใช้หน้าผากจรดหน้าผากของนาง พลางหัวเราะเสียงเบา “เจ้าหิวงั้นหรือ?”

“อืม รู้สึกว่ากระเพาะว่างเปล่า แล้วก็ใจสั่นอยู่บ้าง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์คลำชีพจรให้กับตนเอง “ไม่เป็นอะไร แค่นอนนานเกินไปเท่านั้น เลือดไหลเวียนได้ไม่ดี กินอะไรบ้าง ออกกำลังกายสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว”

ตงฟางหลีแววตาเป็นประกาย

เขาจัดอาภรณ์ให้เรียบร้อย ก่อนจะเอ่ยไปทางประตู “ตู้เหิง ยกสำรับเข้ามา”

ได้ยินเพียงเสียงดังโครมครามเท่านั้น

ที่ด้านนอกประตูมีบางอย่างกระแทกโดนขอบประตู ก่อนจะตามด้วยเสียงร้องด้วยความตกใจออกมาหนึ่งคำรบ แล้วตู้เหิงที่กุมศีรษะด้วยความตื่นตกใจก็ปรากฎตัวขึ้นที่ประตู

“อา กระหม่อมไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น มิได้แอบมอง มิได้แอบฟังเลยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเพียงไม่ทันระวังจึงหกล้มไป” เขาโบกมือพลางพูดอธิบาย “ท่านอ๋อง นี่เป็นความจริง ท่านต้องเห็นได้อย่างชัดเจนนะพ่ะย่ะค่ะ”

ตงฟางหลีสีหน้าดำทะมึน

เจ้าตู้เหิงมีพิษ ล้วนแต่เลือกจะปรากฎตัวขึ้นในเวลาไม่เหมาะสมได้ทุกครั้ง

ตู้เหิงมองบรรยากาศที่ผิดแปลกไปภายในห้อง ก็ยกมือขึ้น สาบานต่อสวรรค์อย่างสัตย์จริง

ตงฟางหลีขมวดคิ้ว “เลี้ยงดูมากระมัง ครั้งที่เสด็จแม่เกิดเรื่องขึ้น นิสัยของข้าก็เปลี่ยนไปจนทำให้ผู้คนนึกรังเกียจ หลังจากเสด็จแม่กลับมา ภายใต้การพร่ำสอนของนาง นิสัยของข้าก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไปมาก คนที่แตกต่างกันมาอยู่ด้วยกัน นิสัยย่อมได้รับอิทธิพลไปด้วย โดยเฉพาะเด็กที่ยังมิได้เติบโตเต็มที่”

“หม่อมฉันก็คิดเช่นนั้น” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูด “สภาพแวดล้อมและการศึกษาที่ต่างกัน นิสัยของคนก็จะเปลี่ยนตามไปด้วย”

หากครอบครัวที่บิดามารดาล้วนแต่มีนิสัยฉุนเฉียวง่าย เด็กก็จะซึมซับอิทธิพลนั้นมาจนได้รับผลกระทบไปด้วย

หากบิดามารดาล้วนแต่อ่อนโยนดั่งสายน้ำ นิสัยของเด็กก็จะอ่อนโยนตาม

ภายใต้สภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน มีอิทธิพลต่อนิสัยของคนเป็นอย่างมาก ก็เหมือนกับ ภาพที่นางเห็นในความฝัน

“เหตุใดถึงถามเหล่านี้ด้วยเล่า?” ตงฟางหลียกชายแขนเสื้อขึ้น ท่ามกลางแสงเทียนที่พลิ้วไหวไปมา ไหมทองไหมเงินบนแขนเสื้อจึงเป็นประกายระยิบระยับ

นัยน์ตาฉินเหยี่ยนเย่ว์สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาหยุดแล้วนั่งลงข้างกายของเขา