ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 48

“แย่แล้ว ไม่ดีแล้ว เกิดเรื่องขึ้นกับท่านอ๋องสิบ” นางกำนัลผู้หนึ่งพลางร่ำไห้กรีดร้องออกมา “หมอหลวง รีบไปตามหมอหลวงมาเร็วเข้า”

ผู้คนที่อยู่ภายในห้องโถงต่างก็ตกใจไปในทันที ไม่นานนักทุกคนจึงพากันมารวมตัวกัน

นางกำนัลขันทีต่างก็รีบเร่งเข้าไปแจ้งแก่ฮองเฮาในทันใด

ในยามนี้ บรรยากาศภายในห้องโถวพลันเริ่มเกิดความวุ่นวายขึ้นมา

หมอหลวงที่กำลังรั้งรออยู่ในห้องด้านนอก เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้น จึงรีบหยิบกล่องยาวิ่งเข้ามาในทันที

หลังจากนั้นไม่นานนัก

“เกิดอะไรขึ้น?” ฮองเฮารีบเข้าไปยังห้องที่อ๋องสิบอยู่ในทันที เมื่อใบหน้าที่ม่วงคล้ำของเด็กน้อย เสมือนกับอีกไม่นานเด็กตรงหน้าจักสิ้นตายไป

“เมื่อครู่เจ้าสิบกำลังดีๆ อยู่เลยมิใช่หรือ เหตุใดจึงเกิดเรื่องขึ้นกับเขาได้กัน?”

“ทูลฮองเฮา” หมอหลวงท่านหนึ่งพลันนั่งคุกเข่าลง “ท่านอ๋องสิบหายใจลำบาก ใบหน้าสีม่วงคล้ำเช่นนี้ เกรงว่าจักถูกวางยาพิษพ่ะย่ะค่ะ”

“ยาพิษ!” สีหน้าของฮองเฮาพลันเปลี่ยนไปในทันที “จักถูกวางยาพิษไปได้อย่างไร? อาหารภายในตำหนักไท่เวยล้วนแต่ถูกตรวจสอบหาพิษทั้งหมดแล้ว”

เรื่องขององค์หญิงเย่ว์ลู่ยังไม่คลี่คลายดี ดันมาเกิดเรื่องขึ้นกับท่านอ๋องสิบเสียอีก!

“ทูลฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ” หมอหลวงกล่าว “เส้นชีพของท่านอ๋องสิบในยามนี้เต้นอ่อนแรงยิ่งนัก ดวงตาขาวโพลน จำเป็นต้องรีบป้อนน้ำแกงถอนพิษให้ท่านอ๋องสิบอ้วกออกมาพ่ะย่ะค่ะ ทว่า เกรงว่าอาจจะไม่ทันการแล้ว”

มือไม้ของฮองเฮาพลันสั่นเทาไปในทันที “หมายความว่าอย่างไร?”

“พิษนี้แพร่กระจายเร็วมาก กระหม่อมเกรงว่าจะสายเกินแก้ที่จะไปตระเตรียมยาถอนพิษ วิธีเดียวที่จะช่วยท่านอ๋องสิบในยามนี้ก็คือ ให้มือสังหารรีบนำยาถอนพิษออกมาเพื่อชุบชีวิตท่านอ๋องสิบเอาพ่ะย่ะค่ะ” ทั่วร่างของท่านหมอหลวงพลันเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ ไหลออกมาในทันที พร้อมทั้งร่างกายที่คุกเข่าสั่นเทาออกมาไม่หยุด

“ต้องช่วยเจ้าสิบฟื้นขึ้นมาให้ได้” ฮองเฮาพิโรธยิ่งนัก พระนางเปลี่ยนท่าทีหยิ่งทระนงและใจเย็นของตนเองไปในทันที พร้อมทั้งหันกายเดินกลับเข้าไปด้านใน

“พวกเจ้าทำการปิดเรือนรับรองแห่งนี้เสีย ผู้ใดก็ห้ามออกไปด้านนอกทั้งนั้น ไปตามหาให้ข้าเสียว่าในอาหารชนิดใดที่เกิดปัญหาขึ้น”

หมอหลวงต่างพากันแยกย้ายไปทำการตรวจสอบอาหารในทันที

อาหารทั้งหมดถูกนำมากองรวมกัน พร้อมทั้งหมอหลวงที่คอยตรวจสอบดูทีละอย่าง ๆ ทว่าอาหารทุกอย่างนั้นหาได้มีพิษไม่

ใบหน้าของฮองเฮาพลันเริ่มแสดงท่าทีน่ากลัวขึ้นมาในทันที

หลังจากมารดาของอ๋องสิบตกตายไปนั้น องค์จักรพรรดิรู้สึกว่าเจ้าสิบยังเด็กเล็ก ทั้งยังมิอาจพึ่งพาอันใดด้วยตนเองได้ จึงได้สั่งให้นางเลี้ยงดูเขา

อีกทั้ง นางยังสัญญาต่อหน้าองค์จักรพรรดิไว้ว่าจักดูแลเจ้าสิบเป็นอย่างดีอีก

หากว่าเจ้าสิบต้องมาตายไป นั่นหมายความว่านางมิสามารถเลี้ยงดูแลเขาได้ดีพอ นับว่าเป็นโทษที่ร้ายแรง

เป็นเพราะเรื่องแต่งตั้งองค์รัชทายาทนั้น ฝ่าบาทในยามนี้หาได้พอใจในตัวนางไม่ ทั้งยังมิอได้เสด็จเข้าตำหนักนางมานานกว่าครึ่งปีแล้ว

เดิมที พระนางต้องการจักใช้วันมงคลเช่นนี้ทำอะไรบางอย่างให้องค์จักรพรรดิกลับมาพอพระทัยในตนเอง เพื่อคืนดีกับพระองค์

มิคาดคิดเลยว่าจักมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นกับองค์หญิงเย่ว์ลู่เสียก่อน ทั้งยังมาเกิดขึ้นกับเจ้าสิบเสียอีก

ฝ่าบาททรงเอ็นดูเจ้าสิบยิ่งนัก ปู่ของเจ้าสิบเองก็เป็นถึงแม่ทัพที่ปกป้องประเทศ หากว่าทำการตรวจสอบเรื่องนี้ขึ้นมาจริง ๆ แล้วละก็ เกรงว่าตำแหน่งฮองเฮาของนางคงมิอาจรักษาเอาไว้ได้แน่แล้ว

ถึงอย่างไรนางก็จักต้องจับมือสังหารออกมาให้จงได้ เพื่อให้ความโกรธของฝ่าบาทถูกนำไปลงบนตัวของมือสังหารแทนนาง

ถึงแม้จะไม่พบตัวมือสังหาร แต่ก็ต้องมีแพะรับบาปให้กับเรื่องนี้