เฟ่ยชุ่ยเลียนแบบน้ำเสียงของฉินเหยี่ยนเย่ว์และพูดขึ้นอย่างน่ากลัว
ไป๋โค้วตัวสั่นเทิ้ม ครั้นนึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของการถูกหญิงอสรพิษครอบงำเมื่อครู่ และหยุดเดินอย่างเงียบ ๆ
หญิงอสรพิษเป็นคนอารมณ์ไม่แน่นอน จึงสามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้จริง ๆ
“ไม่ใช่ว่าข้ากลัวนางนะ แต่ข้ากลัวว่าเจ้าเด็กตู้เหิงจะเดือดร้อนเอาต่างหาก” นางพึมพำและคุกเข่าลงเพื่อเก็บข้าวของ
ทางด้านตู้เหิงเดินด้วยความเร็วที่เร็วมาก จนฉินเหยี่ยนเย่ว์ต้องเร่งตามเขาให้ทัน
นางเอาแต่หอบไม่หยุด “ท่านตู้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“พระชายาเรียกข้าว่าตู้เหิงก็ได้” สีหน้าของตู้เหิงดูซับซ้อน “ท่านอ๋องมีไข้สูง”
“มีไข้สูง?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ประหลาดใจ
มันไม่ควรจะเป็นแบบนั้นสิ
หลังจากที่ตงฟางหลีตัดเอ็นข้อมือได้ไม่นาน ในแหวนก็ได้ปรากฏยาห้ามเลือดและยาฆ่าเชื้อ นางก็ได้ทำการรักษาบาดแผลแต่โดยเร็วแล้ว
ครั้นลู่ซิวทำการผ่าตัดเย็บต่อเส้นเอ็นก็ไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดด้วย
การป้องกันการอักเสบ การฆ่าเชื้อ การทำความสะอาด และการเย็บต่อเส้นเอ็นประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในทุกขั้นตอน เหตุใดจู่ ๆ ถึงมีไข้สูงได้เล่า?
“ท่านอ๋องมีไข้สูงไม่ลดลงเลย” ตู้เหิงกล่าวอย่างอดทน “ข้าป้อนยาต้มลดไข้แก่เขาแล้วก็ไม่ได้ผลเลย”
“ลู่ซิวเล่า?”
“ใต้เท้าลู่ออกจากเมืองข้ามคืนไปแล้ว” ตู้เหิงแอบกัดฟันแน่น
ถ้าไม่ใช่ลู่ซิวบอกว่า หากท่านอ๋องเกิดปัญหาอะไรก็ให้มาหาพระชายา เขาก็คงไม่มีทางมาขอร้องนางถึงที่แน่นอน
ท้ายที่สุดแล้วท่านอ๋องก็กลายเป็นแบบนี้ก็เพราะหญิงผู้นี้อยู่ดี
แม้ว่าหญิงผู้นี้จะสามารถเชื่อมต่อเอ็นข้อมือของท่านอ๋องได้ดี แต่ท่านอ๋องก็ประสบกับความทุกข์ใหญ่หลวง บัดนี้มีไข้สูงไม่ลด ชีวิตตกอยู่ในอันตราย เขาอยากจะฟันนางเป็นพันมีดหมื่นแล่เหลือเกิน
“เชิญหมอหลวงมาดูอาการหรือยัง?”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน