ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 86

สีหน้าของตู้เหิงซับซ้อนมาก

ท่านอ๋องเกลียดสตรียามเข้าใกล้เขาที่สุด ก่อนวันนี้ ห้องนี้ก็ยังไม่เคยมีสตรีคนใดย่างกรายเข้ามาเลย

ทว่าในค่ำคืนนี้ ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่เพียงแต่บุกเข้ามาในห้องเท่านั้น ยังถอดเสื้อผ้าของท่านอ๋องออก และสัมผัสพื้นที่ส่วนใหญ่บนร่างกายของท่านอ๋องอีกด้วย

เรื่องนี้หากถูกท่านอ๋องรู้เข้า เขาจะต้องฆ่าใครสักคนแน่นอน

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่รู้แผนการในใจของตู้เหิง

ภายใต้แสงเทียนสีส้มอ่อน นางสังเกตปฏิกิริยาตอบสนองของตงฟางหลีอย่างถี่ถ้วน ในขณะที่อุณหภูมิเย็นลงก็แทงเข็มเงินเข้าไปในจุดฝังเข็มหลายจุดของเขา

สำหรับไข้สูงในระดับนี้ การลดอุณหภูมิทางกายภาพไม่ค่อยได้ผลมากนัก และจำเป็นต้องใช้ยา

นางหยิบยาที่มีอยู่ออกมา

ยาลดการอักเสบใช้หมดไปนานแล้ว เหลือเพียงไอบูโพรเฟนเพียงเม็ดเดียว และนิมีซูไลด์หนึ่งกล่องซึ่งแทบจะใช้ไม่เพียงพอ

“ตู้เหิง นำน้ำอุ่นมาหนึ่งชาม” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ประคองตงฟางหลีขึ้น กำลังคิดว่าจะป้อนแคปซูลไอบูโพรเฟนให้เขาได้อย่างไร

แคปซูลไอบูโพรเฟนนั้นละลายช้า และไม่สามารถเปิดแคปซูลออกได้ หากเปิดแคปซูลแล้วทานเข้าไปอย่างลวก ๆ มันจะระคายเคืองต่อกระเพาะอาหารค่อนข้างมาก และมีแนวโน้มที่จะก่อให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์หลายอย่าง

ตงฟางหลีในตอนนี้อ่อนแอเกินไป รับความเสี่ยงไม่ไหวแล้ว

นางวางแคปซูลเข้าไปในปากของเขาแล้วเทน้ำเข้าไป

ภายใต้ไข้ที่ขึ้นสูง ตงฟางหลีไม่มีสติรับรู้ที่จะกลืนมันลงไปแล้ว น้ำจึงไหลลงมาจากมุมปากของเขา

ฉินเหยี่ยนเย่ว์กังวลเล็กน้อย จึงรีบวางเขานอนราบลงอย่างรวดเร็ว จิบน้ำแล้วโน้มตัวไปข้างหน้า

เมื่อตู้เหิงเห็นการกระทำของนาง ดวงตาเบิกกว้าง ใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นแดงก่ำในฉับพลัน

ในการกระทำนั้น พระชายาใช้ปากช่วยท่านอ๋องป้อนยาหรือ?

“พระนาง โปรดอย่าเอาเปรียบผู้อื่น” เขาหมุนตัว ลำคอแกร่งแน่น

ฉินเหยี่ยนเย่ว์แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน

ฉินเหยี่ยนเย่ว์เดินไป ๆ มา ๆ เปลี่ยนผ้า และรอให้ไอบูโพรเฟนออกฤทธิ์อย่างเงียบ ๆ

ครึ่งชั่วยามต่อมา ภายใต้ผลลัพธ์ทั้งภายในและภายนอก อุณหภูมิร่างกายของเขาลดลงเล็กน้อย

“มันได้ผลแล้ว” นางเอ่ย “ยาออกฤทธิ์อย่างช้า ๆ น่าจะคงที่ได้ระยะหนึ่ง”

ตู้เหิงตรวจสอบหน้าผากของตงฟางหลี พบว่าอุณหภูมิลดลงไปมากจริง ๆ

“ข้อมือของเขาไม่มีอาการอักเสบแล้ว เหตุผลที่ทำให้เป็นไข้ต้องมีอย่างอื่นอีก” ฉินเหยี่ยนเย่ว์วางผ้าอุ่นลงในน้ำเย็น เมื่อบิดหมาด เสียงจึงดังก้องไปทั่วห้อง

“ก่อนนี้ ตงฟางหลีเคยได้รับบาดเจ็บอื่นหรือไม่?”

ตู้เหิงตกตะลึง “เมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว ท่านอ๋องมิทันระวังไปโดนลูกธนูเข้า บาดแผลนั้นหายดีนานแล้ว นอกจากลูกธนู ก็มีอาการป่วยจากโรคเก่าอีกด้วย”

“ตำแหน่ง" ฉินเหยี่ยนเย่ว์เอ่ยขึ้น

“ตำแหน่งอันใดกัน?”