บทที่ 637 ไม่ต้องการคำอธิบาย
“มีแขกมาส่งของขวัญนัก! ให้คุณท่านย่าจางแห่งตระกูลซู!”
โต๊ะหน้าประตู มีคนรับแขกยืนขึ้นและตะโกน
"หืม? "
และฉากที่เห็น ก็อดไม่ด้ที่จะทำให้คนทั้งหมดเงียบลง
พวกเขาหันไปมองที่ประตู
แม้แต่ เว่ยกุ้ยฟางเองเมื่อได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจและหันไปมองด้วยเช่นกัน
เฉินเยี่ยนลี่ และคนอื่นๆ กำลังมองหน้ากัน สบตากัน ดูออกถึงความอยากรู้อยากเห็น
เกิดอะไรขึ้น? มีแขกส่งของขวัญมาให้ อีกทั้งยังมอบให้แก่คุณนายท่านตระกูลซู
การส่งของขวัญนัก นี่คือวิธีส่งของขวัญขั้นสูงสุด
อีกทั้งยังเป็นของขวัญที่หายากอีกด้วย!
ไม่เพียงแต่ของขวัญมีมูลค่ามากเท่านั้น แต่ที่สำคัญคือ คนที่สามารถส่งของขวัญนักได้ ทั้งฐานะและตำแหน่ง ยังต้องไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง!
เนื่องจากสมัยโบราณล้วนมีกฎว่า การให้ของขวัญธรรมดาทั่วไป จะทำแค่บันทึกบัญชีแขกเท่านั้น
สำหรับผู้ที่ส่งของขวัญชิ้นใหญ่มา แผนกต้อนรับจะยืนขึ้นเพื่อขอบคุณแทนเจ้าภาพ
ส่วนของขวัญนักไม่เพียงแค่ต้องลุกขึ้นเท่านั้น แต่ยังต้องตะโกนร้องบอกด้วย
แต่ว่า รูปแบบการส่งของขวัญคล้ายแบบนี้ ก็มีเช่นกัน
แผนกต้อนรับจะต้องสร้างความพึงพอใจอย่างครบทุกกระเบียด และปฏิบัติตามกฎ ดังนั้นจึงต้องอ่านออกมา
คนตระกูลเสี้ยวก็มองฉากตรงหน้าอย่างประหลาดเฉินเยี่ยนลี่ ที่เพิ่งถูกตบหน้าไป ยังระงับลงด้วยเช่นกัน
จากนั้นเธอก็ปิดหน้าและหัวเราะเยาะ "ช่างไร้ยางอายจริงๆ ส่งของขวัญมาในงานเลี้ยงวันเกิดของตระกูลเสี้ยวของเรา ฉันเดาว่า นี่ก็คงเป็นแผนการของพวกคุณล่ะสิ?”
เฉินเยี่ยนลี่ เอ่ยอย่างดุร้าย
"จางซินหัว ก่อนหน้านี้ฉันยังเห็นเธอเป็นคู่ต่อสู้ แต่ตอนนี้ ความเจ้าเล่ห์ของเธอทำให้ฉันรู้สึกอับอายอย่างยิ่ง ใช่ชีวิตมาก็นานขนาดนี้แล้ว ลี่ลี่พูดถูก เธอมันคนแก่ไร้ยางอาย! ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็กล้าทำ! ”
เว่ยกุ้ยฟางเองก็ด่าเสียงดัง
แขกทุกคนรอบด้านมองไปที่ตระกูลซูด้วยความรังเกียจมากขึ้น
"ฮ่าๆ ดี ฉันล่ะอยากจะเห็นนัก ว่าผีคนจนคนนี้จะสามารถส่งของขวัญอะไรมาห้พวกคุณได้?”
เฉินเยี่ยนลี่ หัวเราะเยาะ
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเองก็หันกลับไปทีละคน
คนในงานเองก็ถึงกับกลั้นหายใจ ทั้งกังวลและอยากรู้อยากเห็นในการรอโต๊ะบัญชีแถลงออกมา
"ชุดเครื่องประดับจินยวี้หม่านถังระดับสูงสุดหนึ่งชุด! "
"อะไรนะ? " เมื่อทุกคนได้ยิน ก็ถึงกับตะลึงไป จินยวี้หม่านถังอีกทั้งยังเป็นระดับสูงสุด อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีมูลค่าไม่ต่ำ 10 ล้านหยวน
"ชุดจีนสีใสสวยงามหนึ่งชุด! "
ทุกคนอ้าปากกว้างด้วยความตื่นตะลึง
“ไม้จันทน์แท้กับไม้กฤษณาหลวง!”
"บ้าไปแล้ว!” ฝูงชนลุกขึ้นอีกครั้ง
พอพวกเขาได้ฟัง แต่ละอย่างล้วนทำให้ขนลุกชันขึ้นมา
“……”
"คฤหาสน์สุดหรูมูลค่า 300 ล้านหยวนหนึ่งหลัง!”
"อะไรนะ!!!”
สิ่งสุดท้าย ทำให้ในงานระเบิดขึ้นมา คนในงานถึงกับแทบจะผมตั้ง
ของขวัญแต่ละชิ้น ล้วนมีมูลค่ามากกว่าสิบล้านหยวนขึ้นไป สิ่งที่โต๊ะบัญชีเอ่ยออกมาแต่ละอันนั้นแทบจะเรียกว่ายอดเยี่ยมที่สุดอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คฤหาสน์หรูมูลค่ากว่า 300 ล้านหยวน นั่นทำให้บรรยากาศในงานพุ่งขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุด
ในเวลานั้นเอง ภายในใจของทุกคนล้วนมีคำถามอยู่สองประการ
เป็นใครให้มา?
ให้ตายเถอะ ของขวัญชิ้นพวกนี้เป็นของจริงหรือไม่? อย่าว่าแต่ตระกูลซูเลย ทุกคนในงาน ล้วนไม่มีใครมีความกล้าพอที่ที่จะนำของขวัญชิ้นใหญ่เหล่านี้ออกมาแน่
แม้ว่าตระกูลซูจะส่งมาเอง แต่ของจำนวน 18 ชิ้น บวกกับคฤหาสน์ อย่างน้อยๆ ก็หลายพันล้าน
แย่แล้ว ตระกูลซูมีเงินเท่าไหร่กันแน่?
ต่อให้จะส่งมาเพราะเห็นแก่หน้าตนเอง ก็คงไม่ต้องลงเงินมากมายขนาดนี้ก็ได้มั้ง?
“จางซินหัว เธอบ้าไปแล้วหรือ? จะโอ้อวดก็ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้!”
เว่ยกุ้ยฟางถูกของขวัญชิ้นใหญ่เมื่อครู่นี้ทำเอาตกใจไป จนเพิ่งจะได้สติกลับมา
เธอมองไปที่จางซินหัวแล้วหัวเราะเสียงดัง
แขกทุกคนที่อยู่รอบๆ เองก็หัวเราะเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า รอยยิ้มของพวกเขาก็ลดลง เนื่องจากมองเห็นว่าบนท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์
กำลังมีเฮลิคอปเตอร์ขับตามมา
เฮลิคอปเตอร์แบ่งออกเป็นหกแถว และแต่ละแถวมีสามลำ
อีกทั้งราคาของเฮลิคอปเตอร์แต่ละลำ ก็มีราคาสูงลิบลิ่ว
ทุกคนตกตะลึงจนบื้อไป
จนกระทั่งเฮลิคอปเตอร์ลงจอดอย่างช้าๆ .
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทายาทเศรษฐีฉบับหนุ่มจน
เรื่องนี้มีอัพต่อไหมครับ...
เอาข้อศอกแปลเหรอครับมั่วไปหมดแทนนามหญิงเป็นคำว่าผมเฉย...
กูงงกับการเขียนบทให้พระเอก,รวยมีเงิน,มีรถมีทุกอย่างแล้วก่อยังเขียนให้ดูโง่โดนดูถูกตลอดเวลา,คนเขียนบทมีปมปะเนี่ย...
555เขียนบทให้ตัวเอกโง่ดีครับ...
แล้วจะเขียนบทให้ตัวเอกโง่ไปถึงไหนละครับ...
เขียนแบบทำให้ตัวพระเอกโดนดูถูกมากไปหน่อยอ่านแล้วรำคาญ...
รออัพเดท เรื่องนี้จะมีการอัพเดทอีกไหมค่ะ...