บทที่720 ในที่สุดฉันก็กลับมาแล้ว
แท้จริงแล้วเฉินเกอรู้สึกได้นานแล้ว คำพูดของลุงสองมักมีนัยแฝงเสมอ
เพียงแต่ว่า เฉินเกอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าสิ่งที่ลุงสองพูดนั้นหมายถึงอะไร
ถ้าคุณปู่ยังไม่ตาย นั่นถือว่าเป็นเรื่องที่ดีมาก แล้วทำไมลุงสอง ถึงถามแบบนั้น?
ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้ป้ายน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ของคุณปู่ก็ปรากฏตัวแล้ว เฉินเกอคาดว่าเป็นไปได้มากว่าเกิดเรื่องร้ายกับคุณปู่
ไม่แน่เรื่องงานนัดหมายน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์อาจจะเกี่ยวข้องโดยตรงกับบุคคลลึกลับที่อยู่เบื้องหลังนี้
ตัดสินจากลำดับปฏิกิริยาของหินโชคชะตา
จะเป็นไปได้ไหมว่าบุคคลลึกลับนั้นจะไปที่งานนัดหมายน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ก่อน จากนั้นเขาก็ฆ่าทุกคนในงาน
จากนั้นก็ไปที่วังใต้ดินทะเลทราย แล้วฆ่าเจ้างูยักษ์และพาร่างของพี่หลินเซียวไป
และก่อนที่พวกเราจะตามไป เขาก็จับตัวคนตระกูลเฉินไป
เมื่อไม่พบศพของคุณปู่ นั่นก็เป็นไปได้มากว่าคุณปู่จะยังไม่ตาย และโดนบุคคลลึกลับจับตัวไป
แน่นอนว่า สุดท้ายจุดมุ่งหมายของเขาคงจะเป็นตัวเอง
การที่เขาสามารถทำลายสรรพาวุธ ได้โดยง่าย ดูแล้วก็คงจะมีแต่บุคคลลึกลับคนเดียวกันกับที่ฆ่าเจ้างูยักษ์ได้อย่างง่ายดายที่สามารถทำเช่นนี้ได้
ในเส้นทางข้างหน้า เฉินเกอคิดถึงความเป็นไปได้นี้แล้ว
“ไม่มีอะไร เสี่ยวเกอ เธอควรมุ่งมั่นกับการฟื้นฟูพลังพื้นฐาน เสียก่อน ส่วนเรื่องอื่น เธออย่าเพิ่งไปคิดถึงมัน ต่อไป คงต้องพึ่งเธอแล้ว!”
เฉินผิงอันตบไหล่เฉินเกออีกครั้งเบาๆ จากที่เขาพูดแล้วหยุดไป
เฉินเกอเองก็ไม่ได้คิดมาก เมื่อเกิดเรื่องขึ้นมากมายแบบนี้ ตอนนี้เฉินเกอต้องรีบฟื้นฟูพลังพื้นฐาน ของตนเอง เพื่อสืบทอดพลังของการตื่นขึ้นครั้งแรกให้ดีขึ้น ถึงเวลานั้น ตัวเองก็ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ถูกกระทำแล้ว
เฉินเกอจึงไปช่วยพี่จื่อเยียน
หินโชคชะตาตามที่พี่จื่อเยียนบอก นี่คืออาวุธทางจิตวิญญาณที่ควบแน่นจากพลังงานสวรรค์และโลก ในระยะยาวมันได้กลายเป็นหินแห่งการเปลี่ยนแปลงพลังงานอย่างช้าๆ
มันได้รับพลังงานมหาศาลและลวดลายค่ายกลบนตัวของมัน
ที่สามารถทำนายอนาคตได้
และหากต้องการใช้มันเพื่อการทะลุผ่านมิติเวลาจะต้องแยกรูปร่างของมันอีกครั้ง
อย่างนั้นความสามารถของมันจึงจะถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ ด้วยความสามารถในการควบคุมอันทรงพลังของหยกแขวนเลือดมังกร เพื่อสำเร็จการทะลุผ่านมิติเวลา
เสียดายก็เพียงแต่หลังจากใช้งานหนึ่งครั้ง หินโชคชะตานี้ก็จะต้องปลดระวาง
ด้วยความช่วยเหลือจากเฉินเกอ ความเร็วในการปรับแต่ง หินโชคชะตาจะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน
เพียงชั่วพริบตาก็ถึงเที่ยงคืน
การปรับแต่งหินโชคชะตาก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน
“เสี่ยวเกอ เดี๋ยวฉันจะช่วยเธอป้องกัน ให้คุณเข้าสู่ค่ายกลที่สร้างโดยหินโชคชะตา ข้อกำหนดกับที่ฉันบอกก่อนหน้านี้ เธอจะต้องจำให้ขึ้นใจนะ!”
โล๋จื่อเยียนกล่าว
“ผมจำได้ครับพี่จื่อเยียน! ใช่แล้ว ผมจะใช้การบำเพ็ญปฏิบัติได้รึเปล่า?”
เฉินเกอตั้งใจถาม
“อันนี้ไม่อยู่ในข้อกำหนด ขอเพียงเธอไม่เปลี่ยนในสิ่งที่เธอรู้ผลลัพธ์ของมันอยู่แล้ว จะทำอะไรก็ได้ ตัวอย่างเช่น เมื่อก่อนเธออาจจะมีกลุ่มคนที่คิดไม่ดีกับเธอ เธอสามารถใช้การบำเพ็ญปฏิบัติสั่งสอนพวกเขาได้ ถ้าหากเขาไม่ได้ล้มหายตายจากแต่แรก เธอจะไปฆ่าเขาไม่ได้!”
โล๋จื่อเยียนกล่าว
“เรื่องนี้ผมเข้าใจแล้วครับ!”
“ยังมีนะ ต้องรอเจ็ดวัน หลังจากเจ็ดวันให้ดำเนินการปลุกวิถีแห่งฟ้า นอกนั้น อย่าให้ใครเข้าใกล้เธอง่าย ๆ เพราะพลังพื้นฐาน ของเธอยังไม่รู้ว่าใคร และไม่รู้ว่าจะถูกคนทำลายตอนไหน ดังนั้นเรื่องนี้ต้องระวังเป็นพิเศษนะ!”
โล๋จื่อเยียนกำชับอีกครั้ง
หลังจากเฉินเกอพยักหน้ารับก็เดินเข้าไปใจกลางของค่ายกล
และโล๋จื่อเยียนก็ใช้พลังจากหยกแขวนเลือดมังกร
และมองเห็นจุดแสงสีฟ้าที่หลอมละลายทั้งหมดปกคลุมร่างกายของเฉินเกอ
และปกคลุมไปทั่วร่างของเฉินเกอ
จากนั้นร่างของเฉินเกอก็เริ่มหมุนติ้วไม่หยุด
พลังแห่งการฉีกขาดไหลเข้ามาไม่หยุด
“กลั้นหายใจตั้งสมาธิและอดทนไว้!”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทายาทเศรษฐีฉบับหนุ่มจน
เรื่องนี้มีอัพต่อไหมครับ...
เอาข้อศอกแปลเหรอครับมั่วไปหมดแทนนามหญิงเป็นคำว่าผมเฉย...
กูงงกับการเขียนบทให้พระเอก,รวยมีเงิน,มีรถมีทุกอย่างแล้วก่อยังเขียนให้ดูโง่โดนดูถูกตลอดเวลา,คนเขียนบทมีปมปะเนี่ย...
555เขียนบทให้ตัวเอกโง่ดีครับ...
แล้วจะเขียนบทให้ตัวเอกโง่ไปถึงไหนละครับ...
เขียนแบบทำให้ตัวพระเอกโดนดูถูกมากไปหน่อยอ่านแล้วรำคาญ...
รออัพเดท เรื่องนี้จะมีการอัพเดทอีกไหมค่ะ...