ทะลุมิติไปเป็นสาวน้อยนำโชคของครอบครัวชาวนา นิยาย บท 318
ซูเสี่ยวลู่ยิ้มบาง ก่อนจะปิดกล่องยา จากนั้นนางก็รีบมุ่งหน้าไปยังที่ซ่อนของอิ่นฉางซุ่น พร้อมกับจู่โจมสะกัดจุดของเขาในขณะที่เขายังตกตะลึง
ตอนนี้เอง อิ่นฉางซุ่นจึงขยับไม่ได้ ทั้งยังไม่อาจเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้
อิ่นฉางซุ่นเบิกตาโพลง พยายามสื่อสารด้วยความโกรธ ‘เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่!’
ซูเสี่ยวลู่ยิ้มเจ้าเล่ห์ นางไม่มีเวลามาอธิบายอะไรกับเขา ว่ากันว่าสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น เช่นนั้นวันนี้ก็ให้ใต้เท้าอิ่นได้เห็นกับตา ฟังกับหูเองเสียเลยสิ
หลังจากจัดการกับอิ่นฉางซุ่นเสร็จ ซูเสี่ยวลู่ก็สะพายกล่องยาของตนอย่างรีบร้อนออกไป พลางพูดกับตาเฒ่าอู๋ที่อยู่ในห้องด้านนอกด้วยท่าทางตกใจสุดขีดว่า
“อาจารย์...แย่ แย่แล้ว เลือดหยุดไหลไม่ได้เลย! นาง...นางกำลังจะตาย พวกเราต้องรีบหนีแล้ว!”
ตาเฒ่าอู๋ชี้ไปที่ประตูด้านนอก แล้วแสดงท่าทางราวกับเป็นนักแสดงมือฉมัง เขากระทืบเท้าเบาๆ พร้อมกดเสียงต่ำ พูดด้วยน้ำเสียงเสียดายที่สั่งสอนลูกศิษย์ไม่สำเร็จว่า “เฮ้อ! เฮ้อ! เป็นความผิดของเจ้าเอง เรื่องง่ายๆ แค่นี้ยังทำไม่ได้ อย่าเสียงดังไป! อาจารย์จะพาเจ้าหนีออกไปเอง”
“เราอย่าตื่นตระหนก ให้ทำตัวปกติไว้ เจ้าตามอาจารย์ออกไป แล้วแสร้งบอกว่าภารกิจสำเร็จแล้ว เหนื่อยมากจนต้องไปพัก จากนั้นเราจะรีบออกจากจวนนี้ทันที!”
น้ำเสียงของตาเฒ่าอู๋เจือไปด้วยความปลอบโยน
ซูเสี่ยวลู่พยักหน้า สองศิษย์อาจารย์เดินไปด้วยกันตรงไปยังประตู
ทันทีที่เปิดประตู ก็เห็นถังซื่อนำขบวนสาวใช้และคนคุ้มกันมาล้อมเรือนหลักไว้อย่างเกรี้ยวกราด
สาวใช้คนหนึ่ง กำลังเล่าสิ่งที่ตนได้ยินให้ถังซื่อฟังอย่างออกรส
แววตาถังซื่อเต็มไปด้วยความยินดีอย่างบ้าคลั่ง นางพยายามข่มมันไว้ แล้วตะโกนเสียงดังลั่นว่า “ดี! หมอเถื่อนสองคนนี้บังอาจวางแผนฆ่าฮูหยิน จับพวกเขาไปให้หมด ขังไว้ในคุกใต้ดิน รอนายท่านกลับมาแล้วค่อยจัดการลงโทษพวกเขา!”
ซูเสี่ยวลู่แสดงสีหน้าตื่นตระหนกหวาดกลัว ราวกับภัยร้ายกำลังจะมาเยือน ชี้มือไปทางตาเฒ่าอู๋แล้วพูดว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า เป็นฝีมือของตาเฒ่าคนนี้ทั้งหมด อย่าฆ่าข้านะ ฮือ ฮือ ฮือ...”
ผู้อาวุโสอู๋ก็เปลี่ยนสีหน้าทันที โกรธเกรี้ยวเจือด้วยความแค้น “ดี! ยัยเด็กเหลือขอ เจ้ากล้าใส่ร้ายอาจารย์รึ อาจารย์จะกำจัดตัวปัญหาอย่างเจ้าเสีย เพื่อผดุงความยุติธรรม!”
ถังซื่อตวาดเสียงเย็น “จับให้หมด ข้าไม่มีเวลามาดูหมากัดกัน จับพวกเขาไป รอนายท่านกลับมาจัดการ”
“พวกเจ้าทั้งหมดรออยู่ข้างนอกนี่ ข้าจะเข้าไปดูฮูหยินก่อน”
ถังซื่อพูดอย่างเย็นชา ก่อนจะรีบร้อนเดินเข้าไปในห้องอย่างทนรอไม่ไหว
ถังซื่อส่งเสียง ‘อืม’ ในลำคออย่างสะใจ พลางเอ่ยว่า “เจ้าก็ใกล้จะตายอยู่แล้ว ข้าไม่มีความจำเป็นต้องเสแสร้งต่อหน้าเจ้าอีก”
อิ่นฮูหยินกัดฟันแน่น “น่าแค้นใจนัก ถังซื่อนังคนชั่วช้า เหตุใดนายท่านถึงมองไม่เห็นจิตใจอันชั่วร้ายของเจ้า น่าแค้นใจนัก...”
ถังซื่อสางผมอย่างไม่ใส่ใจ “พี่หญิง เจ้ายังคงไม่เข้าใจบุรุษเอาเสียเลย บุรุษหาใช่ว่ามองไม่ออก แต่เป็นเพราะไม่อยากจะมองต่างหาก อีกอย่าง เจ้าเองก็แก่แล้ว ส่วนข้ายังสาวสะพรั่ง เป็นเรื่องธรรมดาที่นายท่านจะโปรดปรานข้า”
“เขารักข้า จึงไม่สนใจไยดีเจ้าอีก เจ้าก็อย่าได้อาลัยอาวรณ์เลย รีบไปสู่สุขคติเถิด บุตรสาวของเจ้า ข้าจะหาบ้านสามีดีๆ ให้แน่นอน เจ้าว่าชาวนาในไร่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง? ข้าว่าเหมาะดีนะ คู่ควรกับบุตรสาวของเจ้าพอดี”
ถังซื่อหัวเราะขณะมองอิ่นฮูหยิน อิ่นฮูหยินโกรธจนหายใจหอบแรง บุตรสาวคือสิ่งสำคัญสุดท้ายที่นางเหลืออยู่
ถังซื่อไม่สนใจ นางยกมือขึ้นลูบท้องพลางเอ่ยว่า “พี่หญิง เรื่องนี้เจ้าจะมาโทษข้าไม่ได้ ใครใช้ให้บุตรสาวของเจ้าขวางทางข้ากันเล่า ภายภาคหน้าข้าต้องให้กำเนิดบุตรสาวแน่ บุตรสาวของเจ้า มีสิทธิ์อันใดมาครอบครองตำแหน่งบุตรสาวคนโตกัน ข้าไม่ทำร้ายนาง ปล่อยให้นางมีชีวิตอยู่ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว”
“พี่หญิง เจ้าจงไปเสียเถิด ไปอยู่พร้อมหน้ากับบุตรชายทั้งสองของเจ้าให้มีความสุขเถิด”
ถังซื่อลุกขึ้นยืน มองอิ่นฮูหยินจากมุมสูง นางเผยรอยยิ้มเย้ยหยันออกมา
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติไปเป็นสาวน้อยนำโชคของครอบครัวชาวนา