ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 104

“แค่กๆ”

ฉินเซี่ยงเหิงสำลักน้ำออกมาเป็นจำนวนมากก่อนจะค่อย ๆ รู้สึกตัวขึ้นมา

เมื่อเขาลืมตาขึ้นก็เห็นสตรีสองนางกำลังตบตีกันอย่างดุเดือดราวกับแม่ค้าร้านตลาด ทำให้เขารู้สึกมึนงงอย่างมาก

“คุณชายฉิน ท่านไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”

อวิ๋นซีหว่านเมื่อเห็นฉินเซี่ยงเหิงฟื้นคืนสติ ก็รีบผละจากการตบตีกับจ้าวซูหว่านทันที นางกล่าวด้วยน้ำเสียงน้อยใจ “โชคดีที่ท่านไม่เป็นไรแล้ว ข้าเพียงตั้งใจจะช่วยชีวิตท่าน แต่จ้าวซูหว่านตบตีข้าราวกับว่าเสียสติไปแล้ว...”

ใบหน้าขาวของหญิงสาวยิ่งดูซีดเผือดกว่าเดิมหลังจากถูกแช่ในน้ำเย็น ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิงจากการตบตีกัน จนดูราวกับผีสาวประกอบกับสีหน้าที่ดูน่าเวทนานั่น...

ยิ่งทำให้ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

“เจ้าช่วยข้าไว้หรือ?” ฉินเซี่ยงเหิงถามด้วยความสงสัย “แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงต้องตบตีกันเล่า?”

“พี่เซี่ยงเหิง นางไม่รู้จักอาย กล้าทำเรื่องบัดสีเช่นนั้นกับท่านต่อหน้าธารกำนัล ข้าจึง...”

จ้าวซูหว่านเอ่ยด้วยใบหน้าซีดเผือด ริมฝีปากไร้สีเลือด นางพยายามจะก้าวเข้าไปหาเขา แต่กลับถูกอวิ๋นซีหว่านผลักจนล้มลงกับพื้น

“โอ๊ย!” จ้าวซูหว่านร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด

“คุณชายฉิน ท่านอย่าไปฟังนางพูดจาเหลวไหล ข้าเพียงแค่ตั้งใจจะช่วยชีวิตท่านเท่านั้น”

ทันใดนั้น เสียงอุทานดังขึ้นมา “เลือด! คุณหนูจ้าวมีเลือดไหล!”

ผู้คนรอบข้างรีบนำคบเพลิงเข้ามาส่องดู แล้วก็เป็นดังคาด จ้าวซูหว่านมีเลือดไหลออกมาจนย้อมเสื้อผ้าของนางเป็นสีแดงสด

ใบหน้าของจ้าวซูหว่านซีดขาวด้วยความเจ็บปวด นางกุมท้องด้วยความตื่นตระหนก “รีบ... รีบไปตามหมอมา!”

“คุณหนูจ้าวบาดเจ็บที่ใดกัน? เหตุใดจึงมีเลือดไหลออกมามากเช่นนี้?”

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสงสัย แม้ว่าอวิ๋นซีหว่านจะผลักนาง แต่ไม่ได้ใช้แรงมากนัก

แม้หญิงสาวจะล้มลง แต่ก็ไม่น่าจะทำให้เกิดการบาดเจ็บหนักได้ ทว่าจ้าวซูหว่านกลับมีเลือดไหลออกมากอย่างน่าตกใจ ช่างน่าแปลกประหลาดนัก!

อวิ๋นซีหว่านเองก็รู้สึกงุนงง นางมองมือตัวเองอย่างไม่รู้ตัว “ข้า ข้าแค่ผลักเจ้าเบา ๆ เท่านั้น เจ้าอย่าได้มาโทษข้าเชียวนะ!”

จ้าวซูหว่านที่ถูกเปิดโปงกลางที่สาธารณะ ใจพลันเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น

“เจ้าพูดเพ้อเจ้ออันใด ข้าเปล่านะ!”

แต่อวิ๋นซีหว่านไม่เชื่อแม้แต่น้อย “เจ้าก็แค่ตกน้ำเท่านั้น ไม่ได้มีบาดแผลภายนอก ข้าก็แค่ผลักเจ้าเบา ๆ เหตุใดเลือดถึงออกมากเช่นนี้ หากมิใช่เพราะเรื่องนี้ แล้วจะเป็นเพราะอะไรอีกเล่า?”

“ข้าไม่เคยคิดเลย ทั้งที่ภายนอกเจ้าดูอ่อนแอ แต่กลับกล้ากระทำเรื่องเช่นนี้”

"เจ้ารีบถอนหมั้นกับซ่งอี้อันอย่างไร้เหตุผล คงไม่ใช่ว่าแอบมีสัมพันธ์ลับกับคนอื่นจนตั้งครรภ์ก็เลยฉวยโอกาสนี้ถอนหมั้นหรอกนะ!"

เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบด้าน ทุกสายตาจับจ้องไปที่จ้าวซูหว่านด้วยความตกตะลึงและไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“ไม่...ข้าไม่ได้ทำ! ข้าจะไปทำเรื่องเช่นนั้นได้อย่างไร! ยิ่งไปกว่านั้น ซ่งอี้อันก็ไม่ใช่คนเช่นนั้น!”

จ้าวซูหว่านพยายามแก้ตัวด้วยความร้อนรน และหันไปมองซ่งอี้อันด้วยแววตาเว้าวอน

“พี่อี้อัน ท่านรีบช่วยข้าอธิบายทีเถิด ระหว่างเราสองคนบริสุทธิ์ใจต่อกัน ข้าเพียงมีโรคประจำตัว มิได้ตั้งครรภ์แต่อย่างใด!”