ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 154

“เหตุใดจึงจะชอบนางไม่ได้เล่า? รั่วเจินทั้งกิริยามารยาทงาม มีความรู้ งดงามทั้งกายและใจ เพียงแค่เสียเวลาล่าช้าไปสองปี เรื่องถอนหมั้นก็ไม่ใช่ความผิดของนางเสียหน่อย!”

“ในเมืองหลวงนี้ยังมีบัณฑิตตาดีอีกมาก และฮูหยินที่เข้าใจเรื่องราวอย่างถ่องแท้ก็มีไม่ใช่น้อย เรื่องแต่งงานของนาง ไม่ต้องให้พวกท่านมากังวล!”

หลิ่วหรูเยียนถือว่าซ่งรั่วเจินเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ นางจะไม่ยอมให้มีใครมาใส่ร้ายบุตรสาวแม้เพียงคำเดียว

“พวกท่านพูดจาดูถูกบุตรสาวข้ากันปาว ๆ เช่นนี้ อย่าได้เอาคำว่าญาติมาอ้างอีกต่อไปเลย ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกท่าน เชิญออกไปเถิด ข้าไม่ส่ง”

ซ่งจืออวี้กับซ่งรั่วเจินสบตากัน ทั้งสองต่างรู้สึกประหลาดใจ

มารดาของพวกเขาแต่เดิมเป็นคนอ่อนโยนเสมอ ครั้งก่อนยังถูกเฉียนชิวเซียงกลั่นแกล้งไม่น้อย แต่วันนี้กลับแสดงความเด็ดขาดอย่างน่าทึ่ง!

“ท่าน... ท่านกำลังไล่พวกเราออกไปหรือ?” เฉียนชิวเซียงเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ

“บุตรสาวข้าแต่งงานเข้าบ้านพวกท่าน ข้าก็ถือเป็นแขก แต่ตระกูลซ่งผู้สูงศักดิ์กลับไร้ซึ่งมารยาทขั้นพื้นฐาน หากเรื่องนี้แพร่ออกไป คงไม่พ้นจะกลายเป็นเรื่องขบขันของผู้คน!”

เฉียนชิวเซียงคิดว่าเมื่อพูดเช่นนี้แล้วจะควบคุมหลิ่วหรูเยียนได้ แต่กลับคาดไม่ถึงว่าวันนี้หลิ่วหรูเยียนดูเหมือนจะตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว นางกล่าวอย่างเย็นชา “การมีพวกท่านเป็นญาติเช่นนี้ ยังไม่พอที่จะกลายเป็นขี้ปากของผู้คนอีกหรือ?”

“ท่านว่าอะไรนะ?”

“ข้าพูดชัดเจนแล้ว ท่านต้องการให้ข้าพูดซ้ำอีกหรือ?“

หลิ่วหรูเยียนกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา ช่วงนี้ในจวนเกิดเรื่องวุ่นวายมากมาย ฝานซืออิ๋งก็ทำตัวเหลวไหล นางคิดว่าไม่สร้างเรื่องเพิ่มจะดีกว่า จึงอดกลั้นไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด

ตั้งแต่เยี่ยนโจวกลับมาพร้อมกับบาดแผลสาหัส ฝานซืออิ๋งก็เปลี่ยนท่าทีไปทันที นางเอ่ยปากตลอดเวลาว่าเยี่ยนโจวไม่คู่ควรกับนาง แม้กระทั่งขู่จะขอหย่า หลังจากนั้นหลิ่วหรูเยียนก็รู้สึกหมดหวังกับนางโดยสิ้นเชิง

นางไม่เข้าใจเลยว่าในตอนแรกเหตุใดเยี่ยนโจวจึงดื้อรั้นนักที่จะต้องแต่งงานกับฝานซืออิ๋ง ยอมสละการหมั้นหมายครั้งก่อนเพื่อแต่งนางเข้ามา

ถึงแม้ฝานซืออิ๋งจะโลภในทรัพย์สินเงินทอง แต่เดิมทีหลิ่วหรูเยียนคิดว่าตราบใดที่นางจริงใจต่อเยี่ยนโจวก็พอแล้ว ทว่าบัดนี้สิ่งที่เกิดขึ้นนับว่าเป็นกระไร?