ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 181
เมื่อคิดว่าจะต้องเรียกชายผู้นั้นว่า ‘พี่เขย’ เขาก็แทบอยากหนีออกจากบ้านให้รู้แล้วรู้รอดไป
“อย่างน้อยก็ดีกว่าเจ้าคนใจดำแบบท่าน!”
ลั่วหวยหลี่คิดแล้วก็ยิ่งโกรธ สมัยก่อนเขาชื่นชอบซ่งเยี่ยนโจวมากเท่าใด หลังจากนั้นก็ยิ่งเกลียดชังมากเท่านั้น ไม่มีใครดีสักคน!
ซ่งเยี่ยนโจวตกอยู่ในความเงียบ ไม่อาจโต้แย้งใดๆ
“เอาล่ะ ข้าจะไปแล้ว ท่านเองก็พักผ่อนให้ดี”
ลั่วหวยหลี่หันหลังเดินจากไป ในเมื่อคำที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตาเถิด!
จนกระทั่งเดินมาถึงหน้าประตู ลั่วหวยหลี่จึงค่อยๆ หันกลับมามองซ่งเยี่ยนโจวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็น แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า
“แม้ท่านจะได้รับบาดเจ็บ ก็อย่าได้ปล่อยให้ตนเองจมอยู่ในความสิ้นหวัง ท่านได้รับบาดเจ็บจากสนามรบ ท่านเป็นวีรบุรุษ”
“พวกที่ไม่รู้จักคิดและพูดพล่อย ๆ จงอย่าใส่ใจ แม้ว่าท่านจะทำผิดต่อพี่หญิงของข้า และข้าเองก็เกลียดท่านเข้าไส้ แต่ข้ายังมองว่าท่านคือวีรบุรุษเสมอ ข้ามิเคยเปลี่ยนความคิดนี้”
ลั่วหวยหลี่จ้องมองซ่งเยี่ยนโจวด้วยสายลึกล้ำ
ความชื่นชมในวัยเยาว์นั้นมิใช่เรื่องโกหก เขาเคยยกย่องซ่งเยี่ยนโจวเป็นแบบอย่างในใจมาตลอด
หากว่า...เขาไม่ทำให้พี่หญิงต้องผิดหวัง
ซ่งเยี่ยนโจวมองชายหนุ่มตรงหน้า ภาพของเขาเริ่มทับซ้อนกับเด็กหนุ่มที่ยังมีความไร้เดียงสาในวันวาน ดวงตาของเขายังใสกระจ่างเช่นเดิม เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความชื่นชม
“พี่เยี่ยนโจว ในอนาคตข้าก็จะไปรบในสมรภูมิรบเหมือนท่าน และเป็นแม่ทัพใหญ่!”
หัวใจของเขาหนักราวหินพันชั่งถ่วงไว้
ริมฝีปากขยับเล็กน้อย ก่อนจะกลายเป็นคำเพียงคำเดียว
“อืม”
เมื่อได้รับคำตอบนี้ ลั่วหวยหลี่ก็หัวเราะออกมาเบา ๆ เงยหน้าขึ้นก่อนจะเดินจากไปอย่างมั่นใจ
เขารู้ดีว่าเมื่อซ่งเยี่ยนโจวรับปากแล้ว เขาก็จะไม่คิดสั้นอีก
คนที่เขาเคยนับถือชื่นชม จะเป็นคนขี้ขลาดไปได้อย่างไร?
ในขณะเดียวกัน สามคนที่แอบฟังอยู่ด้านหลังก็โผล่ออกมาทีละคน
“...”
ดูเหมือนจะมีเหตุผลอยู่เหมือนกัน
ซ่งจืออวี้พยักหน้า “พี่รอง ท่านก็อยู่จวนทบทวนตำราอย่างสบายใจเถิด เรื่องนี้ปล่อยให้ข้ากับน้องหญิงห้าจัดการ”
“อีกห้าวันก็จะถึงการสอบฤดูใบไม้ผลิแล้ว ท่านรอโอกาสนั้นแล้วแสดงความสามารถออกมาทีเดียว มันจะไม่ดียิ่งกว่าหรือ”
“ตกลง ข้าจะฝากเรื่องนี้ไว้กับพวกเจ้า หากมีอะไรให้ข้าช่วยก็บอกมาได้เลย” ซ่งอี้อันตอบรับอย่างเห็นด้วย
ซ่งจืออวี้อดถามไม่ได้ “แต่เมื่อครู่ลั่วหวยหลี่บอกไว้แล้ว ว่าให้พี่ใหญ่เลิกสนใจพี่ลั่ว พวกเขาใกล้จะหมั้นกันอยู่แล้ว”
“พวกเราทำเช่นนี้ มันไม่เหมือนเป็นการแยกคู่รักจากกัน จะไม่เกินกว่าเหตุไปหน่อยหรือ?”
“หากสุดท้ายไม่สำเร็จ แล้วพาลทำให้พี่ใหญ่กับพี่ลั่วเสียหาย เช่นนั้นเราจะทำอย่างไรกันดี?”
ซ่งรั่วเจินถอนหายใจ “...โชคดีที่เรื่องของพี่ใหญ่ไม่ได้เกิดกับท่าน มิเช่นนั้นท่านคงปล่อยโอกาสทุกอย่างหลุดมือไปเสียหมดเป็นแน่”
ซ่งจืออวี้ “...?”
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...