ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 276

เหยาจิ่นเฉิงยื่นมือออกไปคลำแถบผ้ารัดเอว ดึงออกเบาๆ

แตะผิวเนียนนุ่มเรียบลื่นอย่างที่คิดไว้ภายในใจ กลับพบว่าคล้ายแตกต่างจากจินตนาการอยู่บ้าง

ทว่าหลังคิดได้ว่าซ่งรั่วเจินกลายเป็นคนของตนแล้ว ซ่งเยี่ยนโจวจะมีท่าทางโศกเศร้าโทษตนเองชนิดที่ว่าอยากฆ่าตนแต่กลับไม่สามารถทำได้ ทันใดนั้นไม่ใส่ใจอื่นใด เร่งหุงข้าวสารให้เป็นข้าวสุกโดยเร็ว!

ฉินซวงซวงกำลังสะลึมสะลือ ครั้นตื่นขึ้นมา เพียงลืมตาก็มองเห็นเรือนร่างของบุรุษไปจนถึงความรู้สึกสุขสมที่ไม่อาจเมินข้ามได้ภายในร่างกาย

ทีแรกนางตกตะลึง ต่อมาคิดได้ว่าคนตรงหน้าก็คือฉู่จวินถิง จากตกตะลึงว้าวุ่นกลายเป็นตกตะลึงดีใจ

คิดไม่ถึงนางถึงขั้นกลายเป็นคนของท่านอ๋องจริง!

ส่วนเพราะเหตุใดก่อนหน้านี้หมดสติไป ตอนนี้นางกลับไม่คิดอะไรมากนัก

เดิมทีเหยาจิ่นเฉิงคิดว่าซ่งรั่วเจินตื่นแล้วจะต้องตกตะลึงชนิดที่ว่าร้องตะโกนเสียงหลงออกมา ครู่ต่อมาเขาอยากปิดปากนาง คิดไม่ถึงฝ่ายหญิงไม่เพียงไม่ดิ้น ตรงข้ามกันยังให้ความร่วมมือมากอีกด้วย

เขาแปลกใจขึ้นมาอย่างสุดระงับ คิดไม่ถึงซ่งรั่วเจินจะเร่าร้อนเพียงนี้ยามอยู่บนเตียง?

......

เช้าวันต่อมา ซ่งรั่วเจินเรียกคนในครอบครัวตนไปรับชมความครึกครื้นพร้อมกัน

“พวกเราไปเร็วหน่อย ไปช้าก็ไม่เห็นความครึกครื้นแล้ว” ซ่งรั่วเจินยิ้มกว้างขณะพูด

หลิ่วหรูเยียนทั้งสามเพียงได้ยินก็ยิ่งแปลกใจมาก แม้แต่มื้อเช้าก็ไม่ใส่ใจกินอีก รีบเร่งขึ้นรถม้า

“นี่มิใช่ทางไปสกุลเหยาหรือ?” ซ่งจืออวี้มองเส้นทางสายนี้ รู้สึกแปลกใจ “น้องหญิงห้า นี่พวกเราจะไปสกุลเหยารึ?”

“ไม่ไปสกุลเหยา แต่พวกเราจะไปจับเหยาจิ่นเฉิงเล่นชู้!” ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ

ถ้อยคำนี้พูดออกมาแล้ว ทุกคนบนรถม้าล้วนเบิกตากว้าง ภายในสายตาเปี่ยมความตกตะลึง

“หรือว่าเหยาจิ่นเฉิงและฉินซวงซวง...”

เพียงพูดออกมา ซ่งเยี่ยนโจวก็ส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ “นี่เป็นไปไม่ได้ ระหว่างพวกเขาทั้งสองคนไม่มีอันใดเกี่ยวข้องกัน ไฉนเลยจะเกิดเรื่องพรรค์นี้ได้?”

“เดิมทีก็ไม่เกี่ยวข้องกันจริง แต่เพราะโชคชะตาบางอย่างนำพาให้เกี่ยวข้องกัน”

ซ่งรั่วเจินขยิบตาให้ซ่งจืออวี้ “พี่สาม พาคนบุกเข้าไป!”

“ได้เลย ยกให้ข้า!”

เดิมทีซ่งจืออวี้ก็ไม่คิดมาก ตรงข้ามกันน้องหญิงให้เขาทำเช่นนี้ เขาก็จะทำเช่นนี้!

“พวกเจ้าหลบให้ข้าเข้าไปดูสักทีหนึ่ง หากคนที่ข้าตามหาไม่อยู่ที่นี่จริง เหตุใดพวกเจ้าไม่กล้าให้ข้าเข้าไปดู?”

สีหน้าฮูหยินผู้เฒ่าแข็งทื่อดุจเหล็ก เมื่อวานฉินซวงซวงไม่กลับมา จือเยว่ออกไปตามหาตลอดทั้งคืน จนกระทั่งฟ้าสว่างแล้วถึงกลับมา ใคร่ครวญว่าจะแจ้งทางการดีหรือไม่