“ฉู่อ๋องเป็นใครกัน? ก่อนที่จะแต่งงานฉินซวงซวงก็อาจเอื้อมไม่ถึง ตอนนี้แต่งงานแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะยังไม่ตัดใจอีก”
“มิน่าแม่นางซ่งถอนหมั้นไปแล้ว ตระกูลหลินก็ยังตามหาเรื่องครั้งแล้วครั้งเล่า ที่แท้ตัวการไม่ใช่หลินจือเยว่ แต่เป็นฉินซวงซวงนี่เอง!”
“จุ๊ๆ ช่างไร้ยางอายโดยแท้ ครอบครัวแม่ทัพฉินเรียกได้ว่าผู้ใหญ่ประพฤติไม่ชอบอย่างไร ผู้เยาว์ก็เป็นอย่างนั้น ตอนที่ฉินฮูหยินแต่งเข้าจวนก็ไม่ได้มีศักดิ์ศรีนัก ดูซิ ลูกสองคนที่นางให้กำเนิดมาก็ยังประพฤติตัวเสื่อมเสียกันทั้งคู่”
ทันใดนั้น เรื่องราวในอดีตที่กู้อวิ๋นเวยกับแม่ทัพฉินมาลงเอยกันได้อย่างไรก็ถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง ความไร้ยางอายของฉินเซี่ยงเหิงและฉินซวงซวงก็สามารถเข้าใจได้ไม่ยากเลย
“เหยาจิ่นเฉิง สิ่งที่ฉินซวงซวงพูดเป็นเรื่องจริงงั้นรึ?”
ซ่งรั่วเจินมองไปทางเหยาจิ่นเฉิง ตอนนี้เดิมก็เป็นละครที่สุนัขกับสุนัขกัดกันเอง นางไม่ถือสาถ้าจะต้องดูสกุลหลินและสกุลเหยาฉีกหน้ากัน
สีหน้าของเหยาจิ่นเฉิงมืดครึ้มดุจสายน้ำ ตอนนี้เขาตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคลายไม่ออกเสียแล้ว
ถ้ายอมรับว่านี่เป็นเรื่องจริง สกุลซ่งคงไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่ นอกจากจะต้องแบกรับชื่อเสียว่าเป็นพวกเสเพลที่หน้าไหว้หลังหลอก ยังจะต้องแบกรับคำปรามาสว่าชั่วช้าสามานย์อีกด้วย
ดังนั้น เขามีตัวเลือกเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
“จะเป็นเรื่องจริงได้อย่างไร?”
คิ้วของเหยาจิ่นเฉิงขมวดแน่น สายตาที่มองฉินซวงซวงเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
“เจ้าเป็นคนเดินเข้ามาเสนอตัวเองชัดๆ บอกว่ามีใจให้ข้า อยากมีความสุขกับข้า ข้าถึงได้เผลอตัวไปแบบนั้น...”
“เจ้าทนความเหงาไม่ไหวเอง พอเรื่องแดงขึ้นมาก็คิดจะโยนความผิดมาให้ข้า จะมีเรื่องดีขนาดนั้นได้อย่างไรกัน?”
ฉินซวงซวงสีหน้าเปลี่ยนแปลง กล่าวด้วยอารมณ์พลุ่งพล่านใจ “เจ้าเป็นคนหลอกลวงข้าเองชัดๆ เจ้าทำลายความบริสุทธิ์ของข้า!”
ฉินซวงซวงกระจ่างแจ้งใจดีว่านางไม่อาจแบกรับความผิดนี้เอาไว้เป็นอันขาด!
หากได้ชื่อว่าเป็นหญิงที่ไม่รักษาคุณธรรมสตรี ชั่วชีวิตนี้ของนางก็จบสิ้นแล้ว!
ต่อให้จือเยว่ชอบนางมากแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะไม่สนใจเรื่องแบบนี้
ยามนี้นางรู้สึกเสียใจสุดแสน เย็นวานไยจึงตามคนไปเหมือนถูกทำของใส่อย่างไรอย่างนั้น ฉู่อ๋องก็ไม่เหมือนคนที่จะทำเรื่องอย่างการเชิญคนไปพบกลางดึกแบบนี้เสียหน่อย นางสมองเลอะเลือนไปแล้ว!
“ในเมื่อหลินฮูหยินบอกว่าถูกวางแผนทำร้าย ถ้าเป็นความจริงก็แสดงว่าเหยาจิ่นเฉิงใจคอชั่วร้าย มีเจตนาย่ำยีลบหลู่ การแจ้งความก็เป็นวิธีการที่ดีที่สุดจริงๆ”
แววตาเย็นชาดุจน้ำแข็งของซ่งเยี่ยนโจวจับจ้องเหยาจิ่นเฉิง เขาเข้าใจดีว่าระหว่างฉินซวงซวงและเหยาจิ่นเฉิงไม่มีความเกี่ยวข้องใดต่อกัน แต่กลับสามารถปีนขึ้นเตียงเดียวกันได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...