ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 419

เพียงนึกได้ว่าฮูหยินใหญ่เลือกคนดีมากมายเพียงนั้นให้อวิ๋นเนี่ยนชู นางก็รู้สึกริษยาขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ถือสิทธิ์อะไรนางเป็นลูกอนุ แม้แต่แต่งงานก็เลือกคนดีไม่ได้!

อวิ๋นเนี่ยนชูจะโทษ ก็ต้องโทษตนเอง!

“เช่นนั้นญาติผู้พี่ของเจ้าชอบนางหรือไม่?” อนุอวิ๋นเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้

“นี่ต่างหากน่าขันที่สุด เดิมทีญาติผู้พี่ก็ไม่ชอบนาง!”

“ก่อนหน้านี้ข้ายังเห็นนางถูกญาติผู้พี่ปฏิเสธแล้วก็แอบซับน้ำตาอีกด้วย ถึงตอนนั้นข้าแต่งกับญาติผู้พี่แล้ว นางจะไม่ร้องไห้จนตาบอดหรือ?”

อนุอวิ๋นได้ยินก็หลุดเสียงหัวเราะออกมา “นั่นก็ดียิ่งนัก! เดิมทีเจ้าต่างหากสมควรเป็นบุตรีสายตรงของสกุลอวิ๋น เป็นนางแย่งฐานะของเจ้าไป แม่ของนางก็แย่งฐานะของข้าไป สมน้ำหน้าพวกเขา!”

สีท้องฟ้ายามราตรีเข้มขึ้น อวิ๋นเฉิงเจ๋อกลับมาถึงก็เมามายแล้ว

“คุณชาย เหตุใดวันนี้ท่านดื่มหนักเพียงนี้เล่า?”

ชิงเหยียนประคองอวิ๋นเฉิงเจ๋อเข้าห้อง ส่วนบ่าวภายในลานบ้านคนหนึ่งได้เห็นภาพนี้แล้วดวงตาพลันทอประกาย นี่ก็คือมีคนนำผลประโยชน์มามอบให้โดยยังไม่ได้ร้องขอโดยแท้ น่ากลัวว่าไม่ต้องใช้ยาสลบแล้ว!

ครุ่นคิด เขาอ้างว่าต้องการไปห้องปลดทุกข์ ลอบออกไปแล้ว

“คุณชาย คนผู้นั้นน่าจะไปแจ้งข่าวแล้วขอรับ ก็คือคนกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาจริงๆ คุณชายเองก็ดีต่อเขา เขาถึงขั้นหักหลังท่าน!”

ชิงเหยียนเหลือบมองด้านนอกแวบหนึ่ง พูดแขวะอย่างอดไม่ได้

สีหน้าอวิ๋นเฉิงเจ๋อเย็นชา “อีกเดี๋ยวตีเขาจนหมดสติแล้ววางบนเตียง”

“คุณชาย นี่...”

“ดูว่าพวกเขาวางแผนชั่วเยี่ยงไร” อวิ๋นเฉิงเจ๋อพูดเรียบๆ

ทว่าปกตินางมาเรือนของอวิ๋นเฉิงเจ๋อน้อยมาก จึงไม่แน่ใจ ไม่แน่ว่าอาจเป็นบ่าวคนนั้นตั้งใจทำเช่นนี้ เพื่อทำให้คนมองไม่เห็นว่านางมากระมัง?

จนกระทั่งสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิอบอุ่นบนเตียง ได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอกันของฝ่ายชาย ทั้งยังได้กลิ่นสุราอ่อนๆ ใบหน้าถึงคลี่ยิ้มพึงพอใจออกมา

นางค่อยๆ นอนลงไปข้างกาย เพื่อให้สมจริงมากยิ่งขึ้น นางยังตั้งใจทำเสื้อผ้าให้ขาดหวิ่นยุ่งเหยิง แม้แต่เส้นผมเองก็กระเซอะกระเซิง

จากนั้น นางจับมือของฝ่ายชาย วางไว้บนเรือนร่างตน

ต่อมา มือของฝ่ายชายสัมผัสเข้ากับผิวพรรณของนางแล้ว ก็รุกล้ำเข้าไปภายในเสื้อผ้า ลูบคลำปลุกเร้าเพลิงราคะ ทำเสียจนร่างกายนางร้อนรุ่มขึ้นมาระลอกหนึ่ง

“ญาติผู้พี่ นี่ท่านกำลังทำอะไร?”

พวงแก้มอวิ๋นซีหว่านแดงก่ำ สุ้มเสียงออดอ้อนนุ่มละมุนดุจสายน้ำ ความรู้สึกแปลกใหม่นี้ทำให้นางไม่อาจหักห้ามใจได้ ปล่อยให้ฝ่ายชายถอดเสื้อผ้าของนางออกอย่างอิสระ...