ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 535

หลังจากซ่งรั่วเจินและพวกกลับมายังจวนสกุลซ่งแล้ว ซ่งเยี่ยนโจวและซ่งอี้อันก็ได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น

เมื่อได้ยินผลลัพธ์ดังกล่าว ทั้งสองก็ไม่ได้ตกใจมากนัก อย่างไรเสียแต่ไหนแต่ไรสกุลหลิ่วก็เป็นเช่นนี้อยู่แล้ว มักกระเหี้ยนกระหือรืออยากจะนำสิ่งของทุกอย่างของท่านแม่ไปเติมเต็มให้กับท่านน้าและคนสกุลหลิ่วด้วยกันทั้งสิ้น

เพียงแต่ เมื่อซ่งรั่วเจินเผยว่าท่านแม่ไม่ได้เป็นบุตรสาวในไส้ของหญิงสกุลหลิ่ว สีหน้าทั้งสองก็ฉายชัดถึงความตกตะลึง

“พวกเจ้ามิจำเป็นต้องกังวลใจ เดิมทีแม่ก็เพียงแต่รู้สึกติดค้างในใจ บัดนี้รู้แล้วว่าแม่ไม่ได้เป็นบุตรในไส้ของพวกเขาทุกอย่างก็กระจ่างแล้ว”

“นับเป็นเรื่องดีทีเดียว จากนี้ไปพวกเขาคงมิกล้ายกเรื่องอกตัญญูมาบีบคั้นแม่อีก!” หลิ่วหรูเยียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ซ่งเยี่ยนโจวและซ่งอี้อันพยักหน้า เห็นมารดาหายข้องใจในทุกสิ่งแล้ว ต่างก็รู้สึกยินดีในใจอย่างบอกไม่ถูก

แท้จริงแล้วความทุกข์ของคนเรานั้นเกิดจากความใส่ใจ บัดนี้เมื่อไม่ใส่ใจแยแสอีกต่อไปแล้ว สกุลหลิ่วก็หาได้มีอิทธิพลใดๆ อีก

จนกระทั่งหลิ่วหรูเยียนไปแล้ว ซ่งอี้อันจึงหันมองไปยังซ่งรั่วเจิน “น้องหญิงห้า เจ้ารู้แล้วใช่หรือไม่ว่าพ่อแม่บังเกิดเกล้าของท่านแม่เป็นใคร?”

เขาเชื่อว่าด้วยความหลักแหลมของน้องหญิงห้า บางทีอาจจะรู้เรื่องนี้อยู่นานแล้ว เพียงแต่มิได้กล่าวออกมาต่อหน้าท่านแม่ก็เท่านั้น

เพียงแต่...เมื่อนางไม่ได้พูดออกมา จะเป็นไปได้ไหมว่าพ่อแม่ที่แท้จริงของท่านแม่จะไม่ใช่คนดีเช่นกัน?

ซ่งรั่วเจินเมื่อเห็นซ่งอี้อันไล่ซ่งจืออวี้และซ่งจิ่งเซินออกไป ก็พอเข้าใจว่าพี่ชายกังวลว่าทั้งสองจะพลั้งปากแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปจึงกล่าว

“ข้าสืบรู้มาแล้วจริงๆ ทว่าที่ข้ามิได้บอกท่านแม่ ก็เพียงเพราะยังมิมั่นใจในท่าทีของพวกเขาเจ้าค่ะ”

“เป็นคนบ้านใดสกุลใดหรือ?” ซ่งเยี่ยนโจวจ้องมองพลางเอ่ยถาม

ซึ่งซ่งรั่วเจินก็มิได้ปิดบัง “สกุลกู้”

“กลับกันชอบท่านแม่เสียมากกว่าต่างหากที่จะเป็นปกติของพ่อแม่ทั่วไป บ้านใดใครเล่าจะมิชอบบุตรเป็นที่เชิดหน้าชูตา?”

“ด้วยนิสัยของกู้อวิ๋นเวยแล้ว หากเป็นคนธรรมดาทั่วไปนางไม่ชายตาแลเห็นคุณค่า ย่อมมิอาจมาเกี่ยวพันใดกับท่านน้าได้”

“หากไปมาหาสู่สนิทชิดเชื้อเช่นนี้แล้ว คนทั้งสองก็ย่อมต้องทราบฐานะของกันและกัน แต่ด้วยฐานะราชครูกู้ที่สูงกว่าสกุลหลิ่วอยู่มาก พวกเขาจึงได้เลือดเดินหมากเช่นนี้”

“ที่จริงหน้าตาฉินฮูหยินกับคนสกุลกู้ก็มิละม้ายคล้ายคลึงกันนัก เดิมก็เคยมีคนพูดถึงขึ้นมาอยู่บ้าง สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือนิสัยใจคอของพวกเขาช่างต่างกันโดยสิ้นเชิง”

“ข้าได้ยินมาว่าจวนราชครูกู้ผิดหวังกับฉินฮูหยินอย่างถึงที่สุดแล้วจึงได้ตัดขาดจากนาง คนสกุลกู้ล้วนแล้วแต่เที่ยงตรงยุติธรรม ย่อมไม่อาจยอมให้บุตรสาวไปแย่งชิงสามีของผู้อื่นได้ และก็ยิ่งไม่ยอมให้ไปเป็นอนุภรรยาผู้ใด”

ซ่งเยี่ยนโจวหวนนึกถึงข่าวคราวที่ตนเคยได้ยิน เขารับราชการเป็นขุนนางในราชสำนัก ย่อมเคยพบเห็นราชครูกู้และรู้ถึงลักษณะนิสัยของเขาดี