ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 725

ซ่งรั่วเจินติดตามซ่งเยี่ยนโจวเดินทางมาถึงพื้นที่ที่ถูกปิดล้อมไว้ บัดนี้ถูกขวางไว้ ไม่อนุญาตให้ผู้ใดผ่านทาง

ซ่งเยี่ยนโจวหยิบป้าย ทั้งสองคนผ่านเข้าไปอย่างราบรื่น

“ภายนอกเป็นทหารของทางการรับผิดชอบค้นหา ส่วนภายในและภายนอกเมือง ฉู่อ๋องคล้ายพบความผิดปกติ ดังนั้นจึงพาคนไปค้นหาก่อน”

ซ่งเยี่ยนโจวพาซ่งรั่วเจินขี่ม้าไป ว่องไวอย่างมาก

จากนั้นระยะทางใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ซ่งรั่วเจินมองผ่านการสัมผัสของผีทวงชีวิตที่เริ่มชัดเจนมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกตกตะลึงภายในใจ เวลาสั้นถึงเพียงนี้ ฉู่อ๋องถึงขั้นพบที่ซ่อนตัวของไต้ซือเทียนจีแล้ว?

“บัดนี้สถานการณ์เป็นเช่นไร?” ซ่งเยี่ยนโจวเอ่ยถาม

“ท่านหัวหน้าราชองครักษ์ ท่านมาแล้ว” จ้าวเจียงแม่ทัพที่เป็นหัวหน้าได้พบซ่งเยี่ยนโจวรีบตอบ “มีหนึ่งหน่วยหายไประหว่างค้นหาขอรับ ตอนนี้ท่านอ๋องกำลังพาคนออกค้นหา”

“เรื่องวันนี้พูดไปแล้วก็แปลกมาก คนกลุ่มหนึ่งอยู่ดีๆ ก็หายไป ท่านว่าแปลกหรือไม่?”

เพียงซ่งรั่วเจินได้ยิน พูดเสียงเครียด “อยู่ที่ใด?”

จ้าวเจียงเห็นซ่งเยี่ยนโจวถึงขั้นพาแม่นางท่านหนึ่งมาด้วย ตกตะลึงอย่างอดไม่ได้ แต่มองอย่างละเอียดแล้วก็จำฐานะของอีกฝ่ายได้ ท่าทีเคารพนบนอบอย่างมาก “แม่นางซ่งตามข้ามาเถอะ”

ซ่งเยี่ยนโจวได้เห็นท่าทางเคารพนบนอบของจ้าวเจียง ภายในสายตาสะท้อนแววแปลกใจ

ปกติคนผู้นี้เย่อหยิ่งมาก คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกรงใจน้องสาวของตนถึงเพียงนี้?

“พวกเขาก็หายไปที่ตรอกข้างหน้านี้ แต่พวกเราออกตามหาเบาะแสละแวกใกล้เคียงแล้ว ไม่พบร่องรอยอะไรเหลือทิ้งไว้ ก็คล้ายไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน”

“ดูท่าแล้วถูกผีบังตา” ซ่งรั่วเจินเข้าใจในทันใด กลอุบายลวงตาง่ายๆ พรรค์นี้ สำหรับนางกลับเชี่ยวชาญอย่างมาก

“พี่ใหญ่ นี่มอบให้ท่าน”

ซ่งรั่วเจินหยิบยันต์ออกมาหลายใบมอบให้ซ่งเยี่ยนโจว “ท่านแจกจ่ายให้ทุกคน พกยันต์นี้ติดตัวไว้ จะสามารถป้องกันผีบังตาได้”

ซ่งเยี่ยนโจวเองก็ไม่รู้ว่าน้องสาวของตนเตรียมไว้ตั้งแต่ยามใด นางถึงขั้นพกยันต์มากมายติดตัว?

ก่อนหน้านี้อยู่ที่บ้านก็เฉกเดียวกัน สามารถหยิบยันต์ออกมาตามสะดวกได้หนึ่งใบ

สีหน้ากู้ชิงฉือเปลี่ยนไป ภาพตรงหน้ามองดูแล้วคล้ายท่านอ๋องโดนของก็มิปาน เหตุใดต่อสู้กับอากาศเล่า?

ทว่าตอนพวกเข้าได้ยินเสียงกระทบกันของเหล็ก ทันใดนั้นก็รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ละแวกใกล้เคียงจริง เพียงแต่ฉู่อ๋องมองเห็น พวกเขากลับมองไม่เห็น!

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน!

“ระวัง!”

ฉู่จวินถิงเห็นกระบี่ของอีกฝ่ายพุ่งเข้าหากู้ชิงฉือ ขยับถอยหลังอย่างว่องไว กำบังกระบี่ไว้ ได้เห็นสีหน้าตึงเครียดลนลานของทุกคนทางด้านหลัง ก็เข้าใจว่าพวกเขาถึงขั้นมองไม่เห็น!

เช่นนั้นเพราะเหตุใดตนเองจึงสามารถมองเห็นได้เล่า?

เขาย้อนนึกถึงตอนก่อนจากมาขึ้นได้ รั่วเจินมอบยันต์คุ้มภัยให้เขาใบหนึ่ง พูดว่าจะต้องเก็บยันต์นี้ไว้ให้ดี มีประโยชน์อย่างมาก

ตอนนั้นยังไม่รู้วิธีใช้งานยันต์คุ้มภัยใบนี้ บัดนี้กลับเข้าใจอย่างกระจ่างชัด มหัศจรรย์ถึงเพียงนี้!