ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 74

สวี่อิ๋งเฉียวขอบตาแดงก่ำ ใบหน้าสะท้อนความเจ็บปวดทุกข์ระทม

“ข้าคิดไม่ถึงว่าสวี่ชิงเหมยจะโหดเหี้ยมเพียงนี้ สามารถลงมือกับหลานชายของตนได้!”

“หากมิใช่เพราะแม่นางซ่งบอกความจริงทั้งหมดแก่ข้า น่ากลัวว่าเป๋ยอวี่ของข้าต้องตายตาไม่หลับอยู่ในบ่อน้ำไปทั้งชาติแน่นอน!”

บรรยากาศเงียบลงในทันใด

แม้แต่เสียงเข็มตกยังได้ยิน

ทุกคนล้วนเบิกตากว้าง พวกเขาได้ยินอะไรแล้ว?

ต่งเป๋ยอวี่มิได้หายไป แต่ถูกสวี่ชิงเหมยฆ่าตายแล้วโยนลงในบ่อน้ำ?

“ต่งฮูหยิน ท่านรีบลุกขึ้นเถิด” ซ่งรั่วเจินรีบเข้าไปประคองคนขึ้นมา

สวี่อิ๋งเฉียวปาดน้ำตาที่หางตา แม้เจ็บปวดมาก แต่ภายในสายตาเปี่ยมความซาบซึ้งใจ

“ข้าคิดมาโดยตลอดว่าเป๋ยอวี่ไม่รู้ความจึงถูกคนหลอกพาไป ยามสวี่ชิงเหมยเสแสร้งต่อหน้าข้า ข้ายังปลอบนาง คิดว่าทั้งหมดเป็นความผิดของข้า”

“หากมิใช่เพราะข้าสั่งสอนเป๋ยอวี่เข้มงวดจนเกินไป เขาก็ไม่มีวันโมโหจากไป หากมิใช่เจ้าเตือนสติข้า ข้ายังไม่รู้ว่าจะต้องเลอะเลือนไปถึงยามใด”

ต่งหานโจวเองก็เอ่ยปากขอบคุณ “แม่นางซ่ง ขอบคุณเจ้ามากที่ทวงความยุติธรรมให้เป๋ยอวี่ เจ้าเป็นผู้มีพระคุณของพวกเรา!”

“ภายภาคหน้ามีที่ใดให้สกุลต่งช่วยเหลือขอให้เอ่ยปาก บุญคุณครั้งนี้ พวกเราจดจำไว้ในใจแล้ว”

“หานโจว ตกลงนี่เกิดเรื่องใดขึ้น?”

ราชครูสวีได้ยินข่าวก็เดินทางมา ได้ยินเรื่องนี้แล้วก็ตกตะลึง จวนสกุลต่งวุ่นวายจนมีคนตายจริงหรือนี่?

สีหน้าต่งหานโจวแข็งทื่อดุจเหล็ก ขอบตาแดงเรื่อ

สวีรั่วหลานตกตะลึง รับรู้ได้ว่าคำเตือนของซ่งรั่วเจินมิใช่เพียงมอบคำชี้แจงให้ต่งเป๋ยอวี่ ยังช่วยต่งเป่ยชวนเอาไว้ หาไม่แล้วหากสวี่ชิงเหมยลงมืออีกครั้ง ผลที่ตามมาช่างไม่กล้าคิดจริงๆ!

“ต่งฮูหยิน พวกเราเข้าไปพูดกันดี ๆ ด้านในเถิด”

ทุกคนได้ยินถ้อยคำนี้ ล้วนถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ ใครสามารถคิดได้เล่า ว่าเรือนสกุลต่งอันสง่างามผ่าเผยถึงขั้นเกิดเรื่องชวนให้คนได้ยินแล้วก็ตกใจเพียงนี้?

“ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ ในวันปกติสวี่ชิงเหมยมีเมตตาที่สุด คิดไม่ถึงจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตเพียงนี้!”

“แม่นางซ่งก็คือเทพโดยแท้!”

“ก่อนนี้ทุกคนล้วนคิดว่าคุณชายน้อยสกุลต่งหายตัวไป ใครคาดคิดถึงขั้นถูกสวี่ชิงเหมยฆ่าตาย โชคดีมีนางอยู่ หาไม่แล้วต่งฮูหยินตามหาทั้งชีวิตก็หาไม่พบ...”

“เมื่อครู่เหอเซียงหนิงพูดไปทุกคำว่าซ่งรั่วเจินพูดจาส่งเดช บัดนี้ซ่งรั่วเจินมอบคำชี้แจงของคุณชายน้อยสกุลต่งแล้ว นางไม่อับอายขายหน้าหรือ?”

พวกคนที่ถูกเหอเซียงหนิงชักนำไปผิดทางเมื่อครู่หันเท้ากลับมา “เหอเซียงหนิงไม่นับเป็นตัวอะไร ไม่รู้ความจริงก็พูดจาส่งเดช ทำลายชื่อเสียงแม่นางซ่ง ช่างน่าเกลียดจริงเชียว!”