ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 837

หากกำหนดงานแต่งของคุณชายอวิ๋นเรียบร้อยแล้ว นางจะต้องทุกข์ทรมานอย่างมากแน่

ซ่งรั่วเจินเข้าใจ “อวิ๋นเฉิงเจ๋อเป็นอะไรไป? เจ้าทึ่มคนนี้เตรียมแสดงความกตัญญู แต่ทำผิดต่อเนี่ยนชูกระนั้นหรือ?”

ยามซ่งรั่วเจินได้พบอวิ๋นเนี่ยนชูก็พบว่าดวงตาของนางแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งผ่านการร้องไห้มา

“รั่วเจิน เจ้ากลับมาตั้งแต่ยามใด?”

ใบหน้าเล็กของอวิ๋นเนี่ยนชูสะท้อนแววดีใจระคนประหลาดใจ สืบเท้าขึ้นมาอย่างว่องไว จับนางพลางสำรวจอย่างละเอียดหนึ่งรอบ “ผอมแล้ว อยู่ข้างนอกจะต้องลำบากมากแน่กระมัง?”

“เจ้าอยู่แต่ในจวน ข้าเห็นว่าเจ้าผอมกว่าข้ามากนัก”

ซ่งรั่วเจินมองเห็นอวิ๋นเนี่ยนชูขมวดคิ้วแน่นไม่ยอมคลายออกจากกัน ถอนหายใจหนักๆ “พูดกับข้าเถอะ ตกลงเกิดเรื่องใดขึ้น?”

“ทั้งๆ ที่ญาติผู้พี่รู้ความในใจของข้า หลายปีมานี้ภายในใจข้ามีเพียงเขาผู้เดียว ไม่เคยคิดแต่งงานกับผู้อื่นมาก่อน”

“ต่อให้ท่านแม่วางแผนแต่งงานให้ข้า ข้าก็ปฏิเสธมาโดยตลอด เชื่อว่าญาติผู้พี่ดีต่อข้าถึงเพียงนี้ ย่อมไม่เห็นข้าเป็นน้องสาว ไม่มีเยื่อใยต่อข้าเลยแม้แต่น้อย”

“ทว่าวันนี้...ญาติผู้พี่ดูตัวกับแม่นางหวง คนในเมืองหลวงล้วนพูดว่าพวกเขาเหมาะสมกัน”