ทัณฑ์รักอสูรร้าย บทที่ 55 เปิดใจ 1.1

sprite

ฟรานซิสโกนั่งซึมอยู่บนเก้าอี้นอกระเบียงห้องพัก สายตาของเขาทอดมองดูทะเลสาบด้วยจิตใจเหม่อลอย ครุ่นคิดถึงเรื่องราวความรักที่เต็มไปด้วยอุปสรรคอย่างหนักใจและกลัดกลุ้ม

ความรักของเขาไม่อาจเป็นไปได้ วิตโตริโอรักกมลเนตรมากมากเกินกว่าที่เขาจะคิดแย่งชิงเธอมาครอบครอง หากเขาทำอย่างนั้นเท่ากับว่าทรยศเพื่อน ทำร้ายเพื่อนให้หัวใจแตกสลาย เขานั่งเหม่อจนไม่ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องที่ดังอยู่หลายครั้ง ทำให้วิตโตริโอถือวิสาสะเปิดประตูห้องนอนของเพื่อนรัก โดยที่เจ้าของห้องยังไม่อนุญาต และเจ้าของห้องก็ไม่ได้ล็อกประตู

“นั่งเหม่อคิดถึงใครอยู่เหรอ” วิตโตริโอตบบ่าเพื่อนรักเบาๆ เมื่อเดินมาที่ระเบียงห้อง ฟรานซิสโกมองหน้าผู้มาเยือนเพียงนิด ก่อนจะเสมองไปทะเลสาบตามเดิม เพราะเขามองหน้าเพื่อนทีไรเหมือนกับว่าความเจ็บปวดและความผิดตอกย้ำเขาเสมอ

“คิดอะไรเรื่อยเปื่อย” ฟรานซิสโกตอบไม่เต็มเสียง

“นึกว่ากำลังคิดถึงตาอยู่” อีกฝ่ายพูดขึ้น คนที่ฟังหันมามองหน้าผู้พูดตกใจและร้อนรน กลัวเหลือเกินว่าเพื่อนจะระแคะระคายเรื่องของเขากับกมลเนตร

“ฉันจะไปคิดถึงแฟนนายทำไม” ฟรานซิสโกถามสวนโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย วิตโตริโอยิ้มตบบ่าเพื่อนอีกครั้ง ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้อีกตัวข้างเก้าอี้ที่เพื่อนนั่งอยู่ สายตาคมเข้มของเขามองไปที่ทะเลสาบเช่นเดียวกับฟรานซิสโก เริ่มพูดบางอย่างกับเพื่อนเพื่อให้ความรักของทุกคนสุขสมหวัง

“ฟรานโก้ฉันกับนายเป็นเพื่อนกันมานานกี่ปีแล้ว” ฟรานซิสโกงงที่อยู่ๆ เพื่อนถามคำถามนี้ขึ้นมา

“ยี่สิบเก้าปี” คนถามตอบเสียงเรียบ

“เวลายี่สิบเก้าปี ฉันไม่เคยมีอะไรปิดบังนาย ฉันรักนายเหมือนพี่ เหมือนครอบครัวเดียวกัน เราจึงไม่ควรมีอะไรปิดบังกันใช่ไหม”

“นายมีอะไรพูดมาตรงๆ เลยดีกว่า ไม่ต้องอ้อมค้อม”

ฟรานซิสโกไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย เขาอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก เขารู้ดีว่าการมาของวิตโตริโอมีอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่

“ถ้านายอยากให้ฉันพูดตรงๆ ฉันก็จะพูด นายมีอะไรกับตาใช่ไหม” คำถามนี้ของวิตโตริโอทำให้ร่างของฟรานซิสโกนิ่งงันแข็งประดุจก้อนหิน พูดไม่ออกตอบเพื่อนไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน หากแต่สีหน้าของวิตโตริโอนั้นไม่ได้บ่งบอกถึงความอยากรู้เลยสักนิดเดียว ใบหน้าของเขายิ้ม เบิกบานไม่เหมือนคนที่รู้ความจริงว่า คนที่ตนรักเละเพื่อนสนิทหักหลัง

“ถ้านายตอบฉันไม่ได้ก็ไม่ต้องตอบนะ ฉันรู้เรื่องหมดแล้ว โซเฟียเป็นคนเล่าให้ฉันฟังเอง นายไม่ต้องกลัวว่าฉันจะโกรธและเกลียดนาย ตรงกันข้ามฉันดีใจและสบายใจเป็นที่สุด ที่เรื่องทุกอย่างเป็นแบบนี้ นายคงอยากรู้ว่าทำไม”

วิตโตริโอหยุดพูดมองสีหน้าและแววตาตื่นตระหนกของเพื่อนรักด้วยรอยยิ้ม เขาเพิ่งเคยเห็นหน้าตาตื่นของฟรานซิสโกก็คราวนี้เอง ยิ่งมองยิ่งขำ

“ฉันไม่ได้รักโซเฟียอย่างที่นายหรือใครๆ เข้าใจ ผู้หญิงที่ฉันรักคือพลิสซิลล่าเพื่อนของโซเฟียต่างหาก นายคงอยากรู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร ฉันจะเล่าให้นายฟังเอง...”

คำบอกเล่าที่ออกมาจากปากของวิตโตริโอเรียกรอยยิ้มให้กับคนทีละนิด จนกระทั่งแย้มยิ้มเต็มใบหน้า

สวรรค์ช่างเล่นตลกอะไรกับพวกเขาอยู่ ความรักที่ดูเหมือนจะไม่ลงตัว เริ่มมองเห็นเค้าลางของความเป็นจริงขึ้นมาทันทีทันใด ผู้หญิงที่วิตโตริโอรักไม่ใช่กมลเนตร แต่เป็นปรางค์รวีหรือนี่ มิน่าล่ะเขาเห็นสายตาดุเข้มของวิตโตริโอมองมา ยามที่เขาพูดคุยกับปรางค์รวี สายตานั้นบ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างแรงกล้า จนเขาขนแขนลุกชันขึ้นมาทันควัน สาเหตุเป็นเพราะวิตโตริโอรักปรางค์รวีนี่เอง

“วิโต นายไม่ได้ล้อเล่นฉันใช่ไหม” ฟรานซิสโกเอ่ยถามย้ำเพื่อความมั่นใจ

“เรื่องแบบนี้ใครเค้าจะล้อเล่นกัน เรื่องจริงทั้งนั้น” อีกฝ่ายตอบอย่างฉะฉาน

“นายโกรธฉันหรือเปล่า”

“ฟรานโก้นายถามเหมือนโซเฟียไม่มีผิด ฉันไม่เคยโกรธนายเลยแม้แต่นิดเดียว ดีใจด้วยซ้ำที่นายรักโซเฟีย โซเฟียเป็นคนดี เป็นคนน่ารักนายต้องทะนุถนอมน้องสาวของฉันให้ดีที่สุด ถ้านายทำให้น้องสาวของฉันเจ็บ ฉันจะให้นายเจ็บมากกว่าร้อยเท่าพันเท่า” ฟรานซิสโกไม่รู้ว่าจะสรรหาคำพูดใดมาพูดกับวิตโตริโอดี เขากอดเพื่อนรักไว้ในอ้อมแขนแทนคำพูดทุกคำ

“ฉันรับรองด้วยชีวิต ฉันจะดูแลโซเฟียอย่างดีที่สุด ไม่ทำให้เธอร้องไห้ เสียใจเด็ดขาด”

นี่คือคำมั่นสัญญาจากเขา จากผู้ชายที่ชื่อฟรานซิสโก

“แต่มีคนหนึ่งที่นายจะต้องผ่านด่านไปให้ได้ คนๆ นี้จะเป็นคนชี้ชะตาชีวิตของนายเลยนะ ว่าจะได้แต่งงานกับโซเฟียหรือเปล่า”

ฟรานซิสโกคิ้วขมวดอย่างสงสัย มีใครอีกหรือที่เขาต้องเอาชนะใจอีก

“ใครเหรอ”

คุณยายนภาลัย ท่านไม่ชอบคนต่างชาติเอามากๆ เลย ฉันโชคดีที่เป็นลูกชายของแม่ทาร่า ท่านรู้จักและเลี้ยงฉันบ่อยๆ เมื่อตอนเป็นเด็ก สนิทสนมกับแม่ของฉันเป็นอย่างดี ฉันจึงสอบผ่านได้อย่างง่ายดาย แต่นายนี่สิ คงต้องทำคะแนนอีกนาน แต่อย่าท้อสู้โว้ย สู้เพื่อคนที่เรารัก” วิตโตริโอรู้จักนิสัยของนภาลัยหญิงสูงวัยผู้เปี่ยมไปด้วยความเมตตาดี นางเกลียดชาวต่างชาติเข้ากระดูกดำ เป็นเพราะบุตรสาวคนโตของนางได้สามีเป็นชาวต่างชาติ ทุบตีลูกสาวของนางเสมอ และเลิกรากันเพราะไปมีผู้หญิงคนอื่น ตั้งแต่นั้นมานางไม่เคยญาติดีกับชาวต่างชาติเลย ยกเว้นเขาเพราะเขามีภาษีดีกว่าชาวต่างชาติทั่วไป เพราะเป็นลูกชายของทิพย์ธารา อีกทั้งตอนเขายังเด็ก นภาลัยเลี้ยงเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาจึงสอบผ่านทุกกรณี

“สู้อยู่แล้ว เพื่อโซเฟีย เพื่อความรักของเรา”

“อย่างนี้สิลูกผู้ชายตัวจริง” วิตโตริโอให้กำลังใจเพื่อน

“แล้วพลิสซิลล่ารู้เรื่องนี้หรือยัง” ฟรานซิสโกอดห่วงเพื่อนไม่ได้

“โซเฟียอาสาไปพูดให้อยู่ เดี๋ยวคงรู้ผล”

วิตโตริโอภาวนาให้กมลเนตรทำความเข้าใจกับปรางค์รวีให้ได้โดยเร็ว ไม่เช่นนั้นเขาต้องอกแตกตายเป็นแน่ หากสำเร็จเขามีของขวัญบางอย่างจะมอบให้เธอเป็นการไถ่โทษ

ทางด้านกมลเนตรเมื่อเดินเข้ามาภายในห้องนอนของเพื่อนรัก เธอเห็นปรางค์รวีนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่เตียง แต่อาการเหมือนคนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ขนาดเธอเดินเข้ามาเพื่อนยังไม่รู้ตัวเลย

“ปรางค์” เสียงของกมลเนตรทำให้ปรางค์รวีเงยหน้าขึ้นมอง น้ำใสๆ เอ่อล้นจนเธอต้องรีบเอามือปาดออก

“มีอะไรเหรอตา” กมลเนตรไม่ตอบคำถามของเพื่อน เธอทรุดกายลงนั่งริมเตียง จับมือนุ่มของอีกฝ่ายไว้ในฝ่ามือของตนเอง

“ตามีเรื่องอยากจะบอก ตาเลิกกับพี่วิโตแล้วนะ” คำพูดของกมลเนตรเรียกความตกใจให้กับปรางค์รวีทันที เลิกกันเหตุใดถึงเลิก เมื่อครู่เธอยังเห็นทั้งสองกอดกันกลมที่หน้าห้องอยู่เลย มันจะเป็นไปได้ยังไง

“ตาว่าอะไรนะ” เธอถามย้ำอย่างไม่เชื่อหู

“ตาบอกว่าตาเลิกกับพี่วิโตแล้ว ปรางค์คงอยากรู้ว่าทำไม เพราะพี่วิโตไม่ได้รักตา แล้วตาก็ไม่ได้รักพี่วิโตด้วย”

คำตอบของกมลเนตรเรียกความแปลกใจให้กับเธออีกครั้ง นี่มันอะไรกันเธอไม่เข้าใจ

ตาจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ปรางค์ฟังตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ คำพูดที่ตาพูด คือความจริงทุกอย่าง ไม่มีคำพูดไหนโกหกหรือเสริมแต่ง ปรางค์ตั้งใจฟังดีๆ นะ…”

ที่เกิดขึ้นให้ฟัง ทุกอย่างมันดูเหลือเชื่อ ไม่น่าจะเกิดขึ้นในชีวิตจริง ความรักที่ก่อเกิดในหัวใจทั้งสี่ดวง มันแทบจะไม่มีทางเป็นไปได้ แต่ทุกอย่างมันกลับลงตัว ไม่มีใครต้องเจ็บปวดอีกต่อไป

อ่าน ทัณฑ์รักอสูรร้าย บทที่ 55 เปิดใจ 1.1 TODAY

นวนิยาย ทัณฑ์รักอสูรร้าย ได้รับการอัปเดต บทที่ 55 เปิดใจ 1.1 พร้อมรายละเอียดที่ไม่คาดคิดมากมายลบปมความรักมากมายสำหรับนักแสดงนำชายและหญิง นอกจากนี้ผู้แต่ง อัญญาณี ยังมีความสามารถมากในการทำให้สถานการณ์แตกต่างไปจากเดิมอย่างมาก มาติดตาม บทที่ 55 เปิดใจ 1.1 ของ ทัณฑ์รักอสูรร้าย ที่นี่
ค้นหาคำหลัก:
นวนิยาย ทัณฑ์รักอสูรร้าย บทที่ 55 เปิดใจ 1.1
นวนิยาย ทัณฑ์รักอสูรร้าย โดย อัญญาณี