ทัณฑ์รักอสูรร้าย บทที่ 64 เปิดศึก 1.1

sprite

คนของวิตโตริโอกระจายกำลังไปยังสถานที่ต่างๆ ที่เจ้านายหนุ่มบอก สามที่แรกที่วิตโตริโอได้รับรายงานว่าไม่มีวี่แววของปรางค์รวี ทำให้เขาภาวนาของให้โกดังร้างสถานที่ที่ตนเดินทางมาถึงนี้ มีร่างของปรางค์รวีอยู่ด้วย

ชายประมาณสิบคนนำทีมโดยวิตโตริโอค่อยๆ ย่องเข้าไปหน้าโกดังร้าง สายตาของหัวหน้าทีมมองเห็นคนของโรเจอร์ยืนอยู่ด้านหน้าประตุทางเข้า ทำให้เขามั่นใจว่าที่นี่คือสถานที่ที่โรเจอร์นำปรางค์รวีมากักขังไว้

“เดี๋ยวอย่าใจร้อน เราต้องดูให้แน่ใจก่อนว่าพวกมันมีกี่คน”

ฟรานซิสโกดึงร่างของเพื่อนรักเอาไว้อย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นเพื่อนกำลังกระโจนร่างออกไปจากที่ซ่อน

“ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!” วิตโตริโอทนรอต่อไปไม่ไหวแม้แต่วินาทีเดียว หัวใจของเขาตอนนี้เป็นห่วงหญิงคนรักมากที่สุด

“ทนไม่ไหวก็ต้องทน ถ้านายใจร้อนทำอะไรไม่รู้จักคิด คนที่แย่จะเป็นพลิสซิลล่านะ” ฟรานซิสโกกล่าวเตือนเป็นครั้งที่สอง ครั้งนี้เองทำไหท่าทีของมาเฟียเลือดร้อนสงบลง

“เสกให้คนล้อมไปทางด้านหลังนะ ให้ใครก็ได้ปีนไปบนต้นไม้ใช้กล้องส่องทางไกลดูสิว่า ภายในโกดังมีกี่คน” รังสรรค์ทำตามที่ฟรานซิสโกบอก สั่งการลูกน้องฝีมือดีสองคนอ้อมไปทางด้านหลัง ส่วนตัวเขาปีนขึ้นไปบนต้นไม้ ใช้กล้องส่องทางไกลมองดูภาพที่อยู่ภายในโกดัง ผ่านช่องลมช่องใหญ่บริเวณฝาผนังที่สามารถมองเห็นทุกอย่างที่อยู่ด้านใน

“คนข้างในที่ผมเห็นและนับได้ มีประมาณสิบสองคนครับ ยังไม่รวมคนที่เฝ้าอยู่หน้าประตู ส่วนคุณปรางค์โดนมัดติดอยู่กับเก้าอี้ครับ”

รังสรรค์บอกในสิ่งที่ตนเห็น คนที่ฟังอย่างวิตโตริโอแทบจะกระโดดออกไปช่วยคนรักที่อยู่ด้านใน คิดอีกทีหากเขารีบร้อนไม่เตรียมการ คนที่จะได้รับอันตรายคือปรางค์รวี

“เอาอย่างนี้ให้คนที่อ้อมไปด้านหลัง จัดการกับคนด้านในให้มากที่สุด เสกนายจัดการคนที่เฝ้าอยู่ด้านนอก ส่วนฉันกับฟรานโก้จะเข้าไปช่วยปรางค์เอง” ทุกคนพยักหน้ากับคำสั่งของวิตโตริโอ รังสรรค์จัดการกับลูกน้องของโรเจอร์ที่อยู่ด้านหน้า โดยการใช้มีดสั้นปาไปที่ลำคอของทั้งสองอย่างแม่นยำ

คนของโรเจอร์ที่อยู่ด้านในไม่รู้ว่าตอนนี้มัจจุราชกำลังย่างกายเข้ามาหาพวกเขา ทั้งหมดยังคงดื่มสุรา เล่นการพนัน ไม่สนใจที่จะปกป้องตัวเองหรือคนที่โรเจอร์สั่งไว้ว่าให้ดูแลอย่างดีที่สุด อย่าให้ใครมาชิงตัวไปได้

มีดเล่มขนาดลางเฉือนไปที่กลางลำคอของลูกน้องโรเจอร์ ด้วยฝีมือของลูกน้องฝีมือเยี่ยมของวิตโตริโอ ลูกน้องของโรเจอร์ล้มลงไปนอนกับพื้นทีละคนสองคน จนกระทั่งลูกน้องผิวสีคนหนึ่งของโรเจอร์เห็นร่างน้องชายลงไปนอนชักดิ้นชักงอ จากการถูกของมีคมปาดลำคอ ชายผิวสีหมึกจึงยิงไปยังร่างของมัจจุราชที่คร่าชีวิตน้องชายทันที

ปัง ปัง ปังๆๆๆๆ...

เสียงปืนไม่ทราบจำนวนนัด ดังก้องไปทั่วโกดัง ปรางค์รวีเห็นคนรักคลานมาหาตนเอง ด้วยความระมัดระวัง อีกประมาณสิบเมตรก็จะถึงตัวของเธอ อยู่ๆ มีมือของคนๆ หนึ่งดึงปกเสื้อของเธอขึ้นสูง ทำให้ร่างงามจำต้องลุกยืนตามแรงดึง

“หยุด กูบอกให้หยุด หยุดยิง” โรเจอร์ยิงปืนขึ้นเหนือศีรษะหนึ่งนัด มองกลุ่มคนที่ต่อสู้อย่างไม่มีใครยอมใครตาขุ่น จ่อปลายกระบอกปืนไปตรงขมับของปรางค์รวี

“มึงตามหาคู่หมั้นมึงเร็วดีนี่ เร็วจนกูนึกไม่ถึง มึงหยุดอยู่ตรงนั้นถ้าไม่อยากให้คู่หมั้นของมึงตาย” โรเจอร์รีบพูดเมื่อวิตโตริโอกำลังจะก้าวมาหาปรางค์รวีอย่างไม่กลัวตาย หากเขาจะยิงมาเฟียเลือดร้อนคนนี้เขาทำได้ แต่ไม่ทำเพราะอยากเห็นวิตโตริโอทรมานใจมากกว่า

อีกฝ่ายหาได้ทำตามยังรัดร่างบางแน่นขึ้นไปอีก ก้มใบหน้าหอมที่แก้มเนียนของปรางค์รวี ต่อหน้าต่อตาวิตโตริโอที่ยืนกำมือแน่น ดวงตาเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีน้ำเงิน สัญญาณเตือนอย่างดีว่างานนี้ไม่ใครก็ใครต้องตายกันไปข้างหนึ่ง

“หอมดีนี่ มิน่ามึงถึงติดใจ” โรเจอร์พูดขณะที่ปรางค์รวีใช้บ่าของเธอเช็ดคราบสกปรกที่โรเจอร์ฝากฝังไว้อย่างรังเกียจ เธอพยายามหมุนข้อมือเพื่อให้เชือกที่รัดคลายออก และมันก็ได้ผลเชือกเริ่มหลวมขึ้นเรื่อยๆ ใกล้จะหลุดเต็มที

“เมื่อไหร่คุณจะจัดการกับนังนี่สักที แล่เนื้อมันออกมาทีละชิ้น ฉันอยากเห็นมันทั้งสองคนทรมานเต็มทีแล้ว มัวแต่โอ้เอ้พูดมากอยู่ได้”

มาลีแอบดูเหตุการณ์มานาน อดรนทนไม่ไหวต้องออกมาจากที่ซ่อน เนื่องจากโรเจอร์หาได้ทำตามอย่างที่บอกกับเธอไว้

“อยากดูของดีมันต้องใจเย็นๆ เธอนี่ร้ายกว่าฉันคิดเลยนะ”

คำพูดของโรเจอร์ไม่รู้ว่าจะชมหรือว่าด่า แต่เธอไม่สนใจเพราะสิ่งที่เธอสนใจคือความเจ็บปวดของวิตโตริโอกับปรางค์รวี

แต่ไม่มีใครเห็นเอง ถ้าคุณไม่ทำฉันจะทำเองนะ” มาลีไม่เพียงแต่พูด เธอเดินอาดตรงมาหาร่างของปรางค์รวี พร้อมกับมีดเล่มยาวประมาณเจ็ดนิ้ว วิตโตริโอที่อยู่ห่างจากจุดที่โรเจอร์ยืนประมาณสิบเมตร

โรเจอร์ยิงปืนลงไปบนพื้นคอนกรีตหนึ่งนัด ห่างจากปลายเท้าของวิตโตริโอเพียงครึ่งเมตร เขาไม่ต้องการยิงให้อีกฝ่ายถึงกับชีวิต ยิงเพื่อข่มขู่เท่านั้น

“มานี่ เอาตัวมันมานี่ ฉันจะจัดการกับมันเอง”

หากแต่โรเจอร์ไม่ยอมให้มาลีทำอะไรเชลยสาวง่ายๆ เนื่องจากเขาเปลี่ยนแผนทำตามแผนอีกอย่างที่คิดว่าเจ็บกว่า ดีกว่า สะใจกว่า มือใหญ่ของโรเจอร์ผลักไปหน้าอกของมาลีอย่างแรง

“ทำอย่างนี้หมายความว่ายังไงคุณไม่ทำตามที่เราตกลงกันไว้” มาลีตะโกนถามดังลั่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ส่วนเธอเป็นคนทำตาม เพราะฉะนั้นอย่ามาสั่งฉัน” โรเจอร์พูดชัดเจน มาลีมองหน้าผู้พูดอย่างเดือดดาล แสดงว่าทุกคำที่โรเจอร์พูดออกมานั้นเป็นการหลอกใช้เธอทั้งสิ้น

อ่าน ทัณฑ์รักอสูรร้าย - บทที่ 64 เปิดศึก 1.1

อ่าน บทที่ 64 เปิดศึก 1.1 พร้อมรายละเอียดที่ยอดเยี่ยมและไม่ซ้ำใคร ซีรีส์ ทัณฑ์รักอสูรร้าย หนึ่งในนิยายขายดีโดย อัญญาณี เนื้อหาบทบท บทที่ 64 เปิดศึก 1.1 - นางเอกเหมือนตกอยู่ในห้วงแห่งความสิ้นหวังปวดใจมือเปล่า แต่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด เหตุการณ์นั้นคืออะไร? อ่าน ทัณฑ์รักอสูรร้าย บทที่ 64 เปิดศึก 1.1 สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม