แต่เมื่อเขาคิดว่าหนานหว่านเยียนเป็นของเขา และเป็นของเขามาโดยตลอด เขาก็รู้สึกดีใจและพึงพอใจ มีความสุขอย่างบ้าคลั่งเป็นที่สุด
แต่สิ่งที่เขารู้สึกแปลกก็คือ หนานหว่านเยียนผู้นั้นที่ตงเสวี่ยบรรยาย พูดคำพูดที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน กล้าเตะและต่อยเขา มีพฤติกรรมหยิ่งผยอง ก็เหมือนกับหนานหว่านเยียนในห้าปีหลัง และก็คือเหมือนกับในตอนนี้ทุกประการ
เพียงแต่ทำไม ตอนนั้นหลังจากที่มีอะไรกับเขาแล้ว หนานหว่านเยียนก็เปลี่ยนกลับมาเป็นท่าทีแบบเดิม ซึ่งทำให้เขารู้สึกรังเกียจอีก?
แล้วตอนนั้นหนานหว่านเยียนทำอะไรบ้าง เขาก็กลับไม่มีภาพจำเลยสักนิด......
กู้โม่หานรู้สึกสับสน หนานหว่านเยียนก็ขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ ไม่เข้าใจเป็นที่สุด
คิดไม่ถึงว่าตงเสวี่ยจะเอ่ยถึงที่เจ้าของร่างเดิมพูดว่าตำรวจ ทั้งยังมีส่งเข้าคุกอีก?
นี่ไม่ใช่คำพูดที่เจ้าของร่างเดิมจะพูดออกมาได้อย่างแน่นอน!
เป็นไปได้ไหมว่าร่างกายนี้ของเจ้าของร่างเดิม ไม่ได้มีเพียงแค่นางที่ข้ามเวลามา แต่ยังมีคนอื่นด้วย?
ชั่วพริบตานั้น ความคิดของหนานหว่านเยียนก็สับสนขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว......
หยุนอี่ว์โหรวยิ่งฟังก็ยิ่งไม่ยอม ที่นางมาก็เพื่อจะดูเรื่องน่าขันของหนานหว่านเยียน ทำไมถึงกลายเป็นว่าผู้ชายในคืนนั้นเป็นกู้โม่หานซะได้? !
นางกัดริมฝีปาก พยายามข่มความโกรธและความริษยาในใจตัวเองอย่างสุดกำลัง กล่าวตำหนิด้วยความโกรธว่า: “เช่นนั้นในเมื่อเจ้ารู้ความจริง แล้วทำไมอยู่ตั้งนานถึงไม่พูด ปล่อยให้ท่านอ๋องและพระชายาเสียเวลาเข้าใจผิดกันหลายปีขนาดนี้! เจ้าควรรับโทษสถานใด!”
ตงเสวี่ยส่งเสียงร้องไห้ออกมา เหมือนได้รับความไม่เป็นธรรมอันใหญ่หลวงเช่นนั้น
นางหันไปโขกศีรษะต่อหนานหว่านเยียน หนึ่งครั้งต่อด้วยอีกหนึ่งครั้ง “ขออภัยพระชายา เพราะบ่าวรักตัวกลัวตาย เรื่องที่ท่านเสียตัวครั้งแรก ไม่รู้ว่าทำไมจึงถูกฮูหยินเฉิงเซี่ยงรู้เข้าได้ นางให้บ่าวปิดเป็นความลับมาตลอด ไม่เช่นนั้น ไม่เช่นนั้นก็จะสังหารทั้งครอบครัวของบ่าว!”
“บ่าวก็ถูกบีบคั้นจนทำอะไรไม่ได้ ไม่กล้าพูดมาก และไม่กล้าบอกท่านและท่านอ๋อง.....ต่อจากนั้นท่านก็ใกล้จะแต่งงานออกไปแล้ว ฮูหยินเฉิงเซี่ยงก็จงใจขายบ่าวออกไป บ่าวจึงไม่รู้สถานการณ์ของท่านอีก และยิ่งไม่รู้ว่าทำไมถึงได้พัวพันถึงชายชู้อะไรออกมาได้ ล้วนเป็นความผิดของบ่าว ทำให้พระชายาได้รับความขุ่นข้องหมองใจแล้วเพคะ”
คราวนี้ ทุกคนล้วนตกตะลึงแล้ว
ผู้ใดก็คิดไม่ถึงว่า ท่ามกลางเรื่องนี้จะมีเรื่องของฮูหยินเฉิงเซี่ยงด้วยอีกเรื่องหนึ่ง
และทุกด้านของเรื่องนี้ก็ถูกสาวไส้เปิดโปงออกมาต่อหน้าสาธารณชน ทุกคนล้วนรู้สึกสับสนเป็นที่สุด
พ่อบ้านกาวแอบพุ่งความสนใจไปยังสีหน้าการแสดงออกของทุกคน สีหน้านิ่งสงบไม่ตกตะลึง
แต่เซียงอวี้กลับตื่นเต้นเป็นที่สุด แทบอยากจะวิ่งออกไปประกาศบอกทั้งโลกว่า ก่อนหน้านี้คำพูดใส่ร้ายหนานหว่านเยียนเหล่านั้นล้วนเป็นข่าวโคมลอย!
พระชายาเป็นพระชายาที่ดีที่สุด! คราวนี้ ท่านอ๋องน่าจะรู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่ได้ทำร้ายพระชายาแล้วสินะ?
รีบขอโทษเร็วๆหน่อยสิเพคะ จะสามารถได้ดึงหัวใจของพระชายากลับมาได้!
ทันใดนั้นบรรยากาศในเรือนเซียงหลินก็แปลกไป
หยุนอี่ว์โหรวยืนไม่ติดเล็กน้อยแล้ว นางหน้าเขียวไปทั้งใบหน้าด้วยความโกรธ ชี้ตงเสวี่ยที่คุกเข่าอยู่บนพื้น เปิดปากด้วยความสั่นเทา ความคิดสับสนเล็กน้อย “เจ้า เจ้าเป็นบ่าวข้างกายของพระชายา เป็นธรรมดาที่ต้องเข้าข้างพระชายา อาศัยแค่คำพูดของเจ้าฝ่ายเดียว เชื่อถือไม่ได้”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดชายากับองค์หนูน้อยแห่งจวนอ๋องอี้
อ่าน ยอดชายากับองค์หนูน้อยแห่งจวนอ๋องอี้ ตอนที่ 998 - 1,846 www.sunnewsfocus.com...
อ่านยอดชายากับองค์หนูน้อยแห่งจวนอ๋องอี้ ตอนที่ 998 - 1846 sunnewsfocus.com นะคะ...
ขัดใจหลายหย่าง 1. นางเอก - ก็รู้ว่าตัวเองสู้เเพ้อ๋องทุกครั้ง เเทนที่จะฝึกวิชาป้องกันตัวบ้าง เเต่ก็ไม่เห็นทำไร 2. ลูก - ก็เห็นอยู่ว่าเเม่ตัวเองทุกข์ใจที่ต้องอยู่กับอ๋อง เเทนที่จะสนับสนุนให้เลิก เเต่ยังจะให้คบกันต่อ คือพวกเอ็งจะขาดพ่อไม่ได้เลยรึไงฟะ 3. อ๋อง - รักเเต่ใช้วิธีผิด นางไม่ยอมก็ขังนางไว้ เจอผู้ชายคนไหนก็ขู่จะทำร้ายเค้า ? เป็นพระเอกที่ห่วยบัดซบ...
ใครที่คิดว่าหนานหว่านเยียนอคติเกินไป ลองย้อนไปดูสิ่งที่กู้โม่หานทำกับนางเอกในช่วงแรกๆ ว่ามันสมควรให้อภัยกันง่ายๆมั้ย...
ไม่แปลกหรอกที่นางเอกจะเกลียดกู้โม่หาน และไม่ยอมให้อภัยกู้โม่หาน ก่อนหน้านั้นหนานหว่านเยียนโดนทำร้ายทั้งกายและจิตใจมามาก โดนจับขังในเรือนเย็น ทั้งตั้งท้องลูก คลอดลูกเอง เลี้ยงเอง ข้าวที่จะกินแทบจะหาไม่ได้ พระเอกมักจะเลือกช่วยหยุนอี่โหรวก่อนนางเอกเสมอ สมควรได้รับที่สิ่งทำไว้ในอดีต นางเอกไม่ได้ทำอะไรผิดแต่โดนพระเอกกระทำมาโดยตลอด...
ดูๆ ไปแล้ว เรื่องนี้คงมีแค่ 997 ไม่ต่อแล้ว เศร้าไปสิ...
ดูๆ ไปแล้ว เรื่องนี้คงมีแค่ 997 ไม่ต่อแล้ว เศร้าไปสิ...
กลับมาอัพเดทหน่อยจ้า..แอด,😁😁...
รออัพเดทนะคะ...
ขอเรื่อง หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์...