ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1628

นี่คือภารกิจที่แบกรับดวงวิญญาณที่จากไปอย่างอยุติธรรมนับพันดวงว่าจะเรียกร้องความยุติธรรมให้ได้หรือไม่ แม่ทัพสือรู้สึกกดดัน แต่ก็ยังเอ่ยเสียงเรียบ

“กระหม่อมสาบานว่าจะหาหลักฐานกระทำผิดขององค์ชายคังมาให้ได้โดยเร็วที่สุด จะทำภารกิจที่ฮองเฮาทรงมอบหมายให้สำเร็จพ่ะย่ะค่ะ!”

“อืม สองวันนี้ท่านมิต้องเข้าประจำการ ไปสอบสวนเป็นการส่วนตัวเถิด!”

สายตาของหลิงอวี๋มองอยู่ที่ตั๋วเงินของแม่ทัพสือ ดวงตาเป็นประกาย แล้วมองไปทางแม่ทัพสือด้วยรอยยิ้ม “แม่ทัพสือ ท่านรู้จักกลยุทธ์ไส้ศึกหรือไม่?”

แม่ทัพสือมองไปทางหลิงอวี๋อย่างสับสน มิรู้ว่าเหตุใดนางจึงถามเช่นนี้

“องค์ชายคังเอาตั๋วเงินออกมาเพื่อจะซื้อตัวท่าน มิใช่เพราะต้องการให้ท่านเป็นสายลับ ทำให้ข้าอับอายหรือลอบสังหารข้าหรอกหรือ?”

หลิงอวี๋ยิ้มอย่างดูถูก “ท่านก็ทนความคับข้องใจสักหน่อย แสร้งทำเป็นกระทบกระทั่งกับข้าแล้วถูกรังเกียจ ก็เลยท้อแท้แล้วเกิดความขุ่นเคืองในใจ!”

“เช่นนี้องค์ชายคังก็จะเชื่อใจท่านได้มากขึ้น และเปิดเผยแผนการของเขากับท่านมากขึ้น!”

แม่ทัพสือเข้าใจทันที ความคิดของเขาก็ประมวลผลอย่างรวดเร็ว

นี่ฮองเฮาให้ตนไปเป็นสายลับ หาจุดประสงค์ขององค์ชายคัง เช่นนี้เมื่อรู้แผนการร้ายของพวกเขาแล้วก็จะมิถูกทำร้าย

“ฮองเฮา กระหม่อมรู้แล้วว่าต้องทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ ขอฮองเฮาโปรดวางพระทัย!”

คราวนี้แม่ทัพสือก็วางใจได้แล้วจริง ๆ หลิงอวี๋สามารถบอกเรื่องและแผนเหล่านี้ให้ตนรู้ได้ แสดงว่านา

งมิสนใจที่องค์ชายคังติดสินบนตนเลย

ฮูหยินสือก็วางใจเช่นกัน ก่อนไปก็ยังเตือนหลิงอวี๋อย่างจริงใจ

“ฮองเฮา ในเมื่อองค์ชายคังสามารถติดสินบนสามีหม่อมฉันได้ คนอื่น ๆ ก็อาจจะถูกติดสินบนเช่นกันเพคะ องค์จักรพรรดิมิได้ประทับอยู่ที่เมืองหลวง ขอฮองเฮาโปรดทรงระมัดระวังให้มากด้วยเถิดเพคะ!”

“ขอบคุณฮูหยินสือที่เป็นห่วง ข้าจะระวัง!”

หลิงอวี๋ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของท่านอ๋องเฉิงยิ่งกว่า นางนึกถึงเรื่องที่จ้าวหรุ่ยหรุ่ยรอบปลงพระชนม์ไทฮองไทเฮาอย่างแยบยลโดยมิรู้ที่มาทีไป นางจึงมิอาจสบายใจได้

หลิงอวี๋ใช้เวลาทั้งคืน ใช้ตาข่ายโลหะพิเศษเพื่อสร้างเกราะป้องกันหัวใจสองอันให้กับท่านอ๋องเฉิง นางได้ทดสอบด้วยตนเองแล้ว แม้จะใช้พลังวิญญาณทั้งหมด ก็มิสามารถทะลุเกราะป้องกันหัวใจทั้งสองอันได้

วันรุ่งขึ้นหลังจากการว่าราชกิจช่วงเช้าหลิงอวี๋ก็ให้ท่านอ๋องเฉิงอยู่ก่อน แล้วมอบเกราะป้องกันหัวใจให้ท่านอ๋องเฉิง ท่านอ๋องเฉิงทั้งยินดีและซาบซึ้ง

ทั้งเซียวหลินเทียนและท่านอดีตเสนาบดีล้วนมิได้รับเกราะป้องกันหัวใจนี้ แต่ที่หลิงอวี๋มอบให้ตนคนแรก แล้วจะมิให้ท่านอ๋องเฉิงซาบซึ้งได้อย่างไร!

หลังจากการจากไปของจักรพรรดิอู่อันและไทฮองไทเฮา ท่านอ๋องเฉิงเองก็ค่อย ๆ รู้สึกว่าร่างกายของตนเริ่มเหนื่อยล้าจากความชราแล้ว

เขาหวังเพียงว่าตนจะอดทนได้จนกว่าเซียวหลินเทียนจะกลับมา เขาจึงจะวางความรับผิดชอบเหล่านี้ลงได้อย่างวางใจแล้วไปรอความตายอย่างเงียบ ๆ

ตอนนี้เพื่อหลิงอวี๋ เพื่อแผ่นดินฉินตะวันตก ต่อให้เขาต้องกัดฟันก็ต้องลุกขึ้นยืนหยัดเพื่อทำหน้าที่สุดท้ายนี้...