ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1629

ข่าวที่แม่ทัพสือเข้าไปในวังแล้วกระทบกระทั่งกับหลิงอวี๋ จนถูกหลิงอวี๋ลงโทษให้คุกเข่าอยู่เป็นเวลาสองชั่วยามแพร่ออกไปอย่างรวดเร็วในราชสำนักวันรุ่งขึ้น

แม่ทัพสือโกรธเพราะเรื่องนี้ จึงใช้ข้ออ้างว่ามิสบายพักฟื้นอยู่ที่บ้าน

หลิงอวี๋ก็เลื่อนให้รองผู้บัญชาการหลี่เจิ้นมาดูแลกองทัพหลวงเป็นการชั่วคราวทันที

ส่วนแม่ทัพสือคืนนั้นก็ไปดื่มจนเมาอยู่ที่ภัตตาคาร สุดท้ายก็ถูกฮูหยินสือมารับตัวกลับไป วันรุ่งขึ้นก็มีรายงานว่าฮูหยินสือพาแม่ทัพสือออกไปข้างนอกเพื่อคลายความกังวลในใจของเขา

หลี่ว์เซียงมิรู้เรื่องจึงไปเกลี้ยกล่อมหลิงอวี๋

หลิงอวี๋จึงเล่าเรื่องเบี้ยหวัดทหารให้เขาฟัง แล้วสุดท้ายก็ยิ้มพลางเอ่ย “แม่ทัพสือแค่ให้ความร่วมมือแสดงละครกับข้า ท่านมิต้องกังวล รอเขาสอบสวนเรื่องเบี้ยหวัดทหารแน่ชัดแล้วเขาจะกลับมา!”

หลี่ว์เซียงจึงได้วางใจ ทว่าก็เป็นกังวลแทนหลิงอวี๋อยู่ดี หากไปแตะต้ององค์ชายคังแล้วพวกของจ้าวฮุยจะยืนดูอยู่นิ่ง ๆ ได้หรือ?

หลิงอวี๋แค่ดูแลเรื่องบ้านเมืองเพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่องค์ชายคังเป็นองค์ชาย หลิงอวี๋มิสามารถตัดสินประหารเขาโดยพลการได้!

“ฮองเฮา หลายปีมานี้ตระกูลจ้าวรวมถึงองค์ชายคังได้รวบรวมทรัพย์สินเลี้ยงดูเหล่าขุนนางและแม่ทัพหลายคน หากท่านแตะต้ององค์ชายคัง จะทำให้เกิดความสั่นคลอนทั้งในและนอกราชสำนักพ่ะย่ะค่ะ!”

หลี่ว์เซียงเอ่ยเตือนอย่างเป็นกังวล

ความสั่นคลอนเช่นนี้มิได้ด้อยไปกว่าการรุกรานของเว่ยเหนือและฉีตะวันออก บางทีการกระทำนี้ของหลิงอวี๋อาจกระตุ้นให้พวกเขาทำรัฐประหารก็ได้

“ข้ามิวู่วามหรอก!”

หลิงอวี๋ยิ้ม นางอดทนกับองค์ชายคังและไท่เฟยเส้ามาหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้นางตั้งใจแน่วแน่ที่จะกดพวกเขาลงไปในโคลนและจะมิยอมให้พวกเขาพลิกสถานการณ์ได้ง่าย ๆ เป็นอันขาด

แม่ทัพสือทำงานอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ กอปรกับที่มีความร่วมมือจากคนของท่านกวนเอ้อร์ด้วย เพียงสองวันก็สอบสวนเรื่องตัวตนของคนที่ไปฝากเบี้ยหวัดทหารได้แน่ชัดแล้ว

สิ่งที่ทำให้หลิงอวี๋ปวดหัวก็คือ คนเหล่านี้ล้วนเป็นลิ่วล้อ ๆ และยังมิใช่คนขององค์ชายคังเลยด้วย

คาดว่าองค์ชายคังก็คงรู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของตน จึงเปลี่ยนมือสองครั้งก่อนจะมอบเงินให้กับเหล่าลิ่วล้อเหล่านี้

ลิ่วล้อเหล่านี้มิรู้ด้วยซ้ำว่าเงินนี้คือเบี้ยหวัดทหาร พวกเขานำเงินไปฝากและได้รับเงินรางวัลครั้งละห้าตำลึง

อีกอย่างลิ่วล้อเหล่านี้ก็มิใช่คนที่คนขององค์ชายคังไปหามามั่วซั่ว ทั้งหมดล้วนได้รับการรับรองมาจึงจะได้งานที่ผลตอบแทนดีนี้

แม่ทัพสือใช้ชีวิตคนในครอบครัวของหัวหน้าหมู่บ้านมาบีบเขา ขอเพียงให้ความร่วมมือกับตนก็จะมิยุ่งเกี่ยวกับลูก ๆ ของเขา

หัวหน้าหมู่บ้านมองคนสิบกว่าคนในครอบครัวของตน ก็รู้ว่าสถานการณ์มิดีแล้ว ครานี้เป็นความตายที่หนีมิพ้น

การปล้นเบี้ยหวัดทหารถือว่าเป็นการกบฏ ต้องยึดบ้านและประหารเก้าชั่วโคตร

ตนเพียงผู้เดียวให้การสนับสนุนคนชั่ว ความตายก็สมควรแล้ว แต่เหตุใดต้องทุกข์ทนกับการที่ครอบครัวต้องมาเดือดร้อนไปด้วย!

เพื่อปกป้องครอบครัว หัวหน้าหมู่บ้านจึงทำตามคำสั่งของแม่ทัพสือ นำเงินที่ถูกย้ายนั้นออกไปจากเมืองหลวงทันที

นี่คือการสร้างความเข้าใจผิดให้กับองค์ชายคัง หัวหน้าหมู่บ้านเห็นว่าสถานการณ์มิดี จึงคิดหอบเงินจำนวนมหาศาลหนีไป

นั่นคือเงินหนึ่งล้านกว่า เป็นเงินจำนวนมหาศาลมากสำหรับองค์ชายคังในตอนนี้ เขาจะทำใจให้หัวหน้าหมู่บ้านชิงไปได้อย่างไร!

ดังนั้นองค์ชายคังจึงมิหารือกับจ้าวหรุ่ยหรุ่ย แล้วรีบตามเขาออกจากเมืองไปพร้อมกับทหารของตน