จ้าวหรุ่ยหรุ่ยพักฟื้นไปหนึ่งคืนก็มีพลังมากแล้ว แต่อาการบาดเจ็บภายในที่นางได้รับมิสามารถฟื้นตัวได้ในคืนเดียว
นางยังฝืนมาเพราะวันนี้สำคัญสำหรับนางกับองค์ชายคังมาก
อีกอย่างจ้าวหรุ่ยหรุ่ยเชื่อในความสามารถของตน การโจมตีนั้นนางยังได้รับพลังย้อนกลับจนบาดเจ็บสาหัส หลิงอวี๋ก็อย่าได้คิดว่าจะรอดชีวิตเลย
ดังนั้นนางจึงมากับไท่เฟยเส้า
หากหลิงอวี๋ยังมีชีวิตร่อแร่อยู่ นางก็จะมิรังเกียจที่จะลงมือส่งหลิงอวี๋ไปสู่ความตาย!
ส่งป้ายไปแล้ว แต่ผ่านไปสักพักก็ไม่มีผู้ใดมาบอกให้ทั้งสองคนเข้าไป
ไท่เฟยเส้ายิ้มอย่างเย็นชา มั่นใจเช่นเดียวกับจ้าวหรุ่ยหรุ่ยว่าหลิงอวี๋ตายแล้ว
ตอนนี้ภายในวังคงยุ่งอยู่กับการคิดว่าจะอธิบายให้เหล่าขุนนางฟังอย่างไรและจะจัดการกับผลที่ตามมาอย่างไร!
“ได้ส่งป้ายของข้าเข้าไปหรือไม่?”
ไท่เฟยเส้าแสร้งทำเป็นโวยวายอย่างมิอดทน “ข้ามาเข้าเฝ้าและกล่าวคำอำลา! เมื่อวานฮองเฮาก็ทรงรับปากกับข้าไว้แล้ว เหตุใดเล่า คิดจะเปลี่ยนใจรึ!”
“หลี่เจิ้น เจ้าไสหัวออกมาเสีย เจ้าสังหารฮองเฮาไปแล้วใช่หรือไม่ ที่จงใจกันพวกเราไว้ข้างนอกก็เพราะกลัวว่าความผิดของตนจะถูกเปิดเผยใช่หรือไม่?”
“ข้าเรียกไปหลายสิบครั้ง มิเปิดประตูก็เป็นการยืนยันการคาดเดาของข้าแล้ว เช่นนั้นก็อย่าโทษข้าที่จัดการผู้ประสงค์ร้ายแทนองค์จักรพรรดิ!”
“หนึ่ง!”
พวกแม่ทัพที่เป็นพรรคพวกขององค์ชายคังก็มาด้วยในวันนี้
พวกเขาถูกไท่เฟยเส้าชักชวนมา อ้างว่ามาเข้าเฝ้าเพื่อบุกเข้าวัง ขอเพียงเห็นศพของหลิงอวี๋ พวกเขาก็สามารถส่งเสริมให้องค์ชายคังจัดการเรื่องบ้านเมืองชั่วคราวได้ทันที
ขอเพียงองค์ชายคังควบคุมเมืองหลวงให้มั่น ทางด้านเซียวหลินเทียนก็โจมตีเขาไปด้วยเหตุผลที่ว่าวางยาพิษไทฮองไทเฮากับจักรพรรดิอู่อัน
เช่นนี้ พวกเขาก็จะเป็นบุคคลสำคัญในการก่อตั้งแคว้นคนรุ่นใหม่
ไท่เฟยเส้าอับอายจนแทบแทรกแผ่นดิน นางเป็นสนมของจักรพรรดิมายี่สิบกว่าปี นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกตำหนิอย่างรุนแรงเช่นนี้
และสิ่งที่ท่านอ๋องเฉิงพูดนั้นก็อยู่บนเหตุผลมิให้นางได้โต้แย้งใด ๆ
จ้าวหรุ่ยหรุ่ยกังวลว่าตนจะถูกไท่เฟยเส้าทำให้เสียชื่อเสียงไปด้วย จึงลุกออกมาพลางเอ่ย “ท่านอ๋องเฉิง หมู่เฟยร้อนพระทัยเพคะ พระนางกังวลเกี่ยวกับพระอาการบาดเจ็บของฮองเฮาและทรงกังวลด้วยว่าฮองเฮาจะถูกทำร้าย ดังนั้นจึงได้เสียงดังเพคะ!
“ท่านอ๋องเฉิง พวกเรามิรีบร้อน อดทนรอได้เพคะ… แต่ขอท่านโปรดดูเถิด ที่นี่ยังมีขุนนางอีกมากที่กังวลเรื่องความปลอดภัยของฮองเฮา ท่านอนุญาตให้เราเข้าเฝ้าสักหน่อยเถิดเพคะ จะได้ออกมาชี้แจงให้ขุนนางทุกท่านทราบได้ด้วย!
ท่านอ๋องเฉิงและหลี่ว์เซียงที่กำลังฟังอยู่ข้าง ๆ ต่างมองจ้าวหรุ่ยหรุ่ยอย่างแปลกประหลาด
ตามที่พวกหลิงซวนเล่าคือ ที่หลิงอวี๋ได้รับบาดเจ็บก็เพราะจ้าวหรุ่ยหรุ่ยลงมือเองเมื่อวานนี้ แต่ตอนนั้นจ้าวหรุ่ยหรุ่ยสวมหน้ากาก ไม่มีผู้ใดเห็นใบหน้าที่แท้จริงของนางได้ชัด
พวกเขาเองก็มิสามารถตัดสินลงโทษจ้าวหรุ่ยหรุ่ยโดยไม่มีหลักฐานได้
ยามนี้เมื่อได้ยินว่าจ้าวหรุ่ยหรุ่ยโต้แย้งเก่ง ทั้งคู่จึงสรุปได้ว่าจ้าวหรุ่ยหรุ่ยผู้นี้เก่งกาจกว่าองค์ชายคังและไท่เฟยเส้าเป็นร้อยเท่า!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ กราบค่ะ...
สนุกมาค่ะ มาต่ออีก...
รอ...
นางเอกโดนแผนร้ายไล่ล่าเจ็บตัวจะตายอ่า200+ตอน สุดท้ายจบครึ่งตอน คนร้ายบอกเข้าใจผิด นิยายฟวยไรอ่ะปัญญาอ่อนทั้งเรื่อง...
waitinggg for youuuuuuu...
ความลับยังไม่ได้เปิดเผยเลยค่ะ...
จบแบบนี้ไม่ได้นะคะ...
กลับมาได้เเล้ว...
ขอบคุณนะที่ลงเพิ่ม กำลังสนุกมาก...
คนเขียนกลับมาก๊อนนนน🥹 ทางนี่ใจจะขาดแล้วฮะ...