ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1865

ครั้งนี้แม้หวงฝู่หลินอยากจะฝืนก็ฝืนมิอยู่ เลือดสด ๆ พุ่งออกมาจากปากของเขา

“หวงฝู่หลิน สวรรค์มีเส้นทางให้เจ้าไปแต่เจ้ามิไป นรกไม่มีประตูแต่เจ้าก็ยังจะบุกเข้ามา!”

“ข้ากำลังคิดจะไปยึดวังเทพของเจ้าด้วยตัวข้าเองอยู่แล้วเชียว แต่เจ้าก็มาหาถึงที่ พอดีเสียจริง ข้าก็มิต้องลำบากไปที่นั่น เอาชีวิตเข้ามาเสีย!”

มหาปราชญ์เหาะลงมา และยกมือขึ้นโจมตีไปที่หน้าอกของหวงฝู่หลิน

ทางด้านเซียวหลินเทียนก็กำลังต่อสู้กับพวกมือสังหารอยู่ เมื่อเห็นภาพนี้ก็มิอาจแยกตัวออกไปได้ จึงมิสามารถช่วยเหลือได้ทันเวลา

ส่วนปี้ซงที่ได้รับบาดเจ็บไปแล้วก็ถูกพวกมือสังหารขวางทางอยู่เช่นกัน

เสือดาวหิมะและหวงฝู่หลินสื่อสารกันด้วยพลังจิต เมื่อมันรู้สึกได้ว่าเจ้านายกำลังเดือดร้อน มันก็คำรามออกมา จากนั้นก็บินเข้าไป และพุ่งเข้าใส่มหาปราชญ์ทันที

เสือดำที่ตามมาติด ๆ ก็ใช้โอกาสนี้กระโจนเข้าใส่หลังของเสือดาวหิมะ แล้วกัดเนื้อของเสือดาวหิมะเข้าไปคำใหญ่

เสือดาวหิมะมิสนใจความเจ็บปวดแล้วกระโจมเข้าไป มหาปราชญ์จึงมิทันได้จัดการกับหวงฝู่หลิน แล้วต้องหันไปจัดการกับเสือดาวหิมะแทน

แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว เสือดาวหิมะกระชากเสื้อคลุมของมหาปราชญ์ออกมา และฉีกกระชากอาภรณ์ที่อยู่บนหลังของเขาไปด้วย ทำให้บนหลังของมหาปราชญ์มีรอยข่วนยาว ๆ อยู่

“เจ้าเดรัจฉานชั่วช้านี่...”

มหาปราชญ์รู้สึกอับอาย จึงชักกระบี่ออกมาแทงไปที่เสือดาวหิมะ ด้านหลังของเสือดาวหิมะมีเสือดำที่เป็นคู่ต่อสู้ที่มีพลังทัดเทียมกันกัดอยู่ และด้านหน้าของเสือดาวหิมะก็มีอันตรายจากกระบี่ของมหาปราชญ์ด้วย

แต่เพื่อปกป้องหวงฝู่หลิน เสือดาวหิมะก็กระโจนขึ้นมาโดยมิสนใจอันตราย แล้วกรงเล็บทั้งสองก็ตะปบไปทางมหาปราชญ์อย่างรุนแรง

“เป้ยเป้ย… อย่า!”

หวงฝู่หลินเห็นเช่นนั้นก็ร้องเรียกออกมาอย่างร้อนรน และพยายามจะลุกขึ้นไปช่วย

แต่ยังมิทันที่เขาจะลุกขึ้นมา กระบี่ของมหาปราชญ์ก็แทงทะลุท้องของเสือดาวหิมะไปแล้ว และกรงเล็บของเสือดาวหิมะก็ตะปบเข้าที่ใบหน้าของมหาปราชญ์อย่างกล้าหาญเช่นกัน

แม้ว่าใบหน้าของมหาปราชญ์จะใส่หน้ากากอยู่ แต่กรงเล็บอันแหลมคมของเสือดาวหิมะก็สามารถทะลุหน้ากากนั้น แล้วแทงเข้าไปในดวงตาของมหาปราชญ์ได้

“อ๊าก!”

มหาปราชญ์กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด แล้วยกกระบี่ขึ้นคิดจะตัดท้องเสือดาวหิมะไปเสีย

ทันใดนั้น หวงฝู่หลินก็ใช้พลังทั้งหมดโจมตีเข้าไปที่ไหล่ของมหาปราชญ์

เหวินเหรินจิ้นเหลือขาอยู่เพียงข้างเดียว แต่เขาก็ยังคงพยายามยกกระบี่ขึ้นแล้วเหาะเข้าไป

“ตาเฒ่าน่ารังเกียจ สุราคารวะเจ้ามิดื่มกลับจะดื่มสุราลงทัณฑ์เสียอย่างนั้น หากเจ้าอยากตายนัก ข้าก็จะทำให้เจ้าสมหวัง!”

มีหรือมหาปราชญ์จะไว้ชีวิตของชายแก่ที่เหลือชีวิตเพียงครึ่งเอาไว้ เขาจึงยกมือขึ้นมาแล้วฟาดฝ่ามือเข้าไป

เหวินเหรินจิ้นผู้น่าสงสารมิสามารถเข้าใกล้มหาปราชญ์ได้เลย เขาถูกกระแสพลังฝ่ามือนั้นฟาดเข้าที่หน้าอก และตกลงมากลางอากาศเสียงดังลั่น

“ผู้ที่ขวางทางข้ามันต้องตาย!”

มหาปราชญ์ตะโกนออกมา จากนั้นก็ยกหมัดขึ้นแล้วทุบเข้าที่หน้าอกของหวงฝู่หลินอย่างแรง

หวงฝู่หลินเบิกตาโตและจ้องมหาปราชญ์อย่างสิ้นหวัง การโจมตีเมื่อครู่เขาใช้พลังทั้งหมดไปแล้ว เขาจึงมิอาจหลบเลี่ยงได้อีกแล้ว

หรือว่าวันนี้เขาจะต้องตายด้วยน้ำมือของมหาปราชญ์?

แล้วหมิงจูเล่า?

หากตนตายไป แล้วหมิงจูจะทำอย่างไร?