ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1872

กระทั่งลงมาจากภูเขาแล้ว เซียวหลินเทียนก็ให้เหยี่ยวดำจิ่วเทียนไปส่งจดหมายให้กับฉินซาน แล้วตนกับเผยอวี้ก็มุ่งหน้าไปที่หมู่บ้านตงหยวน ซึ่งอยู่ห่างจากตำหนักปีกเงินหลายสิบลี้ เพื่อตามหาสือหรงลูกศิษย์คนสำคัญของเหวินเหรินจิ้น อีกทั้งยังเป็นผู้พิทักษ์ฝ่ายซ้ายของตำหนักปีกเงินด้วย

เซียวหลินเทียนไม่มีทางจะไปตามหาคนในรายชื่อของเหวินเหรินจิ้นทีละคนได้ หากเขาคิดที่จะรวบรวมลูกศิษย์ทั้งหมดของตำหนักปีกเงินที่เหวินเหรินจิ้นสั่งให้ออกจากตำหนักโดยเร็ว สือหรงผู้นี้ก็คือบุคคลที่เป็นกุญแจสำคัญ

เหวินเหรินจิ้นเคยบอกไว้ว่า หากตามหาสือหรงพบ พวกเขาก็จะสามารถตามลูกศิษย์ทั้งหมดกลับมาได้ เพราะว่าสือหรงมีช่องทางติดต่อของพวกเขาทุกคน

แต่กระทั่งเซียวหลินเทียนกับเผยอวี้มาถึงหมู่บ้านตงหยวน ก็สายเกินไปเสียแล้ว ชาวบ้านส่วนใหญ่ในหมู่บ้านตงหยวนถูกสังหารหมู่ และทางการก็กำลังนำคนมาเคลื่อนย้ายศพแต่ละศพออกไป

เซียวหลินเทียนและเผยอวี้สวมหน้ากากผิวหนังมนุษย์แล้ว เผยอวี้จึงแสร้งทำเป็นเข้าไปตามหาญาติเพื่อสอบถามข้อมูล

เมื่อถามไปจึงได้รู้ว่าเมื่อคืนหมู่บ้านตงหยวนถูกโจรกลุ่มหนึ่งมาปล้นทรัพย์ ตระกูลที่มีฐานะดีในหมู่บ้านส่วนใหญ่จึงถูกปล้นทรัพย์ไปจนหมด และตระกูลที่น่าสงสารที่สุดก็คือตระกูลสือที่อยู่ท้ายหมู่บ้าน คนในตระกูลยี่สิบกว่าคนถูกสังหารตายไปจนหมด

เซียวหลินเทียนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินเช่นนี้ก็ขมวดคิ้วมุ่น

จะบังเอิญได้ถึงเพียงนั้นเชียวหรือ ที่ตระกูลสือจะถูกปล้นเมื่อคืนนี้ แล้ววันนี้ตำหนักปีกเงินก็ถูกสังหารหมู่เช่นกัน

เขานึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เหวินเหรินจิ้นเคยบอกกับตนว่า ในตำหนักปีกเงินมีสายลับ เรื่องค่ายกลเหล่านั้นก็เป็นสายลับที่เป็นคนเปิดเผยให้มหาปราชญ์รู้ ดังนั้นจึงทำให้พวกมหาปราชญ์สามารถเข้าไปในตำหนักปีกเงินได้อย่างง่ายดาย

หรือว่าสือหรงจะเป็นสายลับ?

แต่หลังจากที่เซียวหลินเทียนเห็นว่าคนตระกูลสือถูกแบกออกมา เขาก็ทิ้งความคิดเช่นนั้นไป

เขาเห็นว่าหลายคนจากตระกูลสือมีร่องรอยการทรมานอยู่บนร่างกาย หนึ่งในนั้นเป็นเด็กอายุห้าหรือหกขวบ ซึ่งถูกตัดหัวออกไปครึ่งหนึ่ง

หากสือหรงเป็นสายลับ ก็คงไม่มีทางลงมือกับครอบครัวและเด็ก ๆ ในตระกูลของตน

เซียวหลินเทียนจึงนึกถึงเจี่ยงหัว ซึ่งเป็นผู้พิทักษ์ฝ่ายขวาของตำหนักปีกเงินขึ้นมาในทันที

ผู้พิทักษ์ใหญ่ทั้งสองของตำหนักปีกเงินนั้นต่างก็มีตำแหน่งสูงและอิทธิพลมาก และสือหรงก็เป็นหนึ่งในนั้นซึ่งเป็นคนที่เหวินเหรินจิ้นใช้งานบ่อยกว่าใคร หรือว่าเจี่ยงหัวจะอิจฉาสือหรง ดังนั้นครั้งนี้เขาจึงถูกมหาปราชญ์ซื้อตัวให้เป็นสายลับให้?

กระทั่งเซียวหลินเทียนตามเข้าไปในป่า สือหรงก็กระโดดลงมาจากต้นไม้ แล้วเหวี่ยงมีดไปทางเซียวหลินเทียน พลางตะคอกออกมาด้วยความโกรธ

“สังหารครอบครัวของข้าไปแล้ว พวกเจ้ายังมิยอมแพ้อีกรึ? วันนี้ข้าจะเปิดฉากสังหารเอง จะสังหารพวกเจ้าก่อน แล้วค่อยไปสังหารเจ้าสารเลวเจี่ยงหัว!”

แต่เซียวหลินเทียนหรือจะยอมให้เขาเหวี่ยงมีดมาถึงตัว เขาจึงเบี่ยงตัวหลบ แล้วกระโดดขึ้นไปยืนอยู่บนต้นไม้ จากนั้นก็ตะโกนออกมาเสียงแข็ง “สือหรง เจ้าดูสิว่านี่คืออะไร?”

เซียวหลินเทียนแสดงสัญลักษณ์เจ้าตำหนักปีกเงินที่เหวินเหรินจิ้นมอบให้ตนมา… มันคือเหรียญตราสีเงินที่มีรูปร่างเหมือนปีก

“ข้าคือเซียวหลินเทียนเจ้าตำหนักคนใหม่ของตำหนักปีกเงิน สือหรง เจ้ายังมิคารวะข้าอีกหรือ?”

สือหรงเงยหน้าขึ้นมองเหรียญตรานั้น แล้วใบหน้าของเขาก็เกิดความประหลาดใจขึ้นมา จากนั้นเขาก็ตะโกนออกไปด้วยความโกรธ “อาศัยเพียงเหรียญตรานี้ก็คิดว่าจะแอบอ้างเป็นเจ้าตำหนักได้หรือ? เจ้าคิดว่าข้าถูกหลอกได้ง่าย ๆ หรือ?”

“หากอยากจะให้ข้าเชื่อเจ้า เจ้าก็บอกมาว่าคำพูดสุดท้ายที่เจ้าตำหนักบอกกับข้าคืออะไร แล้วข้าจะเชื่อเจ้า!”