ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1881

หลิงอวี๋เห็นเช่นนั้นก็ใจเต้นขึ้นมา ผู้รอบรู้ผู้นี้เป็นคนมีความสามารถในการสืบข่าว บางทีตลอดการเดินทางร่วมกันนี้อาจจะช่วยดูแลกันและกันได้

“พี่ชาย ท่านก็จะไปเมืองหลวงแดนเทพเช่นกันหรือ!”

หลิงอวี๋เป็นฝ่ายก้าวเข้าไปทักทายเขาก่อน “เมื่อคืนข้าได้ยินท่านเล่าเรื่องที่โรงเตี๊ยม ข้าชื่นชมในการเรียนรู้ของพี่ชายยิ่งนัก!”

หลิงอวี๋มิกล้าใช้ชื่อเจียงอวี๋อีกต่อไปแล้ว เฉียวไป๋รู้จักชื่อนี้ และนางต้องป้องกันเบาะแสต่าง ๆ ที่จะเปิดเผยตัวตนเอาไว้ก่อน

เมื่อคืนผู้รอบรู้ดื่มหนักมาก จนมิรู้ว่ามีใครบ้างที่อยู่ในโรงเตี๊ยม เมื่อเห็นว่าคุณชายผู้นี้รู้จักตน ก็คิดว่าเขารู้จักตนที่โรงเตี๊ยมจริง ๆ จึงยิ้มและพยักหน้าให้

ผู้รอบรู้อายุราว ๆ ยี่สิบปี หน้าตาหล่อเหลา แต่สวมอาภรณ์ค่อนข้างเรียบง่าย เห็นได้ว่าเขาขัดสนเงิน

“เรือใหญ่ที่จะไปเมืองหลวงแดนเทพเหล่านั้น โดยปกติแล้วล้วนเป็นเรือที่ตระกูลร่ำรวยเช่าเอาไว้ มิอนุญาตให้พวกเราโดยสารไปด้วย!”

ผู้รอบรู้เอ่ยออกมาอย่างท้อแท้ “เรือขนส่งสินค้าก็มีการป้องกันเข้มงวดมาก หากไม่มีคนคุ้นเคยที่แนะนำให้ก็มิอนุญาตให้พวกเราโดยสารเช่นกัน!”

หลิงอวี๋หามานานแล้วก็เป็นอย่างที่ผู้รอบรู้พูดจริง ๆ

ทว่าหากจะเช่าเรือลำหนึ่งไปเมืองหลวงแดนเทพนั้น จะต้องจ่ายเงินหลายหมื่นตำลึง ในมือนางมีเงินอยู่มิถึงสามพันตำลึง

เงินรางวัลห้าพันตำลึงที่ได้รับมาจากข้าหลวงเก๋อก่อนหน้านี้ หลิงอวี๋แบ่งให้กับป้าวซวนพกติดตัวไว้สองพันตำลึง เผื่อไว้ใช้ยามจำเป็น

“เราลองหาดูอีกสักหน่อยเถิด น่าจะมีคนให้เราโดยสารไปได้!”

หลิงอวี๋เอ่ยอย่างมิย่อท้อ

ผู้รอบรู้เห็นหลิงอวี๋อยู่คนเดียวไม่มีคนรอบข้างก็เริ่มซุบซิบขึ้นมา “น้องชาย เจ้าจะไปเมืองหลวงแดนเทพเพื่อจะไปอาศัยอยู่กับญาติ หรือว่าจะไปหาโอกาสในการทำการค้าหรืออย่างไร?”

หลิงอวี๋จึงยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยออกไป “ไปดูว่าจะมีโอกาสหาเงินบ้างหรือไม่! ครอบครัวของข้ายากจนเกินไป ข้าได้ยินมาว่าที่เมืองหลวงแดนเทพนั้นมีโอกาสมาก ดังนั้นข้าจึงอยากจะไปดู!”

“ข้าก็เช่นกัน…”

ผู้รอบรู้ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “จริงสิ ข้ายังมิได้แนะนำตัวเลยข้าชื่อสิงจั๋ว!”

คนที่พูดก่อนหน้านี้จึงเอ่ยออกมาด้วยเสียงเบา “ข้ามิได้พูดเรื่อยเปื่อย แต่คนรับใช้ของนางพูดเช่นนั้นตอนที่ออกมาส่งข้า!”

“นางยังขอร้องให้ข้ามาถามด้วยว่า ที่ท่าเรือมีหมอที่มีชื่อเสียงที่สามารถรักษาโรคตาของฮูหยินน้อยของพวกนางหรือไม่ นางบอกว่าหากตามหาหมอที่มีชื่อเสียงได้ ฮูหยินน้อยของพวกนางจะตอบแทนเราอย่างงามแน่นอน!”

“ข้าจะบอกพวกเจ้านะ ตอนแรกที่ฮูหยินเว่ยผู้นี้แต่งงานกับแม่ทัพเว่ย ว่ากันว่านางมิเคยได้รับความโปรดปรานเลย ที่แม่ทัพเว่ยเลื่อนตำแหน่งไปอยู่ที่เมืองหลวงแดนเทพก็เพราะเขาเบื่อหน่ายนาง จึงได้ทิ้งนางไว้ที่บ้านเกิดมิได้พานางไปด้วย”

“คราวนี้ฮูหยินเว่ยป่วยเป็นโรคตา นางกังวลว่าตนจะมิสามารถดูแลบุตรได้ จึงจะขึ้นไปที่เมืองหลวงแดนเทพเพื่อฝากดูแลบุตร!”

“พวกเจ้าลองคิดดู ตอนที่นางมิได้เป็นโรคตาแม่ทัพเว่ยก็มิอยากพบนางอยู่แล้ว หากนางตาบอดแล้วแม่ทัพเว่ยจะชอบนางหรือ?”

“นายหญิงของตระกูลใหญ่มีภาระหน้าที่ตั้งมาก คนตาบอดจะทำได้ดีหรือ? เมื่อเทียบกับถูกให้หย่าร้างแล้ว การตายก็ยังนับว่าให้แม่ทัพเว่ยแต่งงานกับคนอื่นได้!”

หลิงอวี๋ได้ยินดังนั้นก็สนใจขึ้นมา โรคตาหรือ?

โรคนี้ตนรักษาได้หรือไม่?