หลิงอวี๋ยิ้มออกมา ต่อให้นางใจดีแค่ไหนก็มีขอบเขตของตน ในเมื่อรู้อยู่แก่ใจว่าเป็นกับดักแล้วตนจะพาตัวเองเข้าไปได้อย่างไรกัน!
หากตนรู้จักฮูหยินเฉิง บางทีอาจจะเสี่ยงไปช่วยชีวิตนาง!
แต่ตนกับฮูหยินเฉิงมิได้รู้จักกัน มิรู้ด้วยซ้ำว่านางเป็นคนดีหรือคนเลว
แม้ว่าจะเห็นใจฮูหยินเฉิงที่ต้องประสบความทรมานของการเจ็บป่วย แต่นางก็มิใช่แม่พระ มิสามารถไปช่วยชีวิตทุกคนที่เจ็บป่วยได้หรอก!
หลิงอวี๋ครุ่นคิดแล้วเอ่ยกับเย่หรง “ในช่วงสองวันนี้ท่านคอยติดตามอาการป่วยของฮูหยินเฉิงไว้ และไปตรวจสอบตัวตนของแม่ทัพเฉิงให้ละเอียดอีกสักหน่อย!”
“หากเขาสามารถเป็นสายลับให้ท่านไปช่วยมารดาของท่านออกมาได้จริง ๆ ข้าจะหาวิธีตามหาหลิงอวี๋มาช่วยชีวิตนาง!”
สำหรับเย่หรงแล้ว คนที่สำคัญที่สุดนั้นคือมารดาของเขา
หากมั่นใจได้ว่าแม่ทัพเฉิงยินดีจะช่วยเป็นสายลับให้เย่หรง ต่อให้หลิงอวี๋ต้องเสี่ยงอันตรายก็จะช่วยเย่หรงทำสิ่งนี้
“เจ้ามีวิธีตามหานางหรือ?”
เย่หรงเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ
“พี่ชายข้าเก่งเรื่องการสืบหาข่าวมาก บางทีคนที่ผู้อื่นหามิเจอ เขาอาจจะตามหาเจอก็ได้!”
หลิงอวี๋ยิ้มแล้วเอ่ยออกมา “เอาตามนี้ก่อนแล้วกัน หากแม่ทัพเฉิงมิควรเชื่อใจ พวกเราก็มิควรเสียแรงกับเรื่องนี้!”
“ไม่ ให้พี่ชายของเจ้าช่วยข้าตามหาหลิงอวี๋เถิด แม้ว่าแม่ทัพเฉิงจะมิสามารถเชื่อใจได้ หลิงอวี๋ก็จะมีวิธีช่วยข้าให้ช่วยท่านแม่ของข้าออกมาได้เอง!”
เย่หรงเอ่ยอย่างกังวล “ข้าหาคนช่วยไว้มิน้อยแล้ว แม้ว่าข้าจะมั่นใจว่าพวกเขาจะมิทรยศข้า แต่ข้ากังวลว่ายิ่งนานวันอุปสรรคก็จะยิ่งมาก หากข่าวรั่วไหลออกไปข้าจะไม่มีวันได้พบท่านแม่ของข้าอีก!”
“ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่!”
หลิงอวี๋ให้คำมั่นสัญญา
เย่หรงรู้ว่ากังวลไปก็ไร้ประโยชน์ เขาจึงโบกมือ “เจ้ากลับไปเถิด! หากมีความคืบหน้าให้รีบแจ้งข้าทันที!”
หลิงอวี๋พยักหน้า แล้วนึกถึงเรื่องที่หลงเพ่ยเพ่ยให้ตนโน้มน้าวเย่หรง นางจึงเอ่ยออกไป
ทันทีที่เย่หรงได้ยินว่าต้องการให้เขาปรับความเข้าใจกับหยางหงหนิง เขาก็ส่ายหัว “สตรีเช่นนั้นข้ามิอยากพบนางอีกแล้ว! หากมิต้องไปมาหาสู่กับข้านับตั้งแต่นี้ไปได้ข้าก็จะยินดียิ่งนัก มีหรือจะยอมไปคืนดีกับนาง!”
ใจของหลิงอวี๋พลันรู้สึกมิสบายใจขึ้นมาทันที
จะมิเกิดเรื่องอะไรกับผู้รอบรู้ใช่หรือไม่?
จ้าวหรุ่ยหรุ่ย ตระกูลเฉียวและแม้กระทั่งเซียวหลินเทียนต่างก็สงสัยว่าตนคือหลิงอวี๋ คงมิใช่ว่าพวกเขาหาหลักฐานมิพบจึงใช้ผู้รอบรู้มาบีบตนหรอกใช่หรือไม่!
หลิงอวี๋ยิ่งคิดก็ยิ่งมิสบายใจ จึงลุกขึ้นเดินไปที่หน้าประตู
แต่รออยู่เป็นเวลานานแล้วก็ยังมิเห็นผู้รอบรู้กลับมา
สีหน้าของหลิงอวี๋มืดมนลง นางมองว่าผู้รอบรู้เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของตน หากใครกล้าทำร้ายเขาขึ้นมาจริง ๆ นางจะไม่มีวันปล่อยคนผู้นั้นไปแน่!
หลิงอวี๋เดินกลับเข้าไปในบ้านแล้วนำยาพิษต่าง ๆ ใส่ลงในแหวนพระสุเมรุอย่างรวดเร็ว หลังจากเรียบร้อยแล้วนางก็เดินออกไป
หลงเพ่ยเพ่ยอยากจะทำดีกับตนมิใช่หรือ?
ตนก็จะให้โอกาสนางสักครั้ง!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ กราบค่ะ...
สนุกมาค่ะ มาต่ออีก...
รอ...
นางเอกโดนแผนร้ายไล่ล่าเจ็บตัวจะตายอ่า200+ตอน สุดท้ายจบครึ่งตอน คนร้ายบอกเข้าใจผิด นิยายฟวยไรอ่ะปัญญาอ่อนทั้งเรื่อง...
waitinggg for youuuuuuu...
ความลับยังไม่ได้เปิดเผยเลยค่ะ...
จบแบบนี้ไม่ได้นะคะ...
กลับมาได้เเล้ว...
ขอบคุณนะที่ลงเพิ่ม กำลังสนุกมาก...
คนเขียนกลับมาก๊อนนนน🥹 ทางนี่ใจจะขาดแล้วฮะ...