และหลังจากที่เซียวหลินเทียนรู้เรื่อง สายตาของเขาก็มองไปทางเผยอวี้ ฉินซาน เถาจื่อและคนอื่น ๆ อย่างเย็นชา
เมื่อเผยอวี้ถูกมองเช่นนั้นก็รู้สึกหนาวไปทั้งตัว ฉินซานเองก็เหงื่อแตกพลั่กเช่นกัน
แม้ว่าเซียวหลินเทียนจะมิได้ก่นด่าออกมา แต่พวกเขาต่างก็รู้สึกกระวนกระวายกันไปหมด
ในที่สุด เซียวหลินเทียนก็เอ่ยขึ้นมา เขาเอ่ยด้วยเสียงเคร่งขรึง “วันนี้คนที่ถูกจับตัวไปคือสิงจั๋ว พวกเจ้ารู้สึกว่าโชคดีใช่หรือไม่… เพราะคนที่ถูกจับตัวไปมิใช่ฮองเฮาของพวกเจ้า!”
ไม่มีใครกล้าพูดอะไรทั้งนั้น ทุกคนต่างก็ยืนก้มหน้าอยู่เช่นนั้น
พวกเขาเพิ่งจะรู้ข่าวว่าสิงจั๋วถูกหลงเพ่ยเพ่ยส่งกลับไปที่เรือนเล็ก
หากคนที่ถูกจับตัวไปเป็นหลิงอวี๋ ศัตรูจะรอจนพวกเขารู้ข่าวก่อนแล้วให้ไปช่วยเหลือหรือ?
เช่นนั้นจะยังทันหรือ?
“ข้ารู้ว่าพวกเจ้าติดตามข้าออกมาหลายเดือนแล้ว พวกเจ้าคิดถึงครอบครัวและชีวิตก่อนหน้านี้!”
เซียวหลินเทียนเปลี่ยนเป็นตะคอกเสียงแข็ง “หากพวกเจ้ารู้สึกว่ามิคุ้นเคยกับการอยู่แดนเทพ เช่นนั้นใครอยากจะกลับไป ข้าก็จะมิห้าม!”
เผยอวี้เหงื่อตก จากนั้นก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง
“ฝ่าบาท พวกกระหม่อมประมาทละเลย สมควรได้รับโทษพ่ะย่ะค่ะ!”
“หากกระหม่อมมิได้ช่วยฝ่าบาทพาฮองเฮากลับไปอย่างปลอดภัย กระหม่อมก็จะมิกลับเด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ!”
“ฝ่าบาท ต่อไปกระหม่อมจะมิทำผิดพลาดเช่นนี้อีก จะปกป้องฮองเฮาให้ปลอดภัยพ่ะย่ะค่ะ!”
ฉินซานก็ก้าวไปแล้วคุกเข่าลงเช่นกัน
“สิ่งที่แม่ทัพเผยพูดก็เป็นสิ่งที่กระหม่อมต้องการจะบอกเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท พวกเราจะมิกลับไป! ขอฝ่าบาทโปรดระงับพิโรธ!”
เถาจื่อ หานอวี้และหานเหมยต่างก็คุกเข่าลงไปด้วย
เซียวหลินเทียนมองพวกเขา พวกเขาต้องออกจากบ้านเกิด ออกจากชีวิตที่คุ้นเคยมายังสถานที่ที่มิคุ้นเคยแห่งนี้
ไม่มีอำนาจเช่นก่อนหน้านี้ ทั้งยังมิสามารถเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงได้อีก เขาเองก็เข้าใจความรู้สึกของคนเหล่านี้
แต่ความประมาทในวันนี้ทำให้สิงจั๋วเกือบตายด้วยน้ำมือของคนตระกูลเหมียว แม้ว่าสิงจั๋วจะมิได้เป็นญาติหรือสหายกับพวกเขา แต่ตอนนี้เขาเป็นพี่ชายของหลิงอวี๋!
“พวกเจ้าเข้าใจความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งนี้หรือไม่?”
พวกเผยอวี้ต่างมองหน้ากัน แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง
“พวกเราเข้าใจขอรับ!”
“พี่ใหญ่ ท่านวางใจได้ ต่อไปพวกเราจะมิทำผิดพลาดเช่นนี้อีกแล้ว!”
เซียวหลินเทียนยืนขึ้น แล้วพยุงพวกเขาขึ้นมาทีละคน
“เผยอวี้ เจ้าเพิ่มคนไปปกป้องหลิงอวี๋ แม้ว่าเรื่องในวันนี้จะเป็นฝีมือของตระกูลเหมียว แต่สิ่งนี้จะเป็นการเตือนจ้าวหรุ่ยหรุ่ยและคนอื่น ๆ ว่าพวกนางจะต้องเร่งทดสอบหลิงอวี๋!”
“ฉินซาน เจ้าไปสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเย่หรง แล้วคอยยื่นมือเข้าไปปกป้องหลิงอวี๋จากทางเขา!”
“เถาจื่อ หานอวี้ พวกเจ้ารับผิดชอบทางด้านสำนักศึกษาชิงหลง คอยจับตามองความเคลื่อนไหวของหยางหงหนิง หลงอิงและจ้าวหรุ่ยหรุ่ยไว้ อย่าให้โอกาสพวกนางทำร้ายหลิงอวี๋เป็นอันขาด!”
“ขอรับ / เจ้าค่ะ!”
ทุกคนเอ่ยเป็นเสียงเดียวกัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ กราบค่ะ...
สนุกมาค่ะ มาต่ออีก...
รอ...
นางเอกโดนแผนร้ายไล่ล่าเจ็บตัวจะตายอ่า200+ตอน สุดท้ายจบครึ่งตอน คนร้ายบอกเข้าใจผิด นิยายฟวยไรอ่ะปัญญาอ่อนทั้งเรื่อง...
waitinggg for youuuuuuu...
ความลับยังไม่ได้เปิดเผยเลยค่ะ...
จบแบบนี้ไม่ได้นะคะ...
กลับมาได้เเล้ว...
ขอบคุณนะที่ลงเพิ่ม กำลังสนุกมาก...
คนเขียนกลับมาก๊อนนนน🥹 ทางนี่ใจจะขาดแล้วฮะ...