ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 2022

เย่หรงได้ยินคำถามของหลิงอวี๋ก็เอ่ยตอบไป “เรื่องนี้ข้ารู้ดีทีเดียว ตระกูลเหมียวมีฐานะขึ้นมาจากการพึ่งพาเครื่องยาสมุนไพร เนื่องจัดหาสมุนไพรให้หอโอสถไป๋เป่าอยู่บ่อยครั้ง กอปรกับที่เหมียวหยางค่อนข้างมีพรสวรรค์ในการแยกแยะเครื่องยาสมุนไพรด้วย ไป่หลี่ไห่จึงรับไปเป็นศิษย์!”

“หลายปีมานี้ด้วยอำนาจของไป่หลี่ไห่ ตระกูลเหมียวจึงมีสถานะที่สูงขึ้นตามไปด้วย แล้วก็ค่อย ๆ ขึ้นไปเป็นตระกูลที่มีฐานะร่ำรวย!”

มิน่า!

หลิงอวี๋นึกถึงเงื่อนไขที่ตนเสนอให้หลงอิงก่อนหน้านี้ว่า ให้ไป่หลี่ไห่ขับไล่เขาออกจากสำนัก

เวลานั้นหลิงอวี๋มิรู้ถึงความแข็งแกร่งของตระกูลเหมียว คิดว่านี่เป็นการกระทำที่จะรักษาชื่อเสียงของไป่หลี่ไห่เอาไว้

ตอนนี้เมื่อได้รู้ฐานะของตระกูลเหมียวแล้ว หลิงอวี๋จึงได้รู้ว่าเหตุใดตระกูลเหมียวจึงใช้ผู้รอบรู้แก้แค้นตน

ฐานะระดับตระกูลเหมียวนี้เรื่องเงินเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อย แต่เรื่องเกียรติต่างหากที่เป็นเรื่องใหญ่

หากเหมียวหยางถูกไป่หลี่ไห่ขับไล่ออกจากสำนัก ตระกูลเหมียวจะต้องเสียทั้งเกียรติทั้งศักดิ์ศรี อีกทั้งยังหมายความว่า นับจากนี้จะไม่มีไป่หลี่ไห่คอยสนับสนุนพวกเขาอีกต่อไปด้วยเช่นกัน

สำหรับตระกูลเหมียวแล้ว นี่ต่างหากที่เป็นภัยพิบัติใหญ่

หลังจากที่ได้ใช้ชีวิตที่ร่ำรวยและหรูหรามาอย่างเต็มที่แล้ว ตระกูลเหมียวจะยอมตกต่ำจากนี้ไปได้อย่างไรเล่า!

กลยุทธ์ของพวกเขาคงจะเป็นการจับตัวผู้รอบรู้ไป แล้วบังคับให้ตนมอบยาแก้พิษให้

ไหนเลยจะคาดคิดว่าการเชิญหลงเพ่ยเพ่ยมาไกล่เกลี่ย กลับกลายเป็นว่าแม้แต่ตระกูลเหมียวเองก็มิอาจล่วงเกินนางได้ สุดท้ายจึงไม่มีทางเลือกจำต้องส่งตัวผู้รอบรู้มาให้

หลิงอวี๋แอบขอบคุณที่ตนฉลาดไปขอให้หลงเพ่ยเพ่ยไปช่วยเหลือผู้รอบรู้เมื่อวานนี้ มิฉะนั้นดูจากอาการบาดเจ็บของผู้รอบรู้แล้วคงจะมิรอดมาถึงวันนี้แน่

การที่ตระกูลเหมียวลงมือกับผู้รอบรู้อย่างรุนแรงเช่นนี้ ยังแสดงให้เห็นในเรื่องหนึ่งด้วยว่า ตระกูลเหมียวมิได้เห็นชีวิตของพวกเขาเป็นเรื่องสำคัญ

หากทุบตีผู้รอบรู้จนตายแล้ว ตระกูลเหมียวก็จะมีความมั่นใจในการบีบให้ตนมอบยาแก้พิษให้!

หลิงอวี๋ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ พวกเขาเห็นชีวิตคนเป็นราวกับต้นหญ้า มิเกรงกลัวกฎหมายและกฎสวรรค์ ตระกูลเหมียวคิดว่ามีเงินแล้วจะจัดการทุกอย่างได้จริง ๆ หรือ?

เย่หรงชอบนิสัยเช่นนี้ของหลิงอวี๋มาก เขารู้สึกว่าศิษย์น้อยของท่านอาสามผู้นี้นับวันก็จะยิ่งถูกใจตน

ถึงอย่างไรอีกมินานตนก็จะไปจากเมืองหลวงแดนเทพ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วจัดการพวกที่มิชอบใจให้สิ้นไปเสียเลยแล้วกัน จากนี้ไปจะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระ มิต้องเห็นให้ขัดหูขัดตาอีก

เย่หรงจึงรีบเดินออกไป

จากนั้นเรือนเล็กแห่งนี้ก็เป็นคล้ายกับที่ชุมนุม เพราะมีแขกที่มิได้รับเชิญมาอีกแล้ว… หลงอิง!

เมื่อหลิงอวี๋เห็นหลงอิง ก็มิได้พูดอะไรออกไป แล้วมองนางอยู่เฉย ๆ

หลงอิงมีสีหน้าเขินอาย แล้วเอ่ยออกมาอย่างเอาใจ “เสี่ยวอวี๋ ข้ามิรู้จริง ๆ ว่าฮูหยินเหมียวจะทำเรื่องเช่นนี้!"

“ข้าบอกอาจารย์ของข้าเรื่องเงื่อนไขของเจ้าไปแล้ว เขาเองก็รับปากว่าจะขับไล่เหมียวหยางออกจากสำนัก แต่ฮูหยินเหมียวบอกว่า อยากมาหาเจ้าก่อนแล้วค่อยคุย ข้ามิรู้จริง ๆ ว่าการคุยที่นางว่าจะเป็นการใช้วิธีการเช่นนี้!”

“เสี่ยวอวี๋ เจ้าเชื่อข้าเถิด หากข้ารู้ ข้าจะต้องขัดขวางพวกเขาเป็นแน่อยู่แล้ว!”