ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 2027

วันนี้ทั้งวันที่สำนักศึกษาชิงหลงต่างก็พูดกันว่า สิงอวี๋จากหอปรุงโอสถจะประลองวิชาพิษกับไป่หลี่ไห่

สำหรับการประลองนี้ มีข่าวลือต่าง ๆ นานาที่เล่าต่อกันไปทั่ว

มีข่าวลือบางส่วนบอกว่า สิงอวี๋มิรู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ อาศัยว่ามีความสามารถในการแยกแยะเครื่องยาสมุนไพรที่แข็งแกร่งแล้วไปท้าทายอำนาจของไป่หลี่ไห่

เมื่อบัณฑิตจากหอโอสถไป๋เป่าและหอโอสถซ่างกู่ทั้งสองชั้นเรียนได้ยินข่าวนี้ พวกเขาก็ตั้งตนเป็นฝ่ายตรงข้ามกันทันที แล้วก็เริ่มด่าทอกันขึ้นมาในสำนักย่อย

บัณฑิตของหอโอสถซ่างกู่ด่าทอไป่หลี่ไห่ว่าไร้ยางอาย เป็นผู้ใหญ่มารังแกเด็ก

ถึงอย่างไรสิงอวี๋ก็เป็นบัณฑิตใหม่ที่เพิ่งเข้าเรียนได้มิถึงเดือน ส่วนไป่หลี่ไห่เป็นปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงมานานแล้ว การที่ปรมาจารย์ท้าประลองกับศิษย์น้อยนั้น ต่อให้ชนะก็ดูมิสง่างามหรอก

เหลยเหวินและจงเจิ้งเฟยก็โกรธมากเช่นกัน ทั้งสองคนรู้เรื่องที่สิงจั๋วพี่ชายของสิงอวี๋ถูกตระกูลเหมียวแก้แค้นแล้ว

เหลยเหวินจึงเปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้าธารกำนัล แล้วนางก็ตะโกนขึ้นมาด้วยความโกรธ “ปรมาจารย์ไป่หลี่มิรู้หรือว่าศิษย์ของตนมีนิสัยอย่างไร? หากมิใช่เพราะเหมียวหยางไปทำลายบ้านของศิษย์พี่หญิงของข้าก่อน เขาจะถูกยาพิษได้อย่างไร?”

“หากปรมาจารย์ไป่หลี่มีความยุติธรรม เขาก็ควรให้ศิษย์ของเขาขอโทษเรื่องที่ทำผิดไป!”

“ผลก็คือเขามิได้ตัดสินด้วยความยุติธรรม ทั้งยังปล่อยให้ตระกูลเหมียวแก้แค้นพี่ชายของศิษย์พี่หญิงข้าอีก นี่หรือคือคุณธรรมที่ปรมาจารย์ควรพึงมี?”

บรรดาบัณฑิตของหอโอสถไป๋เป่า และผู้ที่ภักดีต่อไป่หลี่ไห่ต่างก็กระโดดออกมาแล้วตะโกนออกไป “ท่านอาจารย์ของพวกเราต้องการรักษาความยุติธรรมต่างหากจึงได้ประลองกับสิงอวี๋ เจ้ามิรู้เรื่องราวภายใน!”

“เรื่องราวภายในก็คือ ศิษย์พี่หญิงของเจ้าโลภมากมิรู้จักพอ นางต้องการให้เหมียวหยางมอบทรัพย์สินของตระกูลให้กึ่งหนึ่งแล้วนางจึงจะแก้พิษให้เขา ท่านอาจารย์ของข้าก็แค่โกรธในความโลภมากของนาง จึงได้ใช้วิธีนี้มาสั่งสอนนาง!”

ต่างฝ่ายต่างก็พูดกันไป ทำให้คนของสำนักย่อยอื่นมิรู้แล้วว่าใครพูดจริงใครพูดเท็จ

เมื่อจงเจิ้งเฟยเห็นว่ายิ่งทะเลาะก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น จึงได้ดึงเหลยเหวินออกมา

“เหวินเหวิน ช่างเถิด มิต้องไปเถียงกับพวกเขาแล้ว ไป่หลี่ไห่ไม่มีทางยอมรับหรอกว่าตนเองเป็นผู้ใหญ่แล้วมารังแกเด็ก ข่าวลือเหล่านี้ก็เป็นเขาที่ปล่อยออกมา เพราะคิดจะทำลายชื่อเสียงของศิษย์พี่หญิง!”

“ตอนนี้พูดกระไรไปก็หาได้มีประโยชน์ไม่ ขอเพียงวันพรุ่งศิษย์พี่หญิงเอาชนะไป่หลี่ไห่ได้ คำที่นางพูดจึงจะมีพลังขึ้นมา!”

การแข่งขันระหว่างเจ้าแห่งทะเลกับเจ้าแห่งทิศใต้นั้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ยิ่งนานวันไปคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ต่อไปพวกนางก็อาจจะถูกการเลือกของตระกูลบังคับให้ต้องกลายเป็นฝ่ายตรงข้ามกันก็ได้

หากสามารถใช้ชีวิตอย่างไร้กังวลไปได้สักหนึ่งวันก็ใช้ไปเถิด!

คราวนี้เซียวหลินเทียนรู้เรื่องที่หลิงอวี๋ถูกไป่หลี่ไห่บังคับให้ประลองในทันที

เมื่อได้ยินคำพูดใส่ร้ายหลิงอวี๋เหล่านั้นในสำนักศึกษา สีหน้าของเซียวหลินเทียนก็สงบนิ่งราวกับน้ำ

ตอนนี้ข่าวลือเหล่านี้มิสามารถส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงอารมณ์ของเซียวหลินเทียนได้แล้ว แทนที่จะเขาจะเอาเวลาไปคิดเรื่องข่าวลือ มิสู้เอาเวลาไปคิดดีกว่าว่าจะช่วยให้หลิงอวี๋ผ่านพ้นวิกฤตินี้ไปได้อย่างไร

ตระกูลเหมียวเข้าสู่สายตาของเซียวหลินเทียนแล้ว

เมื่อได้ยินว่าตระกูลเหมียวเตรียมที่จะมอบทรัพย์สินของตระกูลกึ่งหนึ่งให้กับไป่หลี่ไห่ เซียวหลินเทียนก็บอกกับฉินซานและเผยอวี้เพียงประโยคเดียวเท่านั้น

“ให้เงินไป่หลี่ไห่มากมายถึงเพียงนั้น มิสู้นำมาเป็นรางวัลให้ทุกคนดีกว่า พวกเจ้าไปคิดวิธีมา ก่อนที่การประลองจะสิ้นสุดลง ทรัพย์สินของตระกูลกึ่งหนึ่งนี้จะต้องตกเป็นของตระกูลเซียว!”