ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 2028

ก่อนการประลองจะสิ้นสุดลง?

ฉินซานกับเผยอวี้ได้ยินคำพูดของเซียวหลินเทียนแล้วก็มองหน้ากันไปมา

เผยอวี้อยากจะร้องไห้

มิใช่เพราะเซียวหลินเทียนให้เวลาพวกเขาน้อยเกินไปหรอก!

แต่ว่า ในฐานะที่เขาเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้น เขาจะต้องตกต่ำจนกลายเป็นโจรปล้นทรัพย์หรือ?

ฝ่าบาท นี่คือการลงโทษที่พวกเราประมาทจนทำให้สิงจั๋วถูกแก้แค้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?

ฉินซานมิได้ “อ่อนไหว” ดังเช่นเผยอวี้ เมื่อเขาได้รับบัญชาจากเซียวหลินเทียนมา สมองของเขาก็ครุ่นคิดในทันที

มีเวลาเพียงแค่หนึ่งวันกว่าเท่านั้น จะไปชิงทรัพย์สินของตระกูลเหมียวมาโดยที่มิถูกจับได้ได้อย่างไร?

ฉินซานมิได้รู้สึกว่าเซียวหลินเทียนกำลังลงโทษพวกเขา เขาเข้าใจว่าคำสั่งของเซียวหลินเทียนเป็นการระบายความโกรธแทนหลิงอวี๋และสิงจั๋ว

แต่ฉินซานและเผยอวี้ต่างก็เป็นแม่ทัพของราชสำนัก พวกเขามิเคยทำเรื่องการปล้นมาก่อน พวกเขาจึงมิรู้ว่าจะเริ่มลงมือจากที่ใด

ทั้งสองคนอับจนหนทาง คิดแผนไว้สองสามแผนแต่ก็รู้สึกว่ามิเหมาะสมสักแผน

แล้วจู่ ๆ ฉินซานก็นึกถึงเย่หรงขึ้นมา ช่วงนี้เย่หรงกำลังคิดวิธีหาเงินอยู่ ฉินซานมีสัญชาตญาณบางอย่างว่าเย่หรงจะต้องกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่เป็นแน่

ทว่ามิตรภาพระหว่างเย่หรงกับเขาก็ยังมิลึกซึ้งมากพอ เย่หรงจึงมิเคยเปิดเผยอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อย

แต่จากการที่ฉินซานได้ผ่านการติดต่อกับเย่หรง เขารู้สึกว่าคนผู้นี้มีความยึดมั่นในความถูกต้องมากทีเดียว

เซียวหลินเทียนให้ตนเข้าใกล้หลิงอวี๋ผ่านการเข้าหาเย่หรงมิใช่หรือ?

หากมีความลับในเรื่องเดียวกัน เย่หรงจะต้องมองว่าตนเป็นสหายสนิทอย่างแน่นอน

ฉินซานรู้สึกว่าการปล้นตระกูลเหมียวนั้น เป็นโอกาสที่จะได้กระชับความสัมพันธ์กับเย่หรง เขาจึงไปหาเซียวหลินเทียนแล้วบอกความคิดที่อยากจะดึงเย่หรงมาเข้าร่วมการปล้นตระกูลเหมียว

เซียวหลินเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าแล้วเอ่ยออกไป “ได้ นี่ก็นับว่าเป็นการทดสอบเช่นกันว่าเย่หรงคู่ควรที่จะเชื่อใจหรือไม่ ท่านทำตามที่เห็นสมควรเถิด!”

จากเรื่องของสิงจั๋วทำให้เซียวหลินเทียนได้รู้ว่า ในเมืองหลวงแดนเทพนี้เขามิสามารถทำทุกอย่างด้วยตนเองได้ เรื่องที่ควรปล่อยก็ต้องปล่อยไป

ทันทีที่เย่หรงได้ยินว่าจะปล้นตระกูลเหมียว ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา แล้วลากฉินซานออกไป

กระทั่งทั้งสองคนหาภัตตาคารได้แล้ว เย่หรงก็รอมิไหวเอ่ยถามออกมา “เหตุใดพวกท่านต้องปล้นตระกูลเหมียว มิได้เป็นเพียงแค่ช่วยพวกเราระบายความโกรธหรอกกระมัง?”

ฉินซานคิดคำพูดไว้แล้ว จึงเอ่ยออกมาอย่างลึกซึ้งและยากที่จะคาดเดาได้ “เงินที่มิชอบธรรมนั้น ผู้ที่ได้เห็นก็ย่อมมีส่วนแบ่ง ขอพูดกับท่านโดยมิปิดบังเลยแล้วกัน ตระกูลอู่ของเราอาศัยสิ่งนี้จึงได้มีฐานะขึ้นมา!”

“แน่นอนว่าพวกเรามิเคยปล้นราษฎรที่ยากจน ปล้นแค่ขุนนางทุจริตและคนรวยที่ไร้ความเมตตาเช่นตระกูลเหมียว!”

“พี่หรง ข้าเห็นว่าท่านเป็นคนที่ยึดมั่นในความถูกต้อง จึงได้ชวนให้ท่านเข้าร่วมกลุ่ม หากท่านมิยินดี ก็ถือเสียว่าข้ามิได้พูดกระะไรทั้งนั้นเถิด!”

“ทว่าหากท่านยินดีที่จะเข้าร่วมพวกเราค่อยมาคุยรายละเอียดกัน ถึงอย่างไรหลังจากที่เสร็จเรื่องแล้วท่านก็จะได้สามส่วน พวกเราเจ็ดส่วน จะเป็นสี่ต่อหกก็ได้ ขึ้นอยู่กับการมีส่วนร่วมของท่าน!”

เดิมทีเย่หรงเป็นคนที่มีทั้งด้านดีและด้านร้ายในตัวอยู่แล้ว เรื่องคำสอนของตระกูลที่เป็นแบบแผนดั้งเดิมอะไรนั่นเขามิได้เก็บมาใส่ใจนานแล้ว เมื่อได้ฟังคำพูดของฉินซานเขาจึงคิดได้ทันที

เขากำลังกังวลว่าจะไม่มีโอกาสหาลู่ทางทำเงิน หากทำเรื่องนี้สำเร็จ รอให้ช่วยท่านแม่ของเขาออกมา พวกเขาก็จะมิต้องกังวลเรื่องชีวิตหลังจากนี้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องการคนไปช่วยตนให้ช่วยท่านแม่ หากพี่น้องตระกูลอู่พึ่งพาได้ เช่นนั้นพวกเขาก็จะเป็นผู้ช่วยที่ดีที่สุดของตน