ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 2034

สิ่งที่เถาจื่อคิดได้ จงเจิ้งเฟยก็คิดได้เช่นกัน นางห้ามมิให้เถาจื่อพูดต่อก็เพราะกังวลว่าหลิงอวี๋จะกลัว

หากเป็นเช่นนี้ยังมิทันได้เริ่มการประลอง ขวัญกำลังใจของหลิงอวี๋คงได้ตกต่ำลงไปก่อนแล้ว

ถึงอย่างไรการประลองครั้งนี้ก็มิสามารถเปลี่ยนแปลงได้ เช่นนั้นก็พูดให้น้อยลงหลิงอวี๋จะได้กังวลน้อยลง

กลุ่มพวกนางจึงล้อมรอบหลิงอวี๋ไว้แล้วเดินไปทางหอปรุงโอสถ

หอปรุงโอสถมีคนเบียดเสียดกันจนเต็มพื้นที่ มิเพียงแต่คนของหอปรุงโอสถเท่านั้นที่มาชม แต่คนของหออื่น ๆ ก็มากันทั้งหมด

เป็นดังที่เย่หรงคาดเอาไว้ พ่อแม่ของเหมียวหยางก็มาเช่นกัน ทั้งยังใช้เกี้ยวแบกเหมียวหยางเข้ามาด้วย

เมื่อเห็นว่าหลิงอวี๋มาแล้วเหล่าบัณฑิตของหอโอสถไป๋เป่าก็ด่าทอขึ้นมา

“สิงอวี๋ เหตุใดเจ้าจึงโหดร้ายเช่นนี้ เจ้าดูเสีย เจ้าทำให้ศิษย์พี่ของข้าทรมานจนเป็นอย่างไรไปแล้ว?”

“ร่างกายของเขาเน่าเปื่อยไปหมด มีไข้สูงอยู่ตลอด ชีวิตของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้วเจ้าก็ยังมิยอมให้ยาแก้พิษแก่เขา จิตใจช่างชั่วร้ายนัก!”

เกี้ยวที่เหมียวหยางนั่งอยู่เปิดม่านขึ้น เขาเอนตัวนั่งพิง ตุ่มน้ำที่เต็มใบหน้านั้นก็เน่าเปื่อยจนมองมิเห็นถึงสภาพในอดีตแล้ว

ฮูหยินเหมียวอยู่ด้านข้างก็กำลังเช็ดน้ำตาขอความเห็นใจ

หลิงอวี๋เหลือบมองไปด้วยสายตาเย็นชา แล้วก็เห็นว่าฮูหยินเหมียวมีรูปร่างเพรียวบาง สวมอาภรณ์ที่งดงามทั้งตัว ดูแล้วงามพอสมควร

การเช็ดน้ำตาเช่นนี้ประกอบกับใบหน้าของเหมียวหยาง ท่าทางที่ดูอ่อนแอเช่นนี้ก็สามารถได้รับความเห็นใจพอสมควรทีเดียว

เถ้าแก่เหมียวรูปร่างสูงใหญ่ อายุสี่สิบกว่าปี มีหนวดเคราเต็มหน้า เขาจ้องมาทางหลิงอวี๋ด้วยสายตาดุร้าย

ดูท่าทางอยากจะฉีกทึ้งหลิงอวี๋ออกเป็นชิ้น ๆ อย่างโหดเหี้ยม

“สิงอวี๋ เจ้าเห็นสภาพน่าสังเวชของเหมียวหยางแล้ว เหตุใดยังนิ่งเฉยอยู่อีก?”

“นางเลือดเย็นถึงเพียงนั้น เจ้ายังหวังให้นางมีความเห็นอกเห็นใจอยู่อีกรึ? นางเกินเยียวยาแล้ว!”

บัณฑิตเหล่านั้นเริ่มพากันก่นด่าขึ้นมา

“ข้าคิดว่าสำนักศึกษาชิงหลงของเรามิต้องการบัณฑิตเช่นนี้ แม้ว่าจะมีพรสวรรค์แล้วอย่างไรเล่า คุณธรรมต่ำทรามสิ้นดี!”

ไป่หลี่ไห่ไปยืนอยู่ด้านข้าง เผยให้เห็นตาเฒ่าประหลาดจากวังเทียนซูที่อยู่เบื้องหลังเดินเข้ามาพร้อมกับหยางหงหนิงที่กำลังควงแขนอย่างสนิทสนม

หลิงอวี๋เห็นว่าทั้งผมและเคราของตาเฒ่าประหลาดผู้นั้นล้วนเป็นสีขาวทั้งหมด สิ่งที่น่าตลกก็คือ เคราของเขาถูกถักเป็นเปียเล็ก ๆ สองอัน ซึ่งเข้ากับเปียบนหัวของเขาพอดี

ตาเฒ่าประหลาดดวงตาเล็กมาก และกลมคล้ายลูกปัดสองเม็ด ทั้งยังเป็นลูกปัดสีน้ำเงินด้วย กระดูกขากรรไกรสูงมาก เบ้าตาก็ดูลึกโหล

เคราของเขาปกปิดคางไว้ แต่จากลักษณะเด่นที่ปรากฏออกมาหลิงอวี๋จึงได้รู้ว่าตาเฒ่าประหลาดผู้นี้เป็นคนต่างเผ่า ทั้งยังอาจจะเป็นเชื้อสายทางฝั่งตะวันตกด้วย

คนที่ตามหลังตาเฒ่าประหลาดเทียนซูมาติด ๆ คือเจ้าวังเทียนจีกับภรรยา เจียวหัวและเฟิงหลาน พร้อมด้วยฮูหยินเฉียวและจ้าวหรุ่ยหรุ่ย

ทั้งสองคนอายุเกือบห้าสิบปีแล้วแต่ดูแล้วคล้ายยังอายุสามสิบต้น ๆ คงจะบำรุงรักษาร่างกายดีมาก

เจียวหัวหล่อเหลาเป็นอย่างมาก ผิวขาวละเอียดไร้รอยตำหนิ รูปร่างสูงเพรียว เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มงดงาม และเสื้อด้านในนั้นเป็นเสื้อที่ทำจากผ้าไหมสีแดงเลือด

สิ่งที่ทำให้หลิงอวี๋ประหลาดใจก็คือ ปกเสื้อชั้นในของเขาล้วนเป็นลวดลายปักมือ

ชุดด้านในจำเป็นต้องประณีตเช่นนี้เชียวหรือ? รู้สึกว่าอาภรณ์ในนั้นจะมีราคาแพงกว่าเสื้อคลุมตัวนอกของเขาเสียอีก!