ในเมื่อท่านปันใจ งั้นข้าขอแต่งกับยอดขุนนาง นิยาย บท 335

เยี่ยนสวินเอื้อมมือยกตัวนางขึ้น

เมื่อปลายนิ้วของมู่เหยาเเตะโดนภาพวาด นางจึงรู้ว่ากระดาษที่ใช้เขียนภาพนั้นบางมาก

ด้านหลังยังมีผ้าตาข่ายคลุมอยู่อีกชั้นจริงๆ

นอกจากนี้ภาพวาดยังถูกวางไว้ในที่สูงมากเละแสงสว่างส่องไปไม่ถึง จึงทำให้ยิ่งปกปิดได้ดีขึ้นไปอีก

เเต่มู่เหยาก็ได้ตระหนักถึงอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญกว่า

“ท่านรู้เรื่องละเอียดขนาดนี้ ภัตตาคารเเห่งนี้คงไม่ใช่ของท่านนะ”

เยี่ยนสวินเห็นว่าในที่สุดนางก็ตระหนักถึงเรื่องนี้ได้ จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “อาหน่วนฉลาดจริงๆ”

คำชมประโยคนี้มู่เหยาไม่ได้พอใจสักเท่าไร

ถ้าหากตอนนี้นางยังไม่รู้ตัวอีก งั้นคงโง่บรมเเล้ว!

“หอจุ้ยเซียงเป็นกิจการของท่าน…ฝ่าบาททรงทราบหรือไม่”

เยี่ยนสวินส่ายหน้า

ให้ฟางมามาทำเป็ดย่างเพิ่ม เเล้วส่งไปที่จวนมู่กับจวนหลัน ส่วนพวกเขาเองก็นำกลับไปที่จวนอ๋องฉู่อีกส่วน

“เเย่เเล้ว วันนี้ยังไม่ได้ไปคารวะท่านเเม่เลย!”

เช้าวันนี้รีบร้อนออกไป มู่เหยาเเค่ไปชงชาที่เรือนของฮูหยินเฒ่าเซียว คุยกันได้สองประโยค ก็ถูกเยี่ยนสวินจับขึ้นรถม้าเเล้ว

ตอนนี้ก็ใกล้จะบ่ายคล้อยเเล้ว นางยังไม่กลับจวนฉู่อ๋องเลย…”

“ท่านเเม่ตื่นสาย ตอนเช้าตรู่เจ้าไปคารวะ ท่านก็ง่วงจนเทบทนไม่ไหวแล้ว ไม่อย่างนั้นข้าจะรีบพาเจ้าออกมาทำไม

เยี่ยนสวินโอบหญิงสาวเข้ามากอด เเล้วบีบมือเล็กๆของนางเบาๆ

“งั้นต่อไปข้าต้องควรไปคารวะท่านเเม่สายหน่อยใช่ไหม”

มู่เหยาทบทวนภาพของฮูหยินเฒ่าเซียวที่ดูอ่อนเพลียเมื่อเช้าเเล้ว ก็เอามือลูบจมูกอย่างรู้สึกผิด

นางเป็นสะใภ้ที่ไม่เอาไหนจริงๆ เเม้เเต่นิสัยของเเม่สามีก็ยังไม่ไปสืบถามให้ดี

เมื่อคิดถึงตรงนี้ มู่เหยาก็จ้องเยี่ยนสวิน

ต้องโทษเขา!

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเอาเเต่คลอเคลียนางจนดึกขนาดนั้น จะไม่ได้ไปสอบถามเรื่องนี้ได้อย่างไร!

เยี่ยนสวินเห็นได้ชัดว่าเข้าใจความหมายของสายตานั้น จึงหัวเราะคิกคักอย่างใสซื่อกลับไปสองครั้ง

ไม่นานรถม้าก็มาถึงจวนฉู่อ๋อง

มู่เหยาลงจากรถม้าเป็นคนเเรก ถือกล่องเก็บความร้อนมุ่งหน้าไปยังเรือนด้านหลัง

ฮูหยินเฒ่าเซียวกำลังนอนสบายๆอยู่ในห้อง เมื่อได้ยินว่ามู่เหยานำเป็ดย่างจากหอจุ้ยเซียงมาให้

คำพูดของฮูหยินเฒ่าเซียวเเสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าต้องการจะมอบเรื่องงานในบ้านให้มู่เหยาจัดการทั้งหมด

“ทั้งหมดนี่เลย?”

สมุดบัญชีถูกจัดเเยกประเภทไว้อย่างดี มู่เหยาเเค่ดูผ่านๆ

ก็รู้ว่า มีร้านค้าไม่ต่ำกว่าสิบร้าน

ทรัพย์สินของจวนฉู่อ๋อง มากมายขนาดนี้เลยหรือ

“ไม่ทั้งหมดหรอก นี่เเค่ร้านในเมืองหลวงเท่านั้น ส่วนที่ดินข้างนอกให้ฟางมามาจัดการ พวกเราไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เเต่ร้านค้าในเมืองหลวงต้องจับตามองให้ดีหน่อย ถ้าเกิดความผิดพลาดขึ้นมาจะลำบาก”

มู่เหยาเข้าใจความกังวลของฮูหยินเฒ่าเซียว

ร้านค้าในเมืองหลวงอยู่ใต้พระบรมเดชานุภาพของฮ่องเต้ หากเกิดอะไรขึ้นมา จะต้องถูกฮ่องเต้ทรงลงโทษอย่างเเน่นอน

“ลูกสะใภ้เข้าใจเเล้ว จะตรวจสอบให้ดีเเน่นอนเจ้าค่ะ”

ฮูหยินเฒ่าเซียวเห็นนางจริงจังมาก ก็ชะงักไปครู่หนึ่งเเล้วโบกมือ “เอาเถอะ อาหน่วน เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลมาก อย่างไรก็มีอาสวินอยู่ เจ้าสามารถโยนให้เขาทำได้เลย ยังไงเจ้าเด็กนั่นก็เต็มใจอยู่เเล้ว”

มู่เหยากระพริบตา และตอบรับด้วยรอยยิ้มสองครั้ง

จากนั้นก็ให้หนิงจู๋และอีกสองคนช่วยกันอุ้มสมุดบัญชีกลับไปที่เรือน

ภายในเรือนมีการปรับปรุงใหม่ มีห้องหนังสือถึงสองห้อง