ในเมื่อท่านปันใจ งั้นข้าขอแต่งกับยอดขุนนาง นิยาย บท 372
ในวินาทีถัดมา คอของซวีเหย่ก็ถูกบีบอย่างเเรง
แรงอาฆาตที่พุ่งออกมาจากตัวเยี่ยนสวิน ทำให้ซวีเหย่ตัวสั่นสะท้าน!
“อยากตายใช่ไหม!”
เสียงก้องคำรามของชายหนุ่มดังขึ้นในห้องหนังสือ
ซวีเหย่กัดฟันกรอด “ข้าไม่จำเป็นต้องหลอกเจ้า”
เมื่อสบตากับเขา เยี่ยนสวินก็ปล่อยมือออกด้วยความโกรธจัด มือของเขาสั่นเล็กน้อยเพราะข่าวนี้
“ไม่มีทาง!”
พ่อของเขาตายเเล้ว ตายในสนามรบ!
จะไม่ตายได้อย่างไร!
ซวีเย่วไอเบาๆ สบถว่าเขาเป็นคนบ้า เเต่พอเห็นสีหน้าของเยี่ยนสวิน เขาก็หัวเราะออกมา
“ดูเหมือนคนคนนี้จะสำคัญสำหรับท่านมาก หรือว่า…คือพ่อของท่าน ถ้าเป็นพ่อของท่านจริงๆ ทั้งท่านเเละเเม่ของท่านก็น่าสมเพชมาก”
พอพูดเเบบนี้ เยี่ยนสวินก็หันขวับทันที คิ้วขมวดเข้าหากันจ้องมองเขา “หมายความว่ายังไง”
“ข้าจำได้ว่าตอนที่ข้าเจอเขา เขากำลังอุ้มเด็กผู้หญิงอายุสี่ห้าขวบไว้ในอ้อมเเขน เเละมีผู้หญิงสวยอยู่ข้างๆ อ้อ ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะกำลังอุ้มทารกที่เพิ่งเกิดได้ไม่นานไว้ในอ้อมเเขน ดูแล้วเป็นภาพที่อบอุ่นและมีความสุขจริงๆ”
เยี่ยนสวินพลันนึกถึงคำพูดที่ได้ยินในเรือนของมารดาเมื่อวันก่อน ความสงสัยในใจก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นในตอนนี้
เขาจ้องซวีเหย่เขม็ง กัดฟันเค้นคำพูดออกมาสองสามคำ “เมื่อไร”
“ห้าปีก่อน ไม่กี่วันก่อนการสู้รบครั้งสุดท้ายของข้ากับท่านในสนามรบ”
ซวีเหย่พูดไปพลางก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงกล่าวเสริมว่า “ถ้าข้าจำไม่ผิด ผู้หญิงสวยคนนั้นน่าจะเป็นลูกสาวคนเล็กของขุนนางในราชสำนักเเคว้นอวิ๋นของเรา”
“ดูเหมือนจะชื่อ…เซี่ยชิงหลวน”
ทันทีที่ได้ยินชื่อเซี่ยชิงหลวน เยี่ยนสวินก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ
มือของเขาสั่นหนักกว่าเดิมอีกพักใหญ่ ก่อนจะหยิบกล่องไม้จากชั้นวางหนังสือด้านหลังออกมา
เขาหยิบหยกชิ้นหนึ่งออกมาจากด้านใน
ซวีเหย่เดินเข้าไปใกล้ กวาดตามองหยกที่ดูเก่าเล็กน้อยในมือของเขาเเล้วพยักหน้า “ใช่เเล้ว สองตัวอักษรนี้ที่อยู่บนหยก”
เยี่ยนสวินรู้สึกขบขันอย่างบอกไม่ถูก
มารดาของเขาชื่อเซียวชิงหลวน เเละหยกชิ้นนี้เป็นของที่พ่อของเขาพกติดตัว เเละเก็บรักษาไว้อย่างดีทุกวัน
ดังนั้น ชิงหลวนคนนี้จึงไม่ใช่ชิงหลวนคนนั้น
“เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!” เยี่ยนสวินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ อารมณ์ถูกเก็บซ่อนไว้ในทันที เเต่มือที่ถือหยกกลับสั่นไม่หยุด
บิดาของเขาเป็นถึงอ๋องต่างเเซ่ของเเคว้นอวิ๋น!
บิดาของเขารักมารดาของเขามากขนาดนั้น
หลังจากรอคนจากไป ฉางชิงก็มองเจ้านายของเขาด้วยสีหน้ากังวล
“ท่านอ๋อง…
เสียงของเยี่ยนสวินที่ดูอ่อนเพลียดังขึ้น “ออกไป”
ฉางชิงอ้าปากค้าง ไม่กล้าพูดอะไรอีก เเล้วปิดประตูห้องหนังสือ
เพราะความกระวนกระวายใจ จึงทำได้เเค่ไปหาชิงอิ่ง
พอได้ยินว่าพระชายานอนหลับไปนานเเล้ว เขาก็รีบร้อนใจมากขึ้นไปอีก
“เดี๋ยว”
เสียงเเหบเเห้งของมู่เหยาดังมาจากในห้อง เห็นได้ชัดว่าถูกเสียงจากด้านนอกรบกวนจนตื่นขึ้นมา
เมื่อเห็นดังนั้น ชิงอิ่งก็จ้องฉางชิงเเล้วเปิดประตูเข้าไปในห้อง
“พระชายา”
มู่เหยาถูกหนิงจู๋ช่วยพยุงตัวขึ้นมา นางขยี้ตาเเล้วมองออกไปข้างนอก “เกิดอะไรขึ้น”
“บ่าวไม่ทราบเจ้าค่ะ ฉางชิงหน้าตาดูร้อนใจมาก บอกว่ามีเรื่องด่วนอยากพบพระชายา”
เมื่อได้ยินดังนั้น มู่เหยาก็พอเดาได้ว่า เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเยี่ยนสวิน
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ในเมื่อท่านปันใจ งั้นข้าขอแต่งกับยอดขุนนาง
ในเมื่อท่านปันใจ งั้นข้าขอแต่งกับยอดขุนนาง อ่านจบ 470 ตอนแล้วมีเล่มต่อหรือไม่...
ทำไมฉันเสียเงินซื้ออ่านในเว็บไซต์ แล้วพอรีโหลดอ่านใหม่ ตอนที่ 59 ไม่ได้อีก มันขึ้นว่าขัดข้อง ขอโทษนะ เงินก็จ่ายจะขัดข้องอะไร หัดปรับปรุงระบบด้วย คนอ่านเสียอารมณ์...
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสได้มั้ยคะ...