บทส่งท้าย 5.4 นักเรียนตัวท็อปกับหนอนหนังสือ
………………..
บทส่งท้าย 5.4 นักเรียนตัวท็อปกับหนอนหนังสือ
ทันใดนั้น ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความวุ่นวาย
“เหลียงเลี่ยงคุยกันก่อนนะ ใจเย็น ๆ ก่อน” มู่เทียนหยวนและหลิวซิ่วจือก้าวไปข้างหน้าเพื่อเกลี้ยกล่อมเธอ พวกเขาทั้งสองคนตกตะลึงไม่น้อย ใครจะคิดว่าทันทีที่เหลียงเลี่ยงเข้ามาในห้อง เธอก็กระโจนพุ่งใส่เขาด้วยหมายที่จะปลิดชีพอีกฝ่ายในทันที?
“พวกคุณสองคนถอยไป ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!” ดวงตาคู่สวยที่แฝงไปด้วยแรงอาฆาตช้อนมองพวกเขาในทันใด มันทำให้คนทั้งสองไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอีกแม้เพียงก้าวเดียว พวกเขาก็ตระหนักดีว่าเมื่อไข่มุกงามแห่งราชวงศ์นี้ถึงจุดเดือดเมื่อไร แน่นอนว่าไม่มีใครที่สามารถขวางทางของเธอได้
ถึงขนาดที่เหลียงเลี่ยงเคยเล่นงานคุณชายคนหนึ่งอย่างทารุณต่อหน้าจักรพรรดิและคนอื่น ๆ ในระหว่างงานเลี้ยงประจำราชวงศ์มาแล้ว ใช่ แม้แต่องค์จักรพรรดิเองก็ไม่สามารถห้ามเธอได้!
“อย่าสอด เจ้าอ้วนนี่!” เหลียงเลี่ยงเหลือบมองลุงหนิง ทำเอาเขาถึงกับหัวเราะขื่นทั้งใบหน้าผิดหวัง
“พี่เหลียงเลี่ยง นี่ผมไปทำอะไรให้คุณโกรธตอนไหน?” จ้าวจื้อเฉิงสัมผัสได้ถึงความโกรธที่จริงจังจากการกระทำของเธอ เขาตะโกนออกไปอย่างไม่สนความเจ็บปวดที่ประทับบนร่าง
“เหอะ กำลังทำตัวเหมือนได้รับความอยุติธรรมอยู่หรือไง? คิดว่าฉันเป็นฝ่ายรังแกนายอย่างงั้นสิ? ใช่ วันนี้ฉันจะซัดนายให้น่วมไปเลย!” เหลียงเลี่ยงพูดพร้อมกับพุ่งไปข้างหน้าและทุบตีเขาไม่หยุด ตอนนั้นเอง มีเพียงเสียงโหยหวนแห่งความเจ็บปวดที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ จ้าวจื้อเฉิงนอนขดอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง ที่ปากและจมูกอาบไปด้วยเลือดแดงฉาน มันเจ็บปวดเสียจนเขาไม่อาจจะลุกไหว
“ไม่เอาน่า เดี๋ยวเขาก็ได้ตายจริงหรอก” ทันใดนั้นลุงหนิงก็เข้าไปขวางเหลียงเลี่ยงทั้งรอยยิ้มขืนเกร็ง “อย่างน้อยก็บอกมาทีว่าตีเขาไปทำไมกัน?”
เหลียงเลี่ยงกำลังจะผลักลุงหนิงออกไป แต่เมื่อเธอเห็นว่าเฉินหลานและมู่ชิงออกไปจากห้องที่เละเทะไปด้วยความวุ่นวายแล้ว เธอก็หยุดมือทันทีด้วยคล้ายคิดบางอย่างได้ หญิงสาวเม้มริมฝีปากครู่หนึ่งก่อนจะถ่มน้ำลายใส่จ้าวจื้อเฉิงพร้อมสบถลั่น “ไอ้เวรเอ๊ย!”
มู่เทียนหยวนเหลือบมองเวรยามสองคนที่อยู่ด้านนอกเป็นสัญญาณ พวกเขารีบวิ่งเข้ามาและอุ้มร่างที่ไร้สติของจ้าวจื้อเฉิงออกไป
“เหลียงเลี่ยง นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ลุงหนิงถอนหายใจ เขารู้ดีว่าบ้านตระกูลจ้าวต้องแตกแน่นอนหากเห็นจ้าวจื้อเฉิงกลับไปในสภาพนั้น
“ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อเขานั่นแหละ ไม่อย่างนั้นฉันไม่มานั่งสนใจไอ้คนที่สมองมีแต่เล่ห์เหลี่ยมนี่หรอก” เหลียงเลี่ยงทิ้งกายพิงขอบโต๊ะและหยิบถ้วยชาขึ้นจิบ เมื่อประกอบกับรูปลักษณ์งดงามอย่างเย็นชาของเธอ มันก็ให้กิริยาดังกล่าวไม่ได้ดูหยาบคาย หากแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวแทน
สิ้นคำ ทั้งลุงหนิง มู่เทียนหยวน และหลิวซิ่วจือก็ตกอยู่ในความคิดลึกซึ้ง
แม้ว่าเหลียงเลี่ยงจะเป็นคนอารมณ์ร้าย แต่เธอก็ไม่ใช่ไร้เหตุผล ในทางกลับกัน เธอเป็นสตรีที่มากด้วยสติปัญญา ไม่อย่างนั้นแล้วองค์จักรพรรดิคงไม่ให้ความสำคัญกับเธอมากเพียงนี้
การที่จู่ ๆ เธอก็บุกมาที่นี่ในคืนงานเลี้ยงอาหารค่ำ และทุบตีจ้าวจื้อเฉิงอย่างบ้าดีเดือดพร้อมกับคำพูดที่เป็นปริศนา มันกระตุ้นให้พวกเขารู้สึกเอะใจขึ้นมา
แต่ทั้งสามคนก็ยังไม่เข้าใจเหตุผลที่แท้จริงอยู่ดี
หรือว่าจ้าวจื้อเฉิงจะทำผิดพลาดบางอย่างถ้าวันนี้เธอไม่ทุบเขาให้สลบ?
หากเป็นเช่นนั้นก็เข้าใจได้
ที่น่าสงสัยคือทำไมถึงต้องเป็นคืนนี้? คิดแล้วก็แปลก เหตุใดคนของราชวงศ์ถึงต้องบุกบ้านคนอื่นและทุบตีใครบางคนในงานเลี้ยงรวมญาติแบบนี้?
“ยังไม่เข้าใจกันอีกหรอเนี่ย? ให้ตายสิ นี่พวกคุณก็โง่พอ ๆ กับจ้าวจื้อเฉิงเลยสินะ?” เหลียงเลี่ยงวางถ้วยชาลงด้วยใบหน้าที่แต้มคิ้วขมวดยามที่เหลือบมองคนทั้งสาม
“หรือว่า… จะเกี่ยวข้องกับแฟนหนุ่มของชิงชิง?” ดูเหมือนลุงหนิงจะคิดอะไรบางอย่างได้
ใช่แล้ว เฉินหลาน คนรักของชิงชิง
แม้ว่ามู่เทียนหยวนและหลิวซิ่วจือจะไม่อยากยอมรับ แต่พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้
เฉินหลานหรือ? ทุกอย่างที่เหลียงเลี่ยงทำในวันนี้ก็เพราะหนอนหนังสือที่ไม่มีอะไรดีนั่นอย่างนั้นหรือ?
มู่เทียนหยวนและภรรยาของเขาค่อนข้างตะลึง แน่ล่ะ มันทั้งแปลกและไม่สมเหตุสมผลเลยแม้แต่น้อย พวกเขารู้สึกว่ามันแอบไร้สาระอยู่พอสมควร
อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขามองหน้าเหลียงเลี่ยง มันไม่มีร่องรอยถึงการปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจและสับสน
ลุงหนิงมองท่าทางของหญิงสาวผู้นี้ออกปรุโปร่ง ดังนั้นเมื่อเขาเห็นเธอดื่มชาอยู่เช่นนั้น เขาก็รู้ได้ทันทีว่าการคาดเดาของเขาใกล้เคียงกับความจริงมาก
“ดูเหมือนว่าภูมิหลังของเจ้าหนุ่มคนนั้นจะไม่ธรรมดา” ลุงหนิงจมอยู่กับความคิด
“พี่หนิง ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้น?” มู่เทียนหยวนขมวดคิ้ว “ฉันเคยขอให้เพื่อนบางคนในหน่วยราชการพิเศษช่วยตรวจสอบประวัติของเด็กหนุ่มคนนั้นให้ พวกเขาไม่พบอะไรที่ผิดปกติเลย” เขาว่าเสียงกระซิบ
ขณะที่พูด เขาก็เดินไปที่ตู้หนังสือด้านข้าง และหยิบกองเอกสารหนาเตอะมาวางต่อหน้าลุงหนิง
เอกสารดังกล่าวมีข้อมูลของเฉินหลานโดยละเอียด ไม่ว่าจะในเรื่องครอบครัว ผลการเรียน รูปลักษณ์ภายนอก และแม้แต่นิสัยใจคอ งานอดิเรก ข้อเสีย บ้านเกิด โรงเรียน อาจารย์ เพื่อนร่วมชั้น… ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเฉินหลานนั้นได้รับการบันทึกไว้อย่างชัดเจน
หน่วยราชการพิเศษเป็นแผนกลึกลับที่เชี่ยวชาญในการค้นคว้าข้อมูลส่วนตัวของผู้ที่อยู่ในจักรวรรดิ
มู่เทียนหยวนมั่นใจในข้อมูลของเฉินหลานจากเอกสารฉบับนี้ มันไม่มีทางจะเป็นเอกสารปลอมอย่างแน่นอน!
เท่าที่เขากังวล เฉินหลานเป็นเด็กหนุ่มหัวแข็งจากชานเมือง จริงอยู่ที่นิสัยรักการอ่านของเขาดีและควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง แต่ท้ายที่สุดแล้ว เฉินหลานนั้นไร้ฐานะ ไร้ภูมิหลัง ไม่มีอะไรที่พิเศษเลยแม้แต่น้อย เขากลัวเหลือเกินว่าลูกของตนจะต้องตกระกำลำบากหากใช้ชีวิตร่วมกับผู้ชายคนนี้
และหากสิ่งนั้นเกิดขึ้นจริง ตระกูลมู่ของเขาคงกลายเป็นตัวตลกในหมู่ชนชั้นสูงอย่างแน่นอน
ลุงหนิงพลิกดูเอกสารพลางจับจ้องไปที่เหลียงเลี่ยงสลับไปมา มันเป็นท่าทางของคนที่กำลังฟุ้งซ่านอย่างเห็นได้ชัด
“หยุดพลิกไปมาสักที! เสียงดังน่ารำคาญ!” เหลียงเลี่ยงจ้องมองลุงหนิง และคว้าเอกสารในมือของเขาโยนขึ้นไปในอากาศ แผ่นกระดาษสีขาวกระจายไปทั่วพื้นกระเบื้องอย่างรวดเร็ว
“ถ้าขยะบ้านี่เป็นของจริง ฉันคงไม่ถ่อมาในคืนงานเลี้ยงรวมญาติแบบนี้หรอก” เหลียงเลี่ยงปวดหัวตุบ เธอใช้นิ้วนวดขมับไปมาทั้งสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอ่อนล้า
“ของปลอมหรอกหรือ?” มู่เทียนหยวนและภรรยาอุทานด้วยความประหลาดใจ สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือสิ่งที่พวกเขาได้รับมาจากหน่วยราชการพิเศษ หน่วยงานที่แม้แต่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของกองทัพที่มากอิทธิพลก็ไม่อาจแทรกแซง
เพราะมันคือแผนกลึกลับที่ถูกควบคุมโดยราชวงศ์โดยตรง และมีเพียงจักรพรรดิเท่านั้นที่หนุนหลัง!
ทว่าตอนนี้เหลียงเลี่ยงกลับบอกว่าเอกสารนั้นเป็นของปลอม…
นี่มันค่อนข้างแปลกเกินไป ใจของมู่เทียนหยวนและภรรยาพลันหวั่นผวา แน่นอน ด้วยอาชีพที่ต้องสร้างสายสัมพันธ์ทางการเมืองมาอย่างยาวนาน พวกเขาสังเกตได้ถึงความผิดปกติในทันที
หากเอกสารนั้นเป็นของปลอม ก็เป็นไปได้เพียงสองทางเท่านั้น
หนึ่ง คือหน่วยราชการพิเศษตั้งใจมอบเอกสารปลอมให้เขา หรือ… สอง แม้แต่หน่วยราชการพิเศษนี้ก็ถูกหลอกด้วยเช่นกัน!
ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร มันก็ไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
อย่างไรน่ะหรือ?


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บันทึกเส้นทางจักรพรรดิเซียน [符皇]
ทำไมตอนที่ 1631-1637 อ่านไม่ได้ครับ...
อยากซื้อหนังสือเรื่องนี้จบรึยังมีขายรึยัง ราคาเท่าไหร่...
กำลังสนุกเลยจ้า1407...
1...
รออ่าน1296...
รออ่าน1184จ้า...
ตอนที่1111รออ่านยุ...
ตอน1109รออ่านยุ...
กำลังมันเลยครับ...
กำลังมันเลยครับ...