บันทึกตำนานนายน้อยเจ้าสำราญ นิยาย บท 308

บทที่ 308 ขยายกองกำลัง

ในเวลานี้จ้าวอวี้หลงเข้ามาด้านในแล้ว

ฉินเฟิงไม่มีเวลาสนใจเขา ชายหนุ่มมุ่งความสนใจไปที่การเขียนจดหมาย ในที่สุดก็เรียกหาจ้าวเฉิง หัวหน้าโรงพักม้าที่กำลังจะออกจากเมืองหลวง “เจ้าส่งจดหมายถึงหลี่เซียวหลาน พี่หญิงสามของข้าด้วย”

จ้าวเฉิงรับจดหมายด้วยมือทั้งสองข้าง ก่อนจะพบว่ามีจดหมายฉบับเล็กอยู่ใต้จดหมายฉบับใหญ่

ด้านบนคือ ‘ถึงหลี่เซียวหลาน’

ด้านล่างคือ ‘ถึงหนิงหู่’

ในเวลานี้ หนิงหู่ได้พาทีมวิศวกรไปยังอำเภอเป่ยซีแล้ว เห็นได้ชัดว่าจดหมายฉบับเล็กที่ตั้งใจซ่อนจากสายตาคนฉบับนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมาก

จ้าวเฉิงเองก็ฉลาดเฉลียว เขาซ่อนจดหมายฉบับเล็กไว้อย่างเงียบ ๆ ก่อนจะยัดจดหมายฉบับใหญ่ลงในกระเป๋า แล้วกลับไปที่อำเภอเป่ยซีตามถนนทางการ จ้างเฉิงแวะเปลี่ยนม้าที่โรงพักม้าอำเภอฝูอวิ้น เขาจิบชาไปสองจิบ และตอนนั้นก็รู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย จึงหลับไป พอตื่นมาอีกทีก็ผ่านไปสองก้านธูปแล้ว

จ้าวเฉิงตรวจสอบจดหมายอย่างรวดเร็ว พบว่าจดหมายที่จะมอบให้หลี่เซียวหลานเหมือนจะไม่เสียหาย แต่รอยเส้นเล็ก ๆ ที่ตราประทับขาดแล้ว เห็นได้ชัดว่าถูกคนเปิดอ่าน

เนื่องจากโรงพักม้ามีคนพลุกพล่านและแออัด จ้าวเฉิงจึงแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น รอกระทั่งห่างจากโรงพักม้าและไม่มีคน เขาก็ตรวจสอบจดหมายลับที่ซ่อนอยู่ เมื่อตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ถึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ด้านฉินเฟิง เขาแน่ใจว่าหน่วยองครักษ์ชุดดำจะดำเนินการตรวจสอบผู้คนที่เข้าออกค่ายเทียนจีอย่างเข้มงวด

จึงมีเพียงให้หนิงหู่ส่งจดหมายให้กับหลี่เซียวหลานด้วยสองมือจึงจะปลอดภัย

ท้ายที่สุดแล้ว การจัดตั้งหน่วยสอดแนมนั้นแตกต่างกับการจัดตั้งกองทัพอย่างทหารค่ายเทียนจีโดยสิ้นเชิง

ทันทีที่ฮ่องเต้ต้าเหลียงทรงทราบจะต้องหวาดระแวงฉินเฟิงเป็นแน่

แต่ความปรารถนาของฉินเฟิงที่จะมีหน่วยข่าวกรองของตัวเองก็มากนัก

เขาจึงต้องใช้แผนต่ำชั้นเช่นนี้

หลี่เซียวหลานกับพี่สี่จินมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ความสามารถของพวกเขาไม่ต่างจากคนที่อยู่ในสมาคมรายนามสวรรค์ หากให้หลี่เซียวหลานรับผิดชอบการจัดระเบียบหน่วยข่าวกรองย่อมพึ่งพาได้แน่นอน

กระทั่งเขาได้ยินเสียงกระแอมไอเล็กน้อยเบื้องหน้า ในที่สุดฉินเฟิงก็เบนความสนใจไปที่จ้าวอวี้หลง

สมแล้วที่เป็นบุตรชายของผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพมังกรซ่อนพยัคฆ์

ในยุคที่เผชิญกับภาวะขาดสารอาหาร ส่วนสูงเฉลี่ยต่อคนไม่ถึงร้อยหกสิบเซนติเมตร ทว่าจ้าวอวี้หลงกลับมีร่างกายกำยำ เขาสูงเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร เรียกได้ว่าสูง ‘ผิดปกติ’ ทีเดียว

แม้แต่หนิงหู่บุรุษที่นับว่าแข็งแกร่งที่สุดในค่ายเทียนจี พอเทียบกับจ้าวอวี้หลงแล้วยังผอมราวกับไก่

นอกจากจะสูงกำยำแล้ว รูปร่างหน้าตาของจ้าวอวี้หลงก็เพียงพอจะทำให้ฉินเฟิงอิจฉาตาร้อน

คิ้วกระบี่คมสองข้าง ดวงตาราวเสือดาวคู่หนึ่ง

เผยความสง่างามของบุรุษอย่างเต็มเปี่ยม

นับตั้งแต่จ้าวอวี้หลงเดินเข้ามาด้านใน ฉินเฟิงก็ไม่ลุกขึ้นยืนเลย ด้วยเกรงหากเทียบกับจ้าวอวี้หลงจะทำให้เขาดูด้อยกว่าจนรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจได้

ฉินเฟิงเกลียดผู้ชายหน้าตาดีเป็นที่สุด โดยเฉพาะผู้ชายอย่างจ้าวอวี้หลงที่หล่อเหลาเกินมนุษย์มนา

สิ่งที่แปลกคือ ฉินเฟิงไม่ปฏิเสธจ้าวอวี้หลง ในทางตรงกันข้ามเขากลับรู้สึกพึงพอใจมาก

ในฐานะบุตรชายของผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพมังกรซ่อนพยัคฆ์ เขามีฐานะสูงส่ง แต่ไร้ความเย่อหยิ่งใด ๆ เพียงยืนเงียบ ๆ อยู่หน้าโต๊ะ ฉินเฟิงไม่เอ่ยพูด จ้าวอวี้หลงก็แค่ยืนรอต่อไป

ฉินเฟิงไม่ชอบทำอะไรลึกลับซับซ้อน เขาไม่สนใจจ้าวอวี้หลง ไม่ใช่เพื่อดัดนิสัยของอีกฝ่าย แต่เนื่องจากเสี่ยวเซียงเซียงดึงดูดความสนใจทั้งหมดไป ชายหนุ่มจึงลืมจ้าวอวี้หลงไปเสียสนิท

เมื่อได้ยินเสียงของจ้าวอวี้หลง ในที่สุดฉินเฟิงก็กลับมามีสติอีกครั้ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้า “หึ ๆ มีบางอย่างที่ข้าต้องถามก่อน กองทัพมังกรซ่อนพยัคฆ์ภายใต้การบังคับบัญชาของบิดาเจ้ามีทหารม้าเกราะหนักกี่นาย?”

จ้าวอวี้หลงขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้จะไม่เข้าใจว่าไฉนฉินเฟิงถึงถามเรื่องนี้ แต่โครงสร้างทางทหารไม่ได้เป็นความลับ ดังนั้นเขาจึงตอบออกไป “ต้าเหลียงขาดม้า พันธุ์ม้าคุณภาพสูงยิ่งหายาก ด้วยเหตุนี้กองทหารรักษาการณ์ในเมืองหลวงสามารถมีกองกำลังทหารม้าขนาดใหญ่ได้ ส่วนทหารม้าเกราะหนัก มีเงื่อนไขในตัวม้าศึกสูงจึงมีน้อยกว่า”

“กองทัพมังกรซ่อนพยัคฆ์มีทหารม้าเกราะหนักทั้งหมดสามพันนาย”

“ค่ายตะวันออกและตะวันตกต่างก็มีทหารม้าเกราะหนักหนึ่งพันนาย”

“กองทหารรักษาการณ์ไม่มีทหารม้าเกราะหนัก มีเพียงทหารม้าเกราะเบาสองพันนาย”

ฉินเฟิงแอบคำนวณในใจ กองทหารในเมืองหลวงทั้งหมดรวมกันมีทหารม้าเกราะหนักเพียงห้าพันนาย ทว่าก็คิดเป็นเกือบเก้าส่วนของทหารม้าเกราะหนักในต้าเหลียง นี่แสดงให้เห็นว่าทหารม้าเกราะหนักมีค่าเพียงใด

จากตัวอย่างการต่อสู้ของทหารค่ายเทียนจีจนถึงตอนนี้ หน่วยเดียวที่สามารถยับยั้งทหารค่ายเทียนจีได้คือทหารม้า

ยามเผชิญหน้ากับทหารม้าเกราะเบาก็ยังพอฝืนสู้ได้บ้างแต่จะไม่มีข้อได้เปรียบเลย

หากเผชิญหน้ากับทหารม้าหนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการรบภาคสนาม ถึงตอนนั้นก็คงไม่แคล้วเป็นฝ่ายถูกสังหารหมู่อยู่ฝ่ายเดียว

เพราะอย่างไร…

ทหารม้าเกราะหนักแห่งยุคนี้ก็แทบจะเทียบเท่ากับ ‘กองทหารติดอาวุธ’ และเป็นอาวุธสำคัญของแคว้น

ฉินเฟิงมองจ้าวอวี้หลงแล้วหรี่ตาลง “ข้าจะบอกเจ้า ข้าให้เจ้าเข้ามาในค่ายเทียนจีมีเพียงจุดประสงค์เดียว นั่นคือสร้างกองทหารม้าเกราะหนัก…”

[1] ป๋อเล่อ : คำที่ใช้เรียกคนเลี้ยงม้าสมัยโบราณ รู้ลักษณะม้าเป็นอย่างดี ในบริบทนี้หมายถึง พ่อของจ้าวอวี้หลงมีคนมีพรสวรรค์อยู่กับมือแต่กลับส่งมาให้ผู้อื่น