บันทึกตำนานนายน้อยเจ้าสำราญ นิยาย บท 603

บทที่ 603 ใจประชาชน

ลูกธนูพุ่งเข้าใส่ฉินเฟิงอย่างแม่นยำไม่มีพลาด

เซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์ร้องเสียงหลง

ขณะที่ทุกคนคิดว่าฉินเฟิงตายแน่แล้ว เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น

พอลูกธนูสามกระทบเกราะของฉินเฟิง ลูกธนูก็กระเด็นออกไปทั้งหมด

องครักษ์หลวงงุนงงไปชั่วขณะ รีบยิงธนูเพิ่มอีกดอก ธนูดอกนี้ยิงถูกหลังของ ฉินเฟิง แต่ก็ยังคงกระเด็นออกไปเช่นเดิม

องครักษ์หลวงผู้มากประสบการณ์ตัดสินใจได้ทันที เกราะของฉินเฟิงหนากว่าที่คาดไว้ เมื่อรวมกับแผ่นเหล็กป้องกันหัวใจ ลูกธนูย่อมไม่สามารถทะลวงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ฉินเฟิง ช่างรอบคอบจริง ๆ เขาคำนึงถึงทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นได้แทบทั้งหมดทีเดียว

การพยายามสังหารฉินเฟิงด้วยลูกธนูเพียงอย่างเดียวไม่ได้ผลแล้ว

อีกทั้ง ฉินเฟิงยังมีปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็วมาก เขาเข้าไปหลบอยู่หลังม้าศึก หลีกเลี่ยงธนูขององครักษ์หลวง

ภายใต้แรงกดดันจากลูกธนู ฉินเฟิงจำต้องละทิ้งการหลบหนี และยืนหยัดอยู่ที่เดิม

นี่ย่อมเป็นโอกาสให้องครักษ์หลวงและทหารรักษาพระราชวังโจมตีสองฝ่าย

หัวใจของเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์เต้นไม่เป็นส่ำ น้ำตานองหน้า นางตะโกนเสียงดัง “ฉินเฟิง เจ้ารีบหนีไปเร็วเข้า อย่าสนใจพวกข้าอีกเลย”

“เจ้าคนเดียวไม่มีทางทะลวงแนวป้องกันขององครักษ์หลวงมาได้หรอก”

“รีบไปเถอะ ข้าขอร้อง!”

ใบหน้าของเซี่ยปี้เองก็ซีดเผือด สายตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

สถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้เป็นเทพเซียนมาเอง ก็มีแต่เส้นทางแห่งความตายรออยู่เท่านั้น

บนสนามรบเมื่อต้องเผชิญหน้ากับทหารม้า ความกล้าหาญย่อมไร้ความหมายที่สุด

จำนวนคนคือกุญแจตัดสินชัยชนะและความพ่ายแพ้บนสนามรบเสมอ

ขณะเดียวกัน เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของเสนาบดีกรมยุติธรรมดังก้องไปทั่วลานประหาร

“ฮ่า ๆๆ ฉินเฟิง! ก็ไหนว่าเจ้าเป็นโหวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า ไฉนจึงกลายเป็นเต่าหดหัวเช่นนี้?”

“ทหารเป่ยซี อวดอ้างว่าเป็นกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งชายแดนเหนือ แต่บัดนี้กลับถูก ทหารรักษาพระราชวังล้อมไว้ แม้แต่จะหนีก็ทำไม่ได้”

“เพียงเจ้าคนเดียว คิดว่าจะเอาชนะองครักษ์หลวงได้หรือ? ฝันไปเถิด!”

“วันนี้ไม่เพียงแต่พ่อลูกตระกูลเซี่ยจะต้องตาย เจ้าก็ต้องตายไปพร้อมกันด้วย”

เสนาบดีกรมยุติธรรมแทบคลั่ง การกำจัดฉินเฟิงเป็นสิ่งที่ไท่เป่าหลินปรารถนา

หากฉินเฟิงตาย ไม่ว่าจะพลพรรคเถาหลินหรือกองทัพชายแดนเหนือ ก็จะต้องพินาศสิ้น!

และพอฉินเฟิงตายไป ไท่เป่าหลินก็จะช่วยให้องค์ชายรองได้สืบทอดบัลลังก์อย่างง่ายดาย

ถึงตอนนั้น แม้องค์ชายใหญ่จะสวรรคตไปแล้ว แต่ตระกูลหลินก็จะยังเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของต้าเหลียง ไม่มีใครสั่นคลอนได้

ส่วนเสนาบดีกรมยุติธรรม ในฐานะกำลังหลักของไท่เป่า เขาก็จะได้ดิบได้ดี ยกฐานะขึ้นไปอีกขั้น

เสนาบดีกรมยุติธรรมแทบกลั้นความตื่นเต้นในใจไม่อยู่ นี่เป็นครั้งที่เข้าใกล้ความสำเร็จขนาดนี้ หากไม่มีเหตุไม่คาดฝัน การต่อสู้อันยาวนาน จะได้ปิดฉากลงวันนี้

ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ลานประหารต่างเหงื่อตก

ยิ่งเห็นฉินเฟิงหลบอยู่หลังม้าศึก ขณะที่ทหารรักษาพระราชวังและองครักษ์หลวงเริ่มโจมตีสองทาง

ทุกคนต่างคิดว่าฉินเฟิงไม่มีทางรอดแล้ว

พวกขุนนางในเมืองหลวงที่เคยมีความแค้นกับฉินเฟิงต่างดีใจ

“ฮ่า ๆๆ ฉินเฟิงตายแน่แล้ว”

“ในที่สุดไอ้หมอนี่ก็ตายเสียที สวรรค์ช่างมีตาจริง ๆ”

“เฮอะ ท่านโหวอันดับหนึ่ง แท้จริงก็เป็นแค่นายน้อยเจ้าสำราญไม่รู้ประมาณตน”

“ถ้าฉินเฟิงเข้าพวกกับองค์ชายรองก็คงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ฮึ หยิ่งผยองนัก ช่างน่าขันจริง ๆ”

กล่าวอย่างไม่ถ่อมตัวและไม่หยิ่งผยอง “ท่านเสนาบดี ระวังตำแหน่งของท่านด้วย”

“ในฐานะเสาหลักของแผ่นดิน ท่านจะเรียกชาวบ้านว่าพวกไร้สำนึกได้อย่างไร”

ได้ยินแบบนี้ เสนาบดีกรมยุติธรรมก็ถึงกับพูดไม่ออก

ผู้บัญชาการศาลต้าหลี่ส่งเสียงฮึดฮัด แล้วกล่าวว่า “กฎหมายไม่ตำหนิมวลชน ในเมื่อราษฎรทั้งหมดต่างพากันร้องตะโกน นั่นก็คือเสียงของประชาชน”

“ท่านเสนาบดีอาศัยการสนับสนุนจากไท่เป่า ก็จะทำตามอำเภอใจ ขัดขืนเสียงเรียกร้องของประชาชนหรือ?”

“ข้าเป็นเพียงผู้ปฏิบัติตามคำสั่ง ฟังคำสั่งจากฝ่าบาท ท่านเสนาบดี ท่านควรไตร่ตรองให้ดีเสียก่อน!”

เผชิญกับการเตือนและคำเตือนของผู้บัญชาการศาลต้าหลี่ แม้ในใจของเสนาบดีกรมยุติธรรมจะไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าขัด

ผู้บัญชาการศาลต้าหลี่ไม่สนใจเสนาบดีกรมยุติธรรม เขาเงยหน้ามองฉินเฟิง

ในใจอดที่จะอาลัยไม่ได้

“เจ้านี่ช่างไร้กฎเกณฑ์จริง ๆ ต่อให้วันนี้หนีพ้นการโจมตีของไท่เป่าได้ ก็คงมีชีวิตไม่ถึงวันพรุ่งนี้”

“โทษของการช่วยนักโทษประหาร ไม่ใช่สิ่งที่จะลบล้างได้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมเพียงเล็กน้อย”

“หนุ่มสาวช่างใจร้อนจริง ๆ”

“ฉินเฟิงเป็นแบบนี้ก็ช่างเถอะ แต่กระทั่งฉินเทียนหู่ก็ยังมัวเมาไปด้วย!”

ตอนนี้เอง องครักษ์หลวงก็เข้าใกล้ม้าศึกของฉินเฟิงแล้ว

องครักษ์หลวงยกแหลนขึ้น

ฉินเฟิงซ่อนตัวอยู่หลังม้าศึก หายใจหอบถี่ เขาถูกธนูยิงไหลซ้าย ตอนนี้เลือดไหลออกมาไม่หยุด

ภายใต้สถานการณ์คับขันเช่นนี้ ฉินเฟิงไม่มีท่าทีท้อแท้ ยิ่งเสียงตะโกนของราษฎรดังมาจากทุกสารทิศ เขาก็ยื่งฮึกเหิม

ด้วยเสียงของประชาชน ไม่ต้องถึงแค่พวกของไท่เป่าหลินเล็ก ๆ นี่ ต่อให้เป็นศัตรูกับฮ่องเต้ก็ไม่มีสิ่งใดน่ากลัว!