บันทึกตำนานนายน้อยเจ้าสำราญ นิยาย บท 821

บทที่ 821 กบฏบุก หมายปลงพระชนม์ฮ่องเต้

เพื่อแสดงความจริงใจ ฉินเฟิงลุกขึ้นแล้วยกจอกสุราขึ้นดื่มให้เฉินซือและคนอื่น ๆ

“โลกนี้ไม่มีศัตรูยั่งยืน และมิตรแท้ถาวร มีแต่ผลประโยชน์เท่านั้นที่จีรัง”

“และสำหรับบ้านเมืองก็ยิ่งเป็นเช่นนั้น!”

“จุดยืนและเส้นแบ่งของข้า พวกท่านก็ทราบกันแล้ว ส่วนอนาคตของสองแคว้นจะเป็นเช่นไรต่อไปก็ขึ้นอยู่กับว่า พวกท่านจะทุ่มเทเพียงใด”

“ข้าดื่มหมดแล้ว เชิญพวกท่านตามสบาย”

ปกติฉินเฟิงไม่ค่อยดื่มสุรา ความทนต่อสุราของเขาอาจไม่ถึงสามส่วนของหนิงหู่ด้วยซ้ำ แต่วันนี้ที่อยู่บนโต๊ะเจรจา ฉินเฟิงแสดงความห้าวหาญอย่างหาได้ยาก ดื่มสุราหมดจอกรวดเดียว

เห็นเช่นนี้ พวกเฉินซือสบตากัน แล้วลุกขึ้นตอบรับ

บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่เมื่อครู่กลับคืนสู่ความครึกครื้น สถานะของทั้งสี่คนหมุนเปลี่ยนไปมา จากมิตรเป็นศัตรู จากศัตรูเป็นคู่ค้า สุดท้ายก็วนกลับมายังจุดเดิม

มองทั้งสี่คนดื่มสุราพลางสนทนากัน ราวกับเรื่องราวก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดขึ้น

จิ่งฉือเฝ้าสังเกตเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น โลกทัศน์ราวกับพลิกกลับ นางได้เรียนรู้หลายสิ่งนัก เมื่อเผชิญหน้ากับผลประโยชน์ของแคว้นย่อมสามารถทิ้งเกียรติยศทั้งหมดได้ ขอเพียงคว้าผลประโยชน์แคว้นมา แม้จะกลายเป็นคนเลวทรามที่ทำทางไม่เลือกก็ไม่เป็นไร

แน่นอน จิ่งฉือรู้ดีว่านี่เป็นการเจรจาที่ลับ หากเป็นที่แจ้ง พวกเขาสี่คนย่อมกลายเป็นเสาหลักของแคว้นที่ซื่อตรงและสง่างามอย่างไร้ที่ติ

ขณะที่จิ่งฉือกำลังเก็บเกี่ยวความรู้และพัฒนาตนเอง ห่างออกไปหลายพันลี้ ณ เชิงภูเขาไท่แคว้นต้าเหลียง เกิดเหตุต่อสู้ดุเดือดขึ้น

ทหารองครักษ์ห้าพันคนของฮ่องเต้ต้าเหลียงต่อสู้อย่างห้าวหาญ สกัดกั้นกองกำลังกบฏไว้ที่เชิงเขา

การต่อสู้ดำเนินมาหนึ่งวันเต็มแล้ว ทหารองครักษ์จากห้าพันคน เหลือรอดเพียงพันกว่าคน พวกเขายอมตายไม่ยอมแพ้ และแม้ว่าทหารทุกคนจะเป็นทหารชั้นยอดเอาชนะศัตรูมากมายด้วยตัวคนเดียวได้

แต่ความสูญเสียใหญ่หลวงก็ผลักดันสถานการณ์ของพวกเขาเข้าขั้งวิกฤต

ถ้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป แนวป้องกันจะถูกทำลาย และการที่กองกำลังกบฏจะบุกมาถึงที่ประทับของฮ่องเต้ต้าเหลียงก้เป็นเพียงเรื่องของเวลา

ขณะเดียวกัน ฮ่องเต้ต้าเหลียงยืนเอามือไพล่หลังอยู่ที่ค่ายใหญ่กลางภูเขา เผชิญหน้ากับกองกำลังกบฏที่กำลังจะบุกเข้ามาอย่างท่วมท้น ไม่แสดงท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย เพียงมองลงไปยังสนามรบดุเดือดเบื้องล่างด้วยสายตาเย็นชา

จางซิวเย่ที่ติดตามมามีเหงื่อเย็นไหลโซมกายแล้ว เขาตัดสินใจกราบทูล “ฝ่าบาท ตามรายงานด่วนจากเมืองหลวง กองกำลังประจำการณ์เมืองหลวงทั้งหมดยังคงประจำการณ์อยู่ที่เดิม ไม่มีการเคลื่อนย้ายกำลังทหารแต่อย่างใด”

“กองทัพสามหมื่นคนนี้ไม่รู้แน่ว่าโผล่มาจากที่ใดพ่ะย่ะค่ะ”

สายตาของฮ่องเต้ต้าเหลียงไม่แสดงความรู้สึกใด ตลอดชีวิต เขาเคยเห็นเหตุการณ์ใหญ่มามากมาย แม้จะมีดาบจ่อคอก็ไม่อาจทำให้เขาจำนนได้ นี่คือศักดิ์ศรีของผู้เป็นฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจให้ผู้ใดลบหลู่

ชั่วชีวิตของเขาทำให้ผู้คนมากมายผิดหวัง แต่ไม่เคยทำให้ประชาชนนับหมื่นแสนต้องผิดหวัง

แนวป้องกันกำลังจะถูกโจมตีแตก ฮ่องเต้ต้าเหลียงยังคงนิ่งสงบ “กองทหารรักษาการณ์ยังไม่เคลื่อนไหว ยิ่งยืนยันการคาดเดาของเจิ้น”

“กองทหารรักษาการณ์ค่ายตะวันออกและค่ายตะวันตกและฝ่ายสนับสนุนฮ่องเต้แห่งแผ่นดินจงหยวนได้หันไปเข้าร่วมกับองค์ชายเจ็ดแล้ว”

“หากไม่อยากให้กองทัพมังกรซ่อนพยัคฆ์กับฉินเทียนหู่สังเกตเห็น กองทหารรักษาการณ์เพียงต้องส่งกำลังพลมาสองพันคนจากแต่ละกองกำลัง รวมกับสี่พันคนของฝ่ายสนับสนุนฮ่องเต้ในแผ่นดินจงหยวนที่อ้อมมาสมทบ เท่านี้ก็เป็นหนึ่งหมื่นคน”

ได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาจางซิวเย่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ถึงขั้นตื่นตระหนกอย่างไม่อาจควบคุม

กองทหารรักษาการณ์ค่ายตะวันออกและค่ายตะวันตกเคยหมากสำคัญของฮ่องเต้ต้าเหลียง ทว่าบัดนี้กลับหันไปเข้าข้างหลี่ยง นับแต่หลี่ยงรักษาราชการแทน เขาใช้ทุ่มเทความคิดที่ควรใช้จัดการกับตระกูลหลินแห่งเจียงหนานมาโน้มน้าวกองกำลังทหารต่าง ๆ เพื่อเสริมกำลังตนเอง?

ฮ่องเต้ต้าเหลียงส่ายหน้า “กองกำลังสองหมื่นคน ไม่ว่าเป็นกลุ่มอิทธิพลใดก็ถือว่าเป็นกำลังหลักแล้ว”

“หลินเวินหว่านคงไม่โง่ถึงเพียงนั้น จากที่เจิ้นรู้จักนางมา อย่างมากก็คงส่งคนมาหนึ่งหมื่นคน ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว ความเสี่ยงที่นางต้องแบกรับก็จะไม่มากนัก”

“ส่วนอีกหนึ่งหมื่นคนน่าจะมาจากตระกูลใหญ่ทางใต้ รวมถึงกลุ่มอิทธิพลท้องถิ่นที่รวมตัวกันตลอดเส้นทาง”

“ตระกูลใหญ่ทางใต้ที่เจิ้นกดดันมาหลายปี แต่ไหนแต่ไรก็เกรงกลัวและอยากจะโค่นล้มเจิ้นเพื่อพลิกสถานการณ์ เดิมตระกูลใหญ่ทางใต้ ตั้งแต่ก่อนก่อตั้งแคว้นเหลียงก็เป็นอิทธิพลท้องถิ่นที่แข็งแกร่งแล้ว”

“ผ่านการเตรียมการมาหลายปี พวกเขาไม่เพียงสั่งสมพลังไว้มหาศาล แต่ยังฝึกฝนความอดทนจนเหนือกว่าคนทั่วไป ถึงองค์ชายเจ็ดจะได้เปรียบ พวกสุนัขจิ้งจอกเฒ่าเหล่านั้นก็ไม่มีทางทุ่มสุดตัว”

“ยามนี้พวกเขาแค่กำลังเดิมพัน หากองค์ชายเจ็ดชนะ พวกเขาก็จะอ้างเรื่องนี้เรียกร้องความดีความชอบ ถ้าแพ้ พวกเขาก็แค่หดหัวอยู่ทางใต้ต่อไปตามเดิม”

“เมื่อร่วมแรงกันสุมฟืน ไฟย่อมลุกโชน”

“แต่…”

พูดถึงตรงนี้ ดวงตาขอ ฮ่องเต้ต้าเหลียงเปล่งประกายแปลกประหลาด แม้จะเผชิญกับสถานการณ์วิกฤต เขาก็เหมือนจะยังมีโอกาสชนะ

“ฮ่า ๆ ไม้ซุงรวมกันไฟแรง หากชนะจริงไยต้องรวมพรรครวมพวก? พูดถึงที่สุดแล้วก็ไม่ใช่เพราะเกรงกลัวฉินเฟิงหรอกหรือ?”

“ตราบใดฉินเฟิงยังจงรักภักดีต่อเจิ้น แม้ต้องเป็นศัตรูกับทั้งใต้หล้าเจิ้นก็ไม่กลัว!”

เมื่อพูดถึงฉินเฟิง จางซิวเย่ตื่นเต้นขึ้นมา แต่หลังจากความตื่นเต้นก็เหลือเพียงความสิ้นหวัง

“ฝ่าบาท ทหารประจำการณ์ในเมืองหลวงไม่มีการเคลื่อนไหวใด หมายความว่า กองทัพมังกรซ่อนพยัคฆ์ไม่ได้กำลังมาช่วยเหลือมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ”