ชีวิตใหม่ของเจ้าแก้มก้อน นิยาย บท 1622

พอคุณท่านซูตื่นขึ้นมาก็พบว่าคนทั้งบ้านกำลังมองมาที่เขา

เดิมทีเสี่ยวอู่ก็นั่งอยู่ข้างหลังและไม่กล้าส่งเสียงอะไรในช่วงเวลาแบบนี้

ผลปรากฎว่ายังมีเหตุการณ์พลิกผันอีก!

"ก๊า ก๊า! คืนชีพแล้ว คืนชีพ! คุณตาต่างหากที่เป็นเหล่าลิ่ว!"

ทุกคน: "..."

เสี่ยวอู่ถอนหายใจอย่างโล่งอกและเริ่มพูดไม่หยุด "ทำเอานกตกใจจนหัวใจวายเลยๆ!

"คนก็ตกใจจนหัวใจวาย!"

"แมวก็ตกใจจนหัวใจวาย！ ไม่สิ แมวก็ตกใจจนฉี่แทบจะราดอยู่แล้ว!"

เสวียนหลิงเอาอุ้งเท้าตบเสี่ยวอู่

ในที่สุดทุกคนก็สังเกตเห็นว่าเสี่ยวอู่และเสวียนหลิงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ พอได้ยินเสียงเสี่ยวอู่ร้องก๊าๆๆ แบบนี้ ความกลัวและความกังวลในใจของทุกคนก็หายไป

ครอบครัวตระกูลซูกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

ซูจิ่นอวี้บ่นพึมพำว่า นี่ทำเอาคนทั้งบ้านหัวใจแทบวายจริงๆ เลย?

เธอคิดจริงๆ ว่า...

ทำเอาเธอถึงกับต้องยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูตลอด และรอคอยว่าพ่อของเธอจะโผล่ออกมาเมื่อไหร่จะได้ไปเป็นเพื่อนเขาและไม่ทำให้เขาตื่นตระหนก

ปรากฎว่าเป็นเรื่องขำขันไปซะได้

มู่กุยฝานตบหลังซูจิ่นอวี้เบาๆ เป็นการปลอบใจ เขาตัวสูงก็เลยมักจะยืนอยู่ข้างหลังในช่วงเวลาแบบนี้

ตอนแรกก็กะว่าจะอยู่ช่วยซูอีเฉินจัดการเรื่องของคุณท่านซูก่อน แต่พอเห็นซู่เป่าเขาก็รู้สึกว่ามีอะไรทะแม่งๆ แน่ๆ

เขาเลยนิ่งเงียบอยู่ จนกระทั่งมีเหตุการณ์พลิกผันในที่สุด

พระแม่ธรณีส่ายมือ "ไปก่อนนะๆ ไปเล่นไพ่ต่อดีกว่า"

ฉู่เจียงหวังยังถือตำราอยู่ในมือ "ข้าก็คิดว่าจะมารับด้วยตัวเองซะอีกนะเนี่ย..."

ผีดวงซวย "กลัวว่าจะมาโทษฉัน ฉันถึงกับออกไปหลบอยู่นอกหน้าต่างเลยนะเนี่ย"

…

คุณท่านซูมองไปที่นายหญิงซูแล้วถึงกับตะลึง "ทำไมตาของคุณถึงแดงเหมือนตากระต่ายเลยล่ะ? ร้องไห้มาเหรอ?"

คุณท่านซูลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ เขายกมือขึ้นอยากจะไปลูบใบหน้าของนายหญิงซู

ร้องไห้จริงๆ เหรอเนี่ย？

แถมยังร้องหนักมากด้วย

ซู่เป่าทั้งขำและจนปัญญา "คุณตา ก็เมื่อกี้คุณตาเรียกยังไงก็ไม่ตื่น คุณยายก็เลยคิดว่าคุณตาตายไปแล้ว"

คุณท่านซูมองคนในห้องอย่างเหลือจะเชื่อ "แล้วนี่พวกแกคือกำลังจะมาเก็บศพฉันงั้นเหรอ?"

ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก

คุณท่านซูทำหน้าดุและบ่นว่า "นี่มันบ้าไปกันใหญ่แล้ว！ ใครมันจะไปโง่ขนาดนั้นคิดว่าคนที่กำลังหลับอยู่ตายแล้ว? ทำไมไม่ตรวจดูการหายใจล่ะ?"

ดูสิว่าทำให้นายหญิงกลัวขนาดไหน!

คุณท่านซูทำหน้าดุใส่ทุกคน และมองดูว่าเด็กซนคนไหนที่ทำเรื่องวุ่นวาย

แต่กลับเห็นทุกคนมองเขาด้วยสายตาสงสาร

แล้วก็มีเสียงปังดังขึ้น

นายหญิงซูใช้กระทะฟาดหัวเขา

เธอสามารถหยิบกระทะออกมาได้ทุกเมื่อ ซูเหอเวิ่นถึงกับสงสัยว่าคุณย่าก็มีแหวนเก็บสิ่งของด้วยหรือเปล่า...

นายหญิงซูจับกระทะและยิ้มเยาะ "ทำไมพญายมถึงไม่ให้ซูเจ๋อหมิงตายๆ ไปซะ!"

คุณท่านซูจับหัวตัวเองด้วยความงุนงง

"ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าเจ้าเด็กซนคนไหนกันที่ทำเรื่องวุ่นวาย..."

นายหญิงซูยิ้มเยาะ "ฉันคิดว่าคุณคงจะหลับไปจนเบลอแล้วล่ะมั้ง ที่นี่คือห้องของเรา แล้วคุณคิดว่าใครเป็นคนทำเรื่องวุ่นวายล่ะ?"

คุณท่านซู "..."

อ่อ

เข้าใจแล้ว

คุณท่านซูนึกได้ทันทีว่าเป็นนายหญิงซูนี่เองที่เข้าใจผิด แต่ทำไมเธอถึงเข้าใจผิด เขาก็พอจะรู้อยู่

เธอมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นว่าหิมะกำลังตก...

ในใจเธอเหมือนมีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ เหมือนลูกไก่ที่กำลังจะฟักพยายามจะเจาะเปลือกไข่ไม่หยุด

ครอบครัวตระกูลซูต่างก็งงกันหมด

ซูเหอเวิ่นตาเป็นประกาย เรื่องนี้เขาเข้าใจ!

นี่เรียกว่าการฟื้นคืนไอเทพ!

ในประวัติศาสตร์จีนที่มีมาห้าพันปี มีตำนานของจักรพรรดิเหยียนและจักรพรรดิหวง

ในตอนนั้นมีทั้งการเดินเหินในอากาศ เหาะเหินด้วยกระบี่...แต่ภายหลังที่โลกมนุษย์ขาดแคลนไอเทพ มนุษย์ก็กลับกลายมาเป็นอย่างที่เห็นในตอนนี้

อืม มันต้องเป็นอย่างนี้แน่ๆ น้องสาวของเขาเก่งขนาดทำให้กฎแห่งวิถีมีการเปลี่ยนแปลง จนโลกมนุษย์มีไอเทพ!

ฟื้นคืนไอเทพ มนุษย์ก็จะตื่นรู้! โอ้ย โอ้ย โอ้ย! ถ้าเป็นอย่างนี้จริงๆ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะสูงกว่านี้ก็ได้!

หลังจากที่ทุกคนฟังซูเหอเวิ่นพูดจบก็ถึงกับยิ้มมุมปาก

จินตนาการของเขายิ่งกว่านักเขียนซะอีก

ซูอีเฉินพูดว่า "นั่นเป็นแค่ตำนาน"

ซูเหอเวิ่นแย้ง: "ถ้าเป็นแค่ตำนานจริงๆ แล้วทำไมผู้คนในหลายๆ ที่ทั้งๆ ที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนถึงได้เล่าเรื่องราวที่เหมือนกันให้ลูกหลานฟังล่ะ?"

ซูอีเฉิน "..."

เกือบหลงกลเจ้าเด็กนี่แล้วไง

ซูเหอเวิ่นเชื่อมั่นว่า ในอดีตจีนต้องมีเทพเจ้าของตัวเอง แต่เพราะเหตุผลบางอย่างถึงได้หายไป

อาจเป็นเพราะกฎแห่งวิถีที่ยังไม่สมบูรณ์ทำให้ขาดตอนไป ก็เหมือนกับน้องสาวและอาเขยในชาติที่แล้วที่สุดท้ายก็ต้องล่มสลายไป

ถ้าไม่ได้อาเขยที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อส่งน้องสาวกลับมาเกิดใหม่ พวกน้องสาวและอาเขย รวมถึงเทพแห่งยมโลกทั้งห้าก็คงกลายเป็นตำนานไปเหมือนกัน

จากนั้นยมโลกก็จะค่อยๆ เสื่อมสลาย เมื่อไม่มีผีตัวไหนที่ฝึกฝนบำเพ็ญ ก็จะไม่มีใครเชื่อว่าผีเคยฝึกฝนบำเพ็ญได้มาก่อนเหมือนกัน

ซูเหอเวิ่นเชื่อมั่นว่าโลกมนุษย์ก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน

หลักๆ ก็เพราะว่า...ถ้าเป็นแบบนี้ เขาก็จะมีโอกาสที่จะสูงขึ้น

เพราะฉะนั้นมันต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ! อื้ม！！