เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3052

3052 /3053

ตอนที่ 3052: เปิดเผย

ระยะห่างระหว่างที่ราบรุ่งโรจน์, ที่ราบเหนือสวรรค์และที่ราบสังหาร มีระยะห่างที่ค่อนข้างมาก โดยทั่วไปแล้วจะครอบคลุมโลกเซียนส่วนใหญ่ แต่เสียงของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตายังคงดังก้องในหูจอมปราชญ์สูงสุดอีกสองคนนั้นได้ครบทุกถ้อยคำ

ด้วยการบ่มเพาะของพวกขเา พวกเขาเป็นตัวแทนของวิถีสวรรค์ ไม่มีระยะทางที่จะพูดแม้ว่าโลกจะกว้างใหญ่แค่ไหน

ทันทีที่คำประกาศิตของจอมปราชญสูงสุดอนัตตาพูดออกมา จอมปราชญ์สูงสุดเหนือสวรรค์ก็ปรากฏตัวขั้นในตระกูลเหนือสวรรค์ เขาถือกระบี่เทพแห่งจิตวิญญาณแบ่งแยกที่เขายืมมาจากเผ่าจิตวิญญาณเทพ เขาขมวดคิ้วอย่างจริงจัง

ที่ราบสังหารพลันสว่างวาบด้วยแสงสีแดงทันทีราวกับทะเลเลือดเจิ่งนองท่วมท้องฟ้าทั้งหมด จอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์โลหิตสีชาด เพียงการโบกมือของเขา โถงศักดิ์สิทธิ์ก็กลายเป็นลำแสงและหดตัวหายเข้าไปในร่างของจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตทันที

เมื่อลอยอยู่เหนือที่ราบรุ่งโรจน์ จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาก็เอื้อมมือไปทางพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงที่ส่องแสงอยู่ใต้เท้าของเขาและกลายเป็นภาพเงาทันที พร้อมกับปรากฏภาพพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงอยู่ในมือของปราชญ์อนัตตา มันถูกย่อให้เหลือเพียงเท่านี้ในเวลารวดเร็ว

พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงที่แท้จริงนั้นอยู่ในมือของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาแล้ว สิ่งที่อยู่ข้างล่างนั้นถูกสร้างขึ้นมาจากกลุ่มพลังงานที่บริสุทธิ์อย่างมาก

จอมปราชญสูงสุดอนัตตาได้ย้ายผู้คนทั้งหมดไปอยู่ในโครงสร้างพลังงานอย่างเงียบ ๆ และนำวัตถุทเทพราชันย์ออกไป

ในเวลาต่อมา จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา, จอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิต และจอมปราชญ์สุงสุดเหนือสวรรค์ก็หายไป ทั้งหมดได้เข้าสู่มิติบรรพกาลพร้อมกัน

คราวนี้ทั้งสามได้นำวัตถุเทพราชันย์ที่มีพลังไร้ที่สิ่งสุดที่ถือได้ว่าเป็นฟันเฟือง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้เต็มรูปแบบแล้ว

“พี่ใหญ่ ท่านคิดว่าจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาจะฆ่าลมที่น่านับถืออย่างไร ? เขาจะจัดการแบบตรง ๆ หรือทำให้เขาปางตายเพื่อที่เขาจะได้ทรมาณอย่างช้า ๆ กับสิ่งที่เขาพบเจอมาทั้งหมดก่อนที่จะส่งเขาออกไป ? ” บนหอคอยกระดูกขนาดใหญ่ เด็กไร้หัวใจถือถ้วยหยกด้วยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา เขาชิมสุราที่ยอดเยี่ยมขณะที่เขาให้ความสนใจกับตำแหน่งของลมที่น่านับถือ

ลมที่น่านับถือนั้นอยู่ห่างจากพวกเขามาก โดยมีที่ราบขนาดใหญ่กว่าสิบแห่งกั้นอยู่ระหว่างพวกเขา อย่างไรก็ตามเมื่อจอมปราชญ์สูงสุดโจมตีด้วยความโกรธของพวกเขา โลกเซียนทั้งหมดจะสัมผัสได้ถึงพลังอันน่ากลัวที่คล้ายคลึงกับวิถีสวรรค์

“ถ้าข้าเป็นจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้คนที่ขวางวิถีของข้าไปง่าย ๆ ข้าต้องทำให้เขาทนทุกข์ทรมานอยู่ในโลก การฆ่าทันทีเป็นเรื่องที่ไม่น่าให้อภัย” ผู้นำพรรคพูดอย่างหนักแน่น “แม้ว่าข้าจะไม่ใช่จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา อีกไม่นานเราก็จะรู้ว่าเขาจะจัดการกับลมที่น่านับถืออย่างไร เราต้องรอดูเท่านั้น”

ผู้นำพรรคและเด็กไร้หัวใจอยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ

แต่ไม่นาน ทั้งสองก็เหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ใบหน้าของพวกเขาแข็งค้างขึ้น

“เกิด เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาถึงออกจากโลกนี้และเข้าสู่มิติบรรพกาลทันที ? ไม่ใช่ ไม่ใช่ว่าเขาต้องไปฆ่าลมที่น่านับถือหรอกหรือ ? ” น้ำเสียงของผู้นำพรรคเต็มไปด้วยความประหลาดใจ สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเกินกว่าที่เขาจะคาดการณ์เอาไว้

“จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาจากไปแล้วจริง ๆ ข้าไม่คิดว่าเขาไว้ชีวิตลมที่น่านับถือ ? หรือจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตายังไม่ตระหนักว่าผลวิถีของเขาถูกทำลายโดยลมที่น่านับถือ ? ” ใบหน้าของเด็กไร้หัวใจเปลี่ยนไปเป็นตกใจและไม่แน่ใจ เขาเต็มไปด้วยความสงสัยและสับสน

“ไม่ มีบางอย่างถูกปกปิดไว้ มีบางอย่างถูกปกปิดไว้ มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้” ผู้นำพรรคไม่มีอารมณ์ที่จะลิ้มรสสุราเทพสวรรค์ทมิฬอีกต่อไป เขาขว้างถ้วยหยกลงบนพื้นอย่างโกรธ ๆ และพูดน้ำเสียงที่นิ่งงันขึ้น “จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาเข้าสู่มิติบรรพกาลอีกครั้ง หากผลวิถีของเขาถูกทำลาย เขาจะไม่รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร ต้องมีอะไรเกิดขึ้นเกี่ยวกับเรื่องนี้”