เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3054

“จะเจี้ยนเฉิน ….. จริง ๆ แล้วจะ .. เจ้ายังไม่ดาย …. เจ้ายังอยู่ … ‘ ผู้นำพรรคกระดูกโอฬารพูดราวกับ
มีก้างปลาติดคอของเขา เขาสำลักไปชั่วเวลาหนึ่งก่อนที่จะทำอะไรบางอย่างและพูดตะทุกตะกัก
มันดูเหมือนว่าเขาจะพูดออกมาได้ยากมากเสียงของเขาแหบห้าว เขาเต็มไปด้วยความโกรธอยู่ภายในและเต็มไปด้วยความไม่เชื่ออย่าง
ถึงที่สุดเขาไม่ได้จากไปทันที แต่เขายังยืนอยู่ที่นั่น จ้องมองไปที่เม็ดยาที่กำลังถูกหลอมอยู่ที่ยอดเขาหิมะ
ทะยานด้วยดวงดาที่เบิกกว้างคู่หนึ่ง เขาจ้องมองอย่างจริงจังเขายังคงยึดติดกับความคิดที่ว่า เขาคงตาฝาดไป เขายังหวังว่าร่างนั้นไม่ใช่เจี้ยนเฉินจริง ๆ แต่
เป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาและพลังคล้ายคลึงกับเขา

น่าเสียดายที่มันเป็นความจริง เขาไม่อาจหลอกตัวเองได้

‘ไม่ไม่ มันเป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้ เขายังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร ? เขายังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร …. ‘
ผู้นำหลุดจากการใช้ทักษะลับ ข่าวที่ว่าเจี้ยนเฉินยังมีชีวิตอยู่มีผลกระทบกับเขาอย่างมาก ม้าทำให้
อารมณ์ของเขาพุ่งปรี๊ด เขาสูญเสียความเยือกเย็นไปอย่างสิ้นเชิงเขาได้คาดเดาสิ่งนี้ไว้ก่อนที่เขาจะมาถึงที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก แต่การคาดเตาของเขาก็เป็นแค่การ
คาดเดา เมื่อความจริงมาอยู่ต่อหน้า มันทำลายจินตนาการและความหวังของผู้นำพรรคทันที‘ไม่น่าแปลกใจ ไม่น่าแปลกใจเลย ที่จอมปราชญ์สูงสุดอนัดตาขึ่งกลับมาเมื่อหลายปีก่อนแต่
ไม่เคยเข้าไปต่อสู้กับลมที่น่านับถือ ดัง ดัง ดังนั้นเมื่อเจี้ยนเฉินนั้นไม่ได้ดาย เขาก็เลยไม่ได้ไป
ฆ่าลมที่น่านับถือ ช่างเป็นเรื่องตลกเสียนี่กระไร …. เป็นที่น่าขันนัก จริง ๆ แล้วข้าที่รอเหมือนกับ
คนโง่มานานกว่าสองศตวรรษ ย่าย่าย่าย่า …. ‘ ผู้นำพรรคเริ่มหัวเราะ ยกเว้นใบหน้าของเขา
น่าเกลียดยิ่งกว่าตอนที่เขาร้องไห้ รอยยิ้มของเขาที่คล้ายกับปีศาจนั้นน่ากลัวและน่าตกใจ‘เด็กไร้หัวใจกับข้ารอมานกว่าสองศตวรรษอย่างเบื่อหน่าย ในสองศตวรรษที่ผ่านมา เรายังไม่คิด
ที่จะออกจากพรรคกระดูกโอหารแม้แต่ก้าวเดียว เผื่อว่าจะนำไปสู่ปัญหาที่ไม่จำเป็น เรายัง
จงใจหลีกเลี่ยงเรื่องทั้งหมดในโลกเขียน โดยที่เรายังคงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ เลย เราระมัดระวัง
เท่าที่จะเป็นไปได้ที่จะหลีกเลี่ยงเรื่องต่าง ๆ ในโลก …. ‘‘ในสองศตวรรษที่ผ่านมา ไร้หัวใจกับข้าใช้เวลาทุกวันเพื่อรอคอยการกลับมาของจอมปราชญ์สูง
สุดอนัดดา และตั้งหน้าตั้งตารอเวลาที่ลมที่น่านับถือจะดายด้วยน้ำมือของจอมปราชญ์สูงสุด
อนัดดา เราพร้อมที่จะต้อนรับ ….. ความรุ่งโรจน์ของพรรคกระดูกโอฬาร’‘เราแน่ใจว่าลมที่น่านับถือจะต้องตายด้วยน้ำมือของจอมปราชญ์สูงสุดอนัดตา เรายังถึงขั้น
เติมพันกัน’‘แต่ในท้ายที่สุด สองศตวรรษแห่งการรอคอยอย่างยากลำบาก แท้จริงแล้วเป็นเพียงภาพลวงตา
จริง ๆ แล้ว เขายังมีชีวิตอยู่ …. เขายังไม่ตายด้วยน้ำมือของลมที่น่านับถือ … ”

‘ทำไม ? ทำไม ? ทำไมเขาถึงยังรอด ? ทำไมเขายังรอด ? เขารอดมาได้ไง ? เขารอดมาได้ไง …. ‘

ไม่นาน เขาก็จำได้ว่าเวลาที่เขารอราวกับคนโง่กว่าสองศตวรรษนั้นทำให้ผู้นำพรรคหมื่นกระดูก
โอหารสูญเสียความสงบทันทีทันโดนั้น ผู้นำพรรคก็คำรามออกมาอย่างโกรธจัด เสียงของมันทำให้หูหนวก คลื่นเสียงที่น่ากลัว
เหล่านี้ก็ได้ทำการฉีกมิติขนาดใหญ่ก่อนที่จะกลายเป็นคลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นกระจายออก
ไปทุกทิศทาง ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกทีอยู่ใกล้เคียงก็ได้รับผลกระทบอย่างชัดเจนเช่นกันทันโดนั้น ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกทั้งหมดก็สั่น นั่นคือสิ่งที่เกิดจากเสียงคำรามของผู้นำพรรคที่เกิด
จากความโกรธในขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 พลังทำลายล้างที่อยู่เบื้องหลังมันนั้นนำไปสู่หายนะ
ที่น่าสะพรึงกลัวบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกของโลกเขียนทันโดนั้น ผู้เชี่ยวชาญทุกคนบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกก็ลืมตาขึ้น สายตาของพวกเขาไปรวมกันอยู่
ด้านนอกและใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

‘คนผู้นี้ทรงพลังมาก นี่มันอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่9’

‘เป็นเขา เขาคือผู้นำพรรคกระดูกโอฬาร’

หลังจากสูญเสียความสงบ ผู้นำพรรคก็ได้สัมผัสกับผู้เชี่ยวชาญหลายคนบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก
ทันที คลื่นเสียงที่น่ากลัวจากการคำรามของเขายังคงไม่หายไป มันขยายไปยังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก
ซึ่งมีพลังมากพอที่จะทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้ามันในตอนนั้นเองที่ลมและหิมะก็ปรากฏขึ้นบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก จู่ ๆ เจดจำนงที่น่ากลัวขึ่งมันมาก
พอที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดคุกเข่าลงปรากฏขึ้น เจตจำนงพัดผ่านที่ราบราวกับสายลมที่
แผ่วเบา แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะลบล้างคลื่นเสียงให้หายไปนั่นคือเจตจำนงของจอมปราชญ์สูงสุด ในฐานะที่เป็นหนึ่งในเจ็ดของที่ราบศักดิ์สิทธิ์ ในอดีตจอม
ปราญ์สูงสุดได้อาศัยและฝึกฝนอยู่ที่นี่ ด้วยเหตุนี้ เจตจำนงของจอมปราชญ์สูงสุดจึงมีอิทธิพลต่อ
กฎของโลก ก่อให้เกิดเจตจำนงของโลกนี้ในที่สุดและมันยังคงอยู่ที่นี่

แม้ว่าจอมปราชญ์จะล่วงลับไปแล้ว แต่พลังเจตจำนงก็จะยังคงอยู่เป็นเวลานานมาก

การมีอยู่ของเจตจำนงไม่ได้มีไว้เพื่อทำร้ายคนอื่น แต่เป็นค่ายกลป้องกันที่ดีที่สุดในสถานที่ที่ จอม
ปราชญ์เคยอาศัยอยู่จากภัยพิบัติ ปกป้องมันจากการลูกทำลายโดยศัตรูที่บุกรุกไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเริ่มต้นสิ่งนี้ได้เช่นกัน มันจะเกิดก็ต่อเมื่อที่ราบกำลังเผชิญกับภัยคุกคามที่
รุนแรงหรือหากภัยคุกคามนั้นอยู่ในระดับที่คล้ายคลึงกันเท่านั้นมันจึงจะปรากฏเจตจำนงที่อยู่ที่ราบศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดนั้นสามารถดีความได้ว่าเป็นค่ายกลแบบหนึ่งของพรแก่
สถานที่ขึ่งจอมปราชญ์สูงสุดอาศัยอยู่ในอดีตและพักผ่อนผู้นำพรรคที่อยู่ในมิตินอกจากไปทันทีและพุ่งเข้าสู่ส่วนลึกของจักรวาลอย่างกับคนบ้า เขาเคลื่อนที่
เร็วมากจนพุ่งหายไปหายพันล้านกิโลเมตรในพริบดา‘ทำไม ทำไม เขารอดได้ไง? ‘ ผู้นำพรรคเกือบจะเสียสติไปแล้ว เขาบินอย่างรวดเร็วผ่านมิติ
พร้อมกับแผ่แรงกดดันทั้งหมดออกมา ขณะที่เขาโบกแขนไปรอบ ๆ พวกมันก็ปะทุขึ้นด้วยพลังที่
พลุ่งพล่าน ทำลายดาวเคราะห์ทั้งหมดที่อยู่ใกล้เคียงและฉีกมิติขนาดใหญ่ออกจากกัน‘เจ้ารอดไม่ได้ … เจ้ารอดไม่ได้ … ‘ ผู้นำพรรคคำรามและคำรามอย่างต่อเนื่อง มันเต็มไปด้วย
ความขุ่นเคืองและไม่เต็มใจที่จะยอมรับสิ่งนี้ เขาสูญเสียมาดของเขาออกไปหมดแล้ว

เขาบินด้วยความเร็วสูง พุ่งตรงไปที่ดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ที่ขวางทางเขา

ตามมาด้วยเสียง ตูม ผู้นำพรรคได้เคลื่อนที่ไปตรงศูนย์กลางของดาวเคราะห์ เขาด่อยหินก้อน
ใหญ่ด้านหน้าจนมันแตกออกเป็นชิ้น ๆ ด้วยพลังของอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 มันถูกทำลายจน
กลายเป็นฝุ่นผู้นำพรรคจากไป เขาออกจากที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก แม้ว่าเขาจะโกรธมาก แม้ว่าเขาจะเกลียด
เจี้ยนเฉินมาแค่ไหน แต่เขาก็ไม่กล้าทำอะไรกับเจี้ยนเฉินเขาเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเจี้ยนเฉินเป็นผลวิถีของจอมปราชญ์สูงสุดอนัดดา เขาแตะต้องอีกฝ่าย
ไม่ได้

ใครที่แตะต้องเขาต้องดาย !

อย่างไรก็ตาม ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกนั้นไม่มีอะไรนอกจากความสงบ เสียงคำรามที่เกรี่ยวกราดของ
ผู้นำพรรคได้สั่นสะเทือนไปทั้งที่ราบ มันดึงดูดผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดออกมาทั้งหมดในเวลานี้ ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหมดบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกลอยอยู่กลางอากาศ จ้องมองไปที่อวกาศ
พวกเขาเคร่งขรึม แต่ก็สับสนและงงงวย‘ศิษย์พี่สาม ผู้นำพรรคเป็นอะไร ? ทำไมจู่ ๆ เขาก็บินจากไปพร้อมกับความโกรธอย่างนั้น ? ‘
ชายหนุ่มและหญิงสามนั่งอยู่บนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกกำลังเล่นหมากรุกท่ามกลางลมหิมะ ซึ่งเป็น
ผู้หญิงที่เป็นคนพูดชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าเป็นศิษย์พี่สามก็งงเช่นกัน เขามองไปยังทิศทางที่ผู้นำพรรคหายตัวไป ภาพ
จำนวนมากมายวาบผ่านสายตาของเขาราวกับว่าเขาสามารถเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในส่วนลึกของ
จักรวาล‘โกรธ ? ในความคิดของข้า ข้าคิดว่าผู้นำพรรคดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นบ้าไปแล้ว’ ศิษย์พี
สามพูดออกมา‘กลายเป็นบ้า?’ ดวงตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ‘ผู้เชี่ยวชาญอย่างผู้นำ
พรรคกระดูกโอฬารได้พัฒนาจิตใจจนแข็งแกร่ง เขาจะไม่ไหวติงแม้ว่าโลกจะถูกทำลาย มันแข็ง
เหมือนกับหิน ทำไมคนอย่างเขาถึงได้กลายเป็นบ้า?”ชายหนุ่มส่ายหัว เขาสงสัยเช่นกัน ‘ข้าไม่รู้ แต่ดูเหมือนว่าผู้นำพรรคต้องถูกกระตุ้นบางอย่างที่
สำคัญเหมือนกับ ที่แปลกก็คืออะไรทำให้ผู้นำพรรคสูญเสียความสงบอย่างนั้นได้? ‘