เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3056
ตอนที่ 3056 – รอยประทับของวิถีแห่งการปรุงยา
“ข้าเริ่มคุ้นเคยกับการกลั่นโอสถเซียนระดับต่ำมากขึ้นเรื่อย ๆ และคุณภาพของโอสถก็ยอดเยี่ยมมาก” เจี้ยนเฉินจ้องมองที่โอสถที่เขาเพิ่งนำออกจากเตาในโถงศักดิ์สิทธิ์บนยอดเขาหิมะทะยาน เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างมีความสุข
“ความเข้าใจในปัจจุบันของข้าเกี่ยวกับวิถีแห่งการปรุงยาควรอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับศักดิ์สิทธิ์ ข้าอยู่ห่างจากระดับเทพเพียงก้าวเดียว เมื่อข้าไปถึงระดับเทพ ข้าจะสามารถกลั่นโอสถเซียนระดับกลางได้” เจี้ยนเฉินพูดกับตัวเอง เขาพอใจอย่างมากกับความก้าวหน้าของเขากับวิถีแห่งการปรุงยา
แน่นอน เขารู้จากภายในมากขึ้นว่าแท่นหยกชะตามีบทบาทสำคัญกับการที่เขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
“ข้าบังเอิญเจอปัญหาคอขวดเล็ก ๆ ระหว่างระดับศักดิ์สิทธิ์กับเทพ ปัญหาคอขวดไม่ใช่อุปสรรคสำหรับข้า เพราะข้าสามารถเอาชนะมันได้ด้วยเวลาเพียงเล็กน้อย แต่สิ่งที่ข้าขาดแคลนมากที่สุดในตอนนี้คือเวลา”
“อย่างไรก็ตาม ข้ายังต้องเข้าสู่โลกดาวทมิฬ อีกครั้งเพื่อรับหยดเลือดแก่นแท้ของจอมปราชญ์สูงสุด 10 หยด และข้อกำหนดในการเข้าสู่โลกดาวทมิฬนั้นจะต้องมีอายุน้อยกว่า 1,000 ปี” เมื่อคิดถึงที่นั่นเจี้ยนเฉินรู้สึกถึงความเร่งด่วน เขาต้องกลั่นโอสถระดับราชาเทพให้สำเร็จก่อนอายุ 1,000 ปี
เจี้ยนเฉินออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์และเห็นบรรพชนหลานบนยอดเขา
ถึงตอนนี้ บรรพชนหลานดูเหมือนจะทำเตาโอสถศักดิ์สิทธิ์ของนางเสร็จแล้ว นางนั่งอยู่คนเดียวในศาลาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ เล่นพิณแบบสบาย ๆ
“ระดับศักดิ์สิทธิ์สูงสุด ความก้าวหน้าของเจ้ากับวิถีแห่งการปรุงยานั้นเกินความคาดหมายของข้าโดยสิ้นเชิง” ตาของบรรพชนหลานจับจ้องไปที่พิณตลอดเวลา ด้วยใบหน้าที่เย้ายวนและเสียงที่ไพเราะของนางนางเปรียบเสมือนภาพวาดที่ไม่มีใครเทียบได้เพียงแค่นั่งอยู่ที่นั่น “เจ้าเคยเจอปัญหาที่ทำให้ยากมากกว่านี้หรือไม่ ? ”
เจี้ยนเฉินยืนอยู่ข้างหลังบรรพชนหลาน และโค้งคำนับนางอย่างสุภาพ “บรรพชนหลาน ข้าหวังว่าท่านจะสามารถชี้แนะวิถีแห่งการปรุงยาให้ข้าต่อไปได้”
“ชี้แนะเจ้าในวิถีแห่งการปรุงยาต่อไป ? เจ้ากำลังพูดถึงรอยประทับแห่งวิถีหรือไม่ ? ” บรรพชนหลานรู้สึกประหลาดใจ
“ถูกต้อง ! ”
“เจี้ยนเฉิน พรสวรรค์ของเจ้ายอดเยี่ยมมาก หากเจ้าดำเนินต่อไปอย่างมีระเบียบและยึดมั่นในเส้นทางของตัวเอง เจ้าจะได้รับความสำเร็จที่น่าประทับใจอย่างแน่นอนด้วยวิถีแห่งการปรุงยา เป็นไปได้ที่เจ้าจะแซงหน้าข้าได้ แล้วทำไมเจ้าต้องเร่งรีบเช่นนี้ ? ” บรรพชนหลานถอนหายใจเบา ๆ นางพูดด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะของนางว่า “ข้าสามารถให้รอยประทับของวิถีแห่งการปรุงยาแก่เจ้าได้ แต่วิถีแห่งการปรุงยาภายในรอยประทับเป็นเพียงเส้นทางที่ข้าใช้ เส้นทางที่ข้าเดินไม่เหมาะกับเจ้า”
“แม้ว่ามันจะนำไปสู่ความก้าวหน้าอย่างมากกับวิถีแห่งการปรุงยาในขณะนี้ วิถีแห่งการปรุงยาของเจ้าจะได้รับผลกระทบเมื่อเจ้าไปถึงระดับหนึ่ง ซึ่งสร้างความเสียหายต่อโอกาสในอนาคตของเจ้า การสูญเสียมากกว่าผลประโยชน์”
“เห็นได้ชัดว่าข้าเข้าใจในสิ่งที่ท่านพยายามจะพูด บรรพชนหลาน ยกเว้นว่าข้ามีปัญหาของตัวเองที่ข้าไม่สามารถพูดถึงได้ ซึ่งทำให้ข้าตัดสินใจเรื่องนี้ ข้าต้องเพิ่มวิถีแห่งการปรุงยาสู่ระดับราชาเทพ ก่อนที่ข้าจะมีอายุพันปี” เจี้ยนเฉินโค้งคำนับต่อบรรพชนอย่างสุดซึ้งอีกครั้ง
ลำแสงพุ่งผ่านดวงตาของบรรพชนหลานทันที นางพูดเบา ๆ ว่า “เจ้าต้องไปถึงระดับราชาเทพด้วยวิถีแห่งการปรุงยาก่อนอายุพันปี ดูเหมือนว่าเจ้าจะกลับไปเยือนโลกดาวทมิฬ”
บรรพชนหลานหยุดเล่นพิณและหันกลับมามองเจี้ยนเฉินอย่างสนใจ วิธีที่นางมองเขาไม่ใช่ว่านางกำลังมองคนแต่เป็นงานศิลปะ
VERIFYCAPTCHA_LABELประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...