หลังจากเดินไปหาเฉินผิงอย่างรวดเร็ว ผู้จัดการจังพูดอย่างนอบน้อมว่า "คุณเฉิน ผมขอโทษจริงๆ น้องชายของภรรยาผมเพิ่งมาที่นี่ ไม่รู้อะไรเลยคุณเป็นคนใจกว้างใจใหญ่... "
เมื่อเห็นว่าผู้จัดการอสังหาริมทรัพย์เดินตามเฉินผิงขอโทษอย่างถ่อมตน ชุยจื้อหย่วนและคนอื่นๆ ก็ตกตะลึง!
“ฉันว่า พวกคุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เขาพุ่งชนเข้ามาในเขตชุมชนของพวกคุณโดยไม่ได้รับอนุญาต ยังชนรถ รวมถึงทุบตีน้องชายของภรรยาคุณ คุณยังถ่อมตนขนาดนี้เหรอทัศนคติการบริการของอสังหาริมทรัพย์พวกคุณดีขนาดนี้เลยเหรอ”
ชุยจื้อหย่วนมองไปที่ผู้จัดการอสังหาริมทรัพย์และถาม
“ก็คือ พวกเรากำลังจะเข้ามาดูบ้าน ซื้อบ้าน พนักงานรักษาความปลอดภัยของพวกคุณขวางไม่ให้เราเข้าไป แต่สุภาพมากกับผู้บุกรุก ฉันสงสัยในความสามารถของอสังหาริมทรัพย์ของพวกคุณจริงๆ เป็นนักโทษการปฏิรูปแรงงานไม่ใช่เหรอ พวกคุณยังถ่อมตนต่อเขา ปฏิบัติต่อเขาในฐานะเจ้าของบ้านจริงๆ”
หวังหลานหลานพูดอย่างเย้ยหยัน!
“ถ้าเขาสามารถซื้อบ้านที่นี่ได้ ก็ไม่ต้องขับรถฉางอานที่พังเสียวแล้ว ยังบอกด้วยว่าบ้านบนยอดเขาเป็นของเขา เขาแค่คุยโม้ ฉันรู้จักเขาดี พวกเราทำงานในบริษัทเดียวกัน ฉันเป็นหัวหน้าของเขาโดยตรง ผู้ชายคนนี้ทำอะไรไม่ได้นอกจากคุยโม้!”
ชุยจื้อหย่วนยังคงพูดกับผู้จัดการ!
ผู้จัดการจังมองไปที่ชุยจื้อหย่วนและหวังหลานหลาน แล้วก็มองเฉินผิง เขาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาคืออะไร แต่ชุยจื้อหย่วนและหวังหลานหลานเยาะเย้ยเฉินผิงขนาดนี้ ดังนั้นคนเหล่านี้จึงไม่ใช่เป็นเพื่อนกันแน่นอน !
เห็นว่าเฉินผิงไม่ได้พูดอะไร ผู้จัดการจังก็ทนไม่ไหวต่อไปแล้ว พูดกับชุยจื้อหย่วนและหวังหลานหลานว่า "คุณเฉินเป็นเจ้าของที่นี่ของเราจริงๆ และวิลล่าบนยอดเขาก็เป็นของเขาจริงๆ ..."
ทันทีที่ผู้จัดการจังพูดจบ ชุยจื้อหย่วนและหวังหลานหลานต่างก็ตกตะลึง ซุนเสี่ยวเหมิงก็ตกตะลึงเช่นกัน!
“ผู้จัดการจัง เจ้าของวิลล่าบนยอดเขานามสกุลคือซู ฉันเป็นคนทำเรื่องเองเลยนะ...”
พนักงานขายถามผู้จัดการจังด้วยความสงสัย
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะราชันมังกร
ไม่มีตอน 3867-3871 ครับ...
เกินเดือนละ...
รออยู่นะครับ...
จะลงแดงแล้ว...
หายไปหลายวัน ไม่สบายหรือเปล่าครับ...
ยิ่งอ่านตอนก็ยิ่งสั้นลงๆ ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เลิกอ่านกันเถอะเสียอารม...
เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 1886 ตอนเริ่มสั้นลงๆ ต้องทำไง...
ไม่มีระบบจ่ายเงินผ่านหักบัญชีธนาคารหรือจ่ายผ่านทรูฯ บ้างหรือผมไม่ได้ใช้บัตรเครดิต...
3065-3074 ไม่มี...
อ่านมาถึงตอนที่ 136 แล้วแต่ต้องอ่านแบบผ่านๆเพราะแต่ละฉากวนอยู่ที่พระเอกโดนดูถูกตลอด จากคนทั้งเรื่องรวมทั้งพ่อแม่ด้วยเลยมั้ง พระเอกต้องเป็นโรคจิตอ่อนๆแน่เลย ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้ดีขึ้นนอกจากคิดในใจว่าฉันเก่ง รอให้เขาดูถูกก่อนแล้วนิ่งๆ ยอมรับแล้วผ่านไป พยายามหาเรื่องที่พระเอกเก่ง หรือสู้ชีวิตแล้วดีขึ้น แต่แบบเหมือนฉันเก่งอยู่ในใจคนเดียว มันน่าอึดอัดมาก...