“คุณเฉิน พวกเขาคือ...”
ไป่เฉิงดูสับสนเมื่อเฉินผิงกลับมาพร้อมกับทั้งสามคน
“พวกนี้เป็นเพื่อนของผม พวกเขาจะอยู่ที่นี่ไปก่อน แม่ทัพซิงอยู่ไหม” เฉินผิงถาม
“ใช่ ท่านแม่ทัพตามหาคุณอยู่พอดี ดูเหมือนจะมีปัญหากับตระกูลฉิว” ไป่เฉิงตอบ
เฉินผิงเดาได้ว่าปัญหาน่าจะเกี่ยวข้องกับการที่เขาฆ่าฉิวถู ซึ่งจะทำให้เกิดความไม่สงบในตระกูลฉิว
“ผมขอฝากพวกเขาด้วย ช่วยพาพวกเขาไปพักผ่อน ผมจะไปหาแม่ทัพซิง”
หลังจากสั่งให้ไป่เฉิงพาเฉียงคั่วและคนอื่นๆ ไปที่ห้องพัก เฉินผิงก็ตรงไปที่ห้องประชุมของแม่ทัพซิงทันที
เมื่อเฉินผิงผลักประตูเข้าไป ผู้บัญชาการหลายคนก็นั่งอยู่ข้างในแล้ว
ทันทีที่ผู้บัญชาการเห็นเฉินผิงเข้ามา พวกเขาก็ลุกขึ้นยืน ท่าทีของพวกเขาเปลี่ยนไปหลังเฉินผิงขึ้นไปถึงขั้นมหายานได้
ท้ายที่สุดแล้ว อัสนีบาตในขั้นมหายานของเขารุนแรงราวกับขั้นเซียน ทุกคนจึงยำเกรง
“เฉินผิง ฉันกำลังตามหาอยู่เลย มานั่งตรงนี้สิ” แม่ทัพซิงพูดขณะที่เขาลุกขึ้น
เขาเชิญเฉินผิงให้นั่งลงข้างเขา
ท่าทางของแม่ทัพซิงบ่งบอกว่าเขาให้ความสำคัญกับเฉินผิงมากเพียงใด รวมถึงสถานะของเฉินผิงในคฤหาสน์ตระกูลซิงด้วย
ในอาณาจักรนิรันดร์ พลังคือที่สุด ไม่ใช่แค่คำพูดเท่านั้น แต่รวมถึงการกระทำด้วย
“แม่ทัพซิง คุณอยากให้ผมช่วยอะไร” เฉินผิงถาม
“หน่วยสอดแนมรายงานว่าตระกูลฉิวกำลังจัดงานศพ บุตรชายทั้งสองของแม่ทัพฉิวเสียชีวิตแล้ว ฉิวถูเพิ่งถูกฆ่าตายนอกนครอสูร แม่ทัพฉิวจึงน่าจะโกรธจนแทบสิ้นสติ คุณรู้เรื่องนี้ไหม” แม่ทัพซิงถาม
เฉินผิงพยักหน้าและตอบว่า “รู้ ผมเป็นคนฆ่าฉิวหยูและฉิวถู ผมเพิ่งจะฆ่าฉิวถูก่อนจะรีบกลับมาที่นี่”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะราชันมังกร
ไม่มีตอน 3867-3871 ครับ...
เกินเดือนละ...
รออยู่นะครับ...
จะลงแดงแล้ว...
หายไปหลายวัน ไม่สบายหรือเปล่าครับ...
ยิ่งอ่านตอนก็ยิ่งสั้นลงๆ ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เลิกอ่านกันเถอะเสียอารม...
เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 1886 ตอนเริ่มสั้นลงๆ ต้องทำไง...
ไม่มีระบบจ่ายเงินผ่านหักบัญชีธนาคารหรือจ่ายผ่านทรูฯ บ้างหรือผมไม่ได้ใช้บัตรเครดิต...
3065-3074 ไม่มี...
อ่านมาถึงตอนที่ 136 แล้วแต่ต้องอ่านแบบผ่านๆเพราะแต่ละฉากวนอยู่ที่พระเอกโดนดูถูกตลอด จากคนทั้งเรื่องรวมทั้งพ่อแม่ด้วยเลยมั้ง พระเอกต้องเป็นโรคจิตอ่อนๆแน่เลย ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้ดีขึ้นนอกจากคิดในใจว่าฉันเก่ง รอให้เขาดูถูกก่อนแล้วนิ่งๆ ยอมรับแล้วผ่านไป พยายามหาเรื่องที่พระเอกเก่ง หรือสู้ชีวิตแล้วดีขึ้น แต่แบบเหมือนฉันเก่งอยู่ในใจคนเดียว มันน่าอึดอัดมาก...