หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5486

เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรรอบๆ หลี่ชิงชานที่เพิ่งได้รับอิสระต่างเห็นด้วย เสียงของพวกเขาดังสะท้อนหน้าผาหิน

"เราจะรับใช้ท่าน เทพสวรรค์!"

"โปรดคุ้มครองเรา!"

"เรายอมมอบชีวิตให้ท่าน!"

เฉินผิงมองเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรร่างเปื้อนฝุ่นในสำนักที่พังทลาย แม้จะเหนื่อยล้า เขาก็สัมผัสได้ถึงความปรารถนาดีของพวกเขา

"ก็ได้ ถ้าอยากรับใช้ผมก็ตามมา แต่มีข้อแม้ จากนี้เป็นต้นไป ทุกคนต้องสาบานว่าจะไม่ใช้พลังทำเรื่องชั่วร้าย และอุทิตตนให้กับคุณธรรม"

"เราสาบาน ละทิ้งความชั่ว จากนี้จะมีแค่ความดี!" หลี่ชิงชานและคนอื่นๆ ตอบรับพร้อมกัน "นับตั้งแต่วันนี้ไป เราจะอุทิศตนให้ความดีงาม!"

เฉินผิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ดี รออยู่ที่นี่ก่อน ผมมีเรื่องต้องจัดการ"

ว่าแล้วเขาก็หันไป เท้าเสียดสีพื้นหินขณะเดินไปยังทางออก

"เทพสวรรค์ ท่านจะไปไหน?" หลี่ชิงชานร้องถาม

"ตามหาเซียนเมฆา" เฉินผิงตอบเสียงสงบนิ่ง "ต้องรู้ให้ได้ว่าเขาวางแผนอะไรอยู่"

หลี่ชิงชานขมวดคิ้ว "เขาแข็งแกร่งมาก โปรดระวังตัวด้วย!"

เฉินผิงยิ้มน้อยๆ "ผมจะไม่เป็นไร อีกอย่าง ผมว่าอีกไม่นานเขาจะมาหาผมเอง"

หลี่ชิงชานสงสัย "ท่านแน่ใจได้ยังไง?"

"เพราะผมจะบีบให้เขาออกมาจากที่ซ่อน" เฉินผิงหันมาหาหลี่ชิงชาน "หลี่ชิงชาน พวกคุณช่วยผมปลดปล่อยทาสในเหมืองอื่นๆ ได้ไหม?"

"ท่านไปไหนเราไปด้วย!" หลี่ชิงชานตอบทันที

ทุกคนรอบตัวตอบรับอย่างห้าวหาญ

"เราจะติดตามท่าน เทพสวรรค์!"

"เราจะช่วยท่านปลดปล่อยพวกเขา!"

"ท่านสั่งมาได้เลย!"

เสียงนั้นดังก้องในเหมืองหิน เสียงขุดแร่เงียบไป ทาสและผู้บำเพ็ญเพียรมารทุกคนหันไปมองชายคนหนึ่งที่ยืนตรงกลาง เสื้อคลุมของเขาสะบัดตามลม

ชายคนนั้นลอยอยู่เหนือพื้นท่ามกลางเหล่าทาส เมื่อแสงไฟส่องกระทบจึงได้เห็นหน้าของเขา เฉินผิงมาแล้ว

"เจ้าเป็นใครกัน ทำไมถึงสะเออะมายุ่งเรื่องของเรา?" ผู้บำเพ็ญเพียรมารในชุดเกราะดำตวาดเสียงดังไปทั่ว

"ฉันเป็นใครก็ช่างเถอะ" เฉินผิงตอบอย่างสงบนิ่ง "แต่วันนี้ทาสทุกคนต้องเป็นอิสระจากพวกแก"

"โอหัง!" ผู้บำเพ็ญเพียรมารตะโกน เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน "ที่นี่คือปราการเขาคู่ ถ้ายังไม่หุบปากเจ้าตายแน่!"

เมื่อเห็นหัวหน้าตะโกน ผู้บำเพ็ญเพียรมารคนอื่นๆก็เข้ามาล้อมเขาและข่มขู่

"เตือนครั้งสุดท้าย เจ้าหนู ไสหัวไปซะก่อนที่เจ้าจะไม่ได้ไป!"

"ปราการเขาคู่ไม่ใช่ร้านเหล้าข้างทางที่เจ้าจะเข้าออกได้ตามใจ!"

"แล้วเจ้าจะได้เห็นว่าปราการเขาคู่โหดแค่ไหน!"