หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5506

"ท่านเจ้าตำหนัก...พินาศหมดแล้ว...น้ำเต้าวิญญาณ... ถูกชิงไป...นักบวชชุดทอง-" ข้อความถูกตัดไปและเงียบงัน เถ้าถ่านโปรยลงพื้นเหมือนหิมะสีเทา

รอยยิ้มของเจ้าตำหนักหลิวหายไป ดวงตาเบิกกว้าง ฝ่ามือของเขาฟาดโต๊ะไม้แหลกเป็นเสี่ยงๆ

พลังวิญญาณปะทุและแผ่ไปทั่วห้อง เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรหน้าซีดขาวและล้มลงคุกเข่า เขาก้าวเท้าเดินด้วยโทสะ เสียงกระทบพื้นหินดังก้อง แววตาเดือดดาลราวจะแผดเผาทุกสิ่ง

น้ำเต้าวิญญาณไม่ใช่ของทั่วไป เป็นดั่งตัวแทนพันธมิตรระหว่างตำหนักลำดับหกและตำหนักวิถีมาร เป็นสิ่งที่เอาไว้เก็บเกี่ยววิญญาณ

ไม่เพียงแต่พันธมิตรของพวกเขาจะขุ่นเคือง แต่แผนของเจ้าตำหนักซานจะพังไปด้วย

เจ้าตำหนักหลิวรู้ดีว่าเจ้าตำหนักซานนั้นเฉียบคมและโหดเหี้ยม ลงมือโดยไม่ให้เหลือผู้รอดชีวิต หากแผนล่มจริงๆ เจ้าตำหนักหลิวคงสิ้นใจโดยยังไม่ทันเห็นดาบที่สังหารตนเอง

ในวังราชาสวรรค์อันกว้างใหญ่นั้น หลิงซื่อผู้ปกครองตำหนักลำดับสี่มีอิทธิพลสูงกว่า ด้วยความที่ราชาสูงสุดหนุนหลังอย่างลับๆ

เจ้าตำหนักซานจำต้องแอบร่วมมือกับตำหนักวิถีมาร เพื่อแลกกับพลังที่จะช่วยให้เขาเอาตัวรอดในสงครามอำนาจแห่งตำหนักทวยเทพ

น้ำเต้าวิญญาณหลุดลอยไปแล้ว หากตำหนักวิถีมารตัดสัมพันธ์กับพวกเขาเพราะวิกฤติครั้งนี้ อำนาจที่เจ้าตำหนักซานพยายามรักษาจะพังทลาย

เจ้าตำหนักหลิวหายใจเข้าลึกๆ โทสะปั่นป่วนภายในราวภูเขาไฟ แต่เขาก็ขบกรามอดกลั้นเอาไว้

เขาเดินไปที่ประตูแล้วตะโกน "ตามหาคนที่บังอาจชิงสมบัติของตำหนักทวยเทพในเมืองเฮเฟิง! หากล้มเหลวไม่ต้องกลับมา"

เขาหรี่ตาลงขณะนึกย้อนไป เฉินผิงคือคนที่คอยก่อกวนตำหนักทวยเทพเรื่อยมา เขายังไม่ตายอีกหรือ? เจ้าตำหนักหลิวนึกในใจ

หลายสัปดาห์ก่อน เฉินผิงเพิ่งปะทะกับมารกลืนวิญญาณที่ชั้นหก เจ้าตำหนักหลิวไม่รู้ว่าเซียนอัคคีวิญญาณเข้ามาช่วยทันท่วงที ยิ่งทำให้เขาฉงนหนักกว่าเดิม

"แน่ใจไหมว่าเขาคือคนที่ทำลายน้ำเต้าวิญญาณ?" เสียงเจ้าตำหนักหลิวที่เคยแข็งกร้าวเริ่มสั่น

"ข้าแน่ใจ!" อีกฝ่ายพยักหน้าจนคอแทบหัก "รายงานตรงกับรูปลักษณ์ของเขา และเขาประกาศชื่อตัวเองก่อนลงมือด้วย"

"ไม่ใช่แค่ทำลายน้ำเต้า" เขาพูดต่อ "เขายังสูบกินวิญญาณจนหมด ทำร้ายนักบวช และปล่อยให้ผู้บำเพ็ญเพียรที่ถูกหลอกรุมทึ้งท่านนักบวชแก้แค้น"

เจ้าตำหนักหลิวเสียวสันหลังวาบ เขาซวนเซจนต้องจับบัลลังก์ไว้เพื่อไม่ให้ล้ม