หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5544

"ดูเหมือนว่านี่จะเป็นของวิเศษที่ตำหนักวิถีมารใช้กักขังและเก็บวิญญาณ" เฉินผิงพึมพำ ตาเป็นประกายเมื่อตระหนักได้

เขาเริ่มศึกษาอักขระบนตราประทับอย่างละเอียด

เป็นอักขระที่ซับซ้อนมาก เหมือนรหัสลึกลับที่ใช้กักพลังวิญญาณเอาไว้

เฉินผิงเพ่งมองพร้อมคิดหาวิธีถอดรหัสอักขระ

คิ้วของเขาขมวดและคลายเป็นระยะ คล้ายกำลังต่อสู้ห้ำหั่นกับอักขระ

หลายนาทีผ่านไปในขณะที่เฉินผิงจดจ่ออยู่กับงานของเขา

เขาลืมเลือนทุกสิ่ง จดจ่อกับตราประทับในมือเพียงอย่างเดียว

ขณะเดียวกันที่ห้องของหูหม่าซือ เสียงหัวเราะและเสียงพึงพอใจแว่วออกมา

สาวใช้ทั้งสองต้อนรับหูหม่าซือเป็นอย่างดี รอยยิ้มอ่อนหวาน แววตาของพวกเธอทั้งเชื้อเชิญและเขินอาย

หูหม่าซือนอนบนเตียงพลางเสพสุข ราวกับได้ค้นพบจุดหมายแห่งชีวิตของเขา

คุณหนูหลินดีจริงๆ รู้ว่าข้าต้องการอะไร หูหม่าซือยิ้มพลางคิดในใจ

หลายวันต่อมา เฉินผิงศึกษาตราประทับทั้งวันทั้งคืน

เขาจดจ่อจนลืมกินลืมนอน ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการตรวจสอบ

หลินหยู่เอ๋อมาหาเขาทุกวัน พร้อมทั้งนำผลไม้และวารีวิญญาณมาด้วย

หัวใจเธอซาบซึ้งที่ได้เห็นเฉินผิงทุ่มเททุกวัน

เธอรู้ว่าที่เฉินผิงมุ่งมั่นกับการศึกษาตราประทับขนาดนี้ก็เพื่อพ่อของเธอ

ส่วนหูหม่าซือยังคงอยู่ในห้องตลอด สุขสำราญกับสาวใช้ทั้งสอง

เขาแทบไม่ออกมา ราวกับอ้อมกอดของพวกเธอรั้งเขาไว้