หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5545

ตาของเฉินผิงเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น "ถ้าทำลายอาคมวนเวียนได้ ก็อาจปลดปล่อยวิญญาณภายในได้"

เขารู้สึกเหมือนได้พบกุญแจเข้าห้องสมบัติ ขอแค่ทำลายอาคม เขาก็จะได้ช่วยหลินเจี่ยจู้

เฉินผิงจึงเริ่มโจมตีอักขระบนตราประทับด้วยพลังวิญญาณของเขา

พลังวิญญาณของเขาราวกับด้ายล่องหนที่ลอยเข้าสู่อักขระบนตราประทับ

ทว่าพลังที่ป้องกันตราประทับแข็งแกร่งมาก พลังของเขาทำอะไรไม่ได้เลย

ราวกับมีโล่ปกป้องอักขระไว้ มันสะท้อนพลังวิญญาณของเขากลับไป

คงต้องเร่งพลังให้แรงกว่านี้ แววตาของเฉินผิงแน่วแน่

เขารู้ดีว่ามีแต่พลังที่แกร่งกว่าเท่านั้นที่จะทำลายของวิเศษระดับนี้ได้

เฉินผิงเริ่มรวบรวมปราณเซียนในร่างกาย โคจรขึ้นมาที่มือและเล็งไปยังอักขระบนตราประทับ

ปราณเซียนนั้นราวกับมังกรทอง ทะยานใส่ตราประทับด้วยพลังมหาศาล

ชิ้ง!

เสียงแผ่วเบาดังออกมาขณะที่อักขระบนตราประทับเริ่มกระพริบ

เฉินผิงสัมผัสได้ว่าพลังวิญญาณในตราประทับกำลังปั่นป่วน

มันรุนแรงราวกับพายุ เขาเริ่มรู้สึกได้ถึงความหวัง

"ได้ผล!" เฉินผิงอุทานด้วยความดีใจ ความปีติยินดีพลุ่งพล่าน

เขาเร่งปราณเซียนขึ้นอีก โจมตีอักขระบนตราประทับต่อไป

ปราณเซียนของเขาพลุ่งพล่านราวคลื่นยักษ์ที่ถาโถมใส่อักขระบนตราประทับ

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ หน้าผากเฉินผิงมีเหงื่อเต็มไปหมด ไหลลงมาถึงแก้ม

เขาโจมตีอักขระไม่หยุดนานเกือบสองชั่วโมง แต่ไม่มีวี่แววว่าจะทำลายได้

"ไม่ได้ผล" เฉินผิงขมวดคิ้ว แววตาของเขาดูร้อนใจ