หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5547

หลังวิญญาณของหลินเจี่ยจู้กลับร่าง ในบ้านตระกูลหลินก็มีเสียงเอะอะโวยวาย

ราวกับจู่ๆ พายุพัดเข้ามา ทำลายความสงบในบ้านตระกูลหลิน

เมื่อคนรับใช้มาบอกว่าหลินเจี่ยจู้หายดีแล้ว หลินหยู่เอ๋อก็รีบวิ่งจับชายกระโปรงไปหา

เธอทั้งยินดีและตื่นเต้นที่จะได้พบพ่อ เหมือนนกตัวน้อยๆ

"ท่านพ่อ!" หลินหยู่เอ๋อร้องเรียก น้ำเสียงสะอื้นเมื่อได้ปลดปล่อยอารมณ์ที่เก็บไว้นาน

เมื่อเห็นหลินหยู่เอ๋อ หลินเจี่ยจู้ก็ยิ้มอย่างอบอุ่นราวแสงตะวัน

"หลินหยู่เอ๋อ...พ่อกลับมาแล้ว" เสียงเขาแผ่วเบาและอ่อนโยนขณะพูดกับหลินหยู่เอ๋อ

"ท่านพ่อ ในที่สุดวิญญาณของท่านก็กลับร่าง!" หลินหยู่เอ๋อโผเข้าไปในอ้อมแขนของหลินเจี่ยจู้และร้องไห้

เสียงนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ความคิดถึงพ่อ ความยินดีที่วิญญาณของเขากลับมา ความกดดันตลอดหลายวันที่ถูกปลดปล่อยออกมา

หลินเจี่ยจู้ลูบหลังเธอเบาๆ แววตาของเขารู้สึกผิด "ขอโทษที่ทำให้ลูกเป็นห่วง หลินหยู่เอ๋อ"

เสียงของเขาโล่งใจและเศร้าสร้อย เขารู้ว่าเธอกังวลขนาดไหน

"ไม่เป็นไร ท่านพ่อ แค่ท่านหายดีก็พอแล้ว" หลินหยู่เอ๋อยังคงสะอื้นเล็กน้อย

เธอพูดต่อ "ที่เจ้าเขตตงเซียงส่งท่านพ่อไปร่วมพิธีของตำหนักลำดับหกก็เพื่อให้พวกมันดูดวิญญาณของท่าน"

"เรื่องนั้นพ่อรู้แล้ว พ่อน่าจะเชื่อเจ้า!" หลินเจี่ยจู้ตอบ

พ่อกับลูกสาวกอดกันร้องไห้ เป็นภาพที่ชวนซึ้งใจ

บริวารรอบๆ ถึงกับน้ำตาซึมด้วยความอบอุ่นใจ

เฉินผิงกับหูหม่าซือได้ยินเสียงจึงมาดู