หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5552

ในตอนนั้น ในใจหลินเจี่ยจู้หวาดหวั่น แต่ก็ดีใจที่ตระกูลหลินเป็นพันธมิตรกับเฉินผิง

หลินหยู่เอ๋อมาที่ห้องเมื่อเห็นเฉินผิงไปแล้ว "ท่านพ่อ ท่านพูดอะไรกับเฉินผิง?" เธอถาม

"อย่าเพิ่งถาม ช่วงนี้เจ้าต้องปรนนิบัติเฉินผิงให้เต็มที่ ให้ทุกอย่างที่เขาต้องการ เข้าใจไหม?" หลินเจี่ยจู้สั่งหลินหยู่เอ๋อ

"ข้าเข้าใจ แต่เขาแรงเยอะจนข้าปวดเนื้อตัว ข้าอยากพัก..." หลินหยู่เอ๋อบอก

"เหลวไหล! เจ้าต้องทนไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหน อนาคตของตระกูลขึ้นอยู่กับเขา" หลินเจี่ยจู้ดุ

หลินหยู่เอ๋อได้แต่พยักหน้า เธอรู้ว่าการที่ตระกูลหลินจะได้ครอบครองเขตตงเซียงหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับเฉินผิง

เมื่อหลินหยู่เอ๋อไปแล้ว หลินเจี่ยจู้ก็ส่งคนไปเชิญกลุ่มอำนาจต่างๆ ในเขตตงเซียงมาพบเพื่อหารือเรื่องอนาคตของเขต

เพราะหม่าจู้ตายไปแล้ว จะปล่อยให้เขตขาดผู้นำไม่ได้

ข่าวเรื่องหลินเจี่ยจู้รวบรวมกลุ่มอำนาจในเขตตงเซียงแพร่ไปไวราวไฟป่า แต่ละฝ่ายตอบรับคำเชิญด้วยเจตนาที่ต่างกันไป

เมื่อถึงวันนัด บ้านตระกูลหลินเนืองแน่นด้วยผู้คน ตัวแทนจากหลายฝ่ายที่มารวมตัวทั้งนั่งทั้งยืน บรรยากาศค่อนข้างตึงเครียด

หลินเจี่ยจู้เป็นเจ้าภาพ แม้วิญญาณจะเพิ่งกลับคืนร่าง ทำให้ผิวพรรณยังคงซีดเซียว แต่แววตาของเขาก็ยังทรงอำนาจ

"ที่ข้าเรียกทุกคนมาวันนี้ ก็เพราะเขตตงเซียงไม่อาจขาดผู้นำ เจ้าเขตตายไปแล้ว เราต้องหาคนที่คู่ควรจะปกครองเขตตงเซียงให้รุ่งเรือง" เสียงหลินเจี่ยจู้ดังก้อง

ทว่าพูดจบยังไม่ทันไร เสียงพ่นลมหายใจด้วยความไม่พอใจก็ดังขึ้น

เมื่อเห็นอย่างนั้น หลินเจี่ยจู้ก็ทั้งโมโหและร้อนใจ พอเขากำลังจะขัด จ้าวหู่ก็ตะโกนใส่เขา "หลินเจี่ยจู้ หากเจ้าไม่ยอมปฏิเสธ งั้นข้าขอทดสอบฝีมือเจ้า!"

หลินเจี่ยจู้ไม่นึกว่าจ้าวหู่จะลงมือกะทันหัน เพราะเพิ่งได้วิญญาณกลับมา พลังของเขาจึงยังไม่ฟื้นเต็มที่ ไม่มีทางที่เขาจะหลบทัน

ขณะที่หมัดของจ้าวหู่กำลังจะถึงตัวหลินเจี่ยจู้ ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาราวภูตผี หยุดตรงหน้าหลินเจี่ยจู้และใช้มือจับหมัดของจ้าวหู่

ทุกคนหันไปมองและเห็นเฉินผิง

สีหน้าเฉินผิงเยือกเย็น แต่แววตาของเขาคมกริบ เขาสะบัดมือโยนจ้าวหู่ออกไปไกลหลายก้าว